Ποια αρχή του «πάτησε» για χάρη του Ολυμπιακού ο Ντούσαν Ιβκοβιτς

Σε συνέντευξη τύπου ενόψει του αγώνα την Τετάρτη ο προπονητής εξομολογήθηκε πολλά...

poia-arxi-tou-patise-gia-xari-tou-olumpiakou-o-ntousan-ibkobits
SHARE THIS
0
SHARES

 Ενα «αντίο» αντάξιο του ονόματός  και της προσφοράς του Ντούσαν Ιβκοβιτς ετοιμάζουν ο Ολυμπιακός και οι επίλεκτοι του Ντούντα στο ΣΕΦ. 

Σε συνέντευξη τύπου ενόψει του αγώνα την Τετάρτη ο προπονητής εξομολογήθηκε πολλά και δήλωσε «Είμαι Ολυμπιακός, έχω συνεχόμενη επαφή με την ομάδα και θα πανηγυρίζω και θα πονάω μαζί του για πάντα».

Τέλος, ο 73χρονος Σέρβος τεχνικός δήλωσε: «Χαίρομαι που έχω δίπλα μου αυτούς τους κυρίους, τους κυρίους Αγγελόπουλους, και θα ήθελα να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που ανέλαβαν να διοργανώσουν αυτόν τον τιμητικό αγώνα για μένα. Ευχαριστώ τον κόσμο που θα έρθει στο γήπεδο, αλλά και τους παίκτες που θα αγωνιστούν. Το μπάσκετ είναι ολόκληρη η ζωή μου. Όσο και αν προσπάθησα να δώσω κάτι σε αυτό το άθλημα, όλα αυτά τα χρόνια, τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτά που έδωσε το μπάσκετ σε μένα. Αυτό το παιχνίδι έχει μία ειδική σημασία για εμένα. Εγώ θα μείνω στο μπάσκετ, αλλά όχι σε πάγκους. Δε θα ξεχάσω ποτέ τα όσα πέρασα στον Ολυμπιακό. Όλες αυτές τις μεγάλες στιγμές. Eίμαι Ολυμπιακός.

Υπήρξαν ευχάριστες, αλλά και δυσάρεστες στιγμές. Δεν θα ξεχάσω το 1999, όταν και ήμουν στον Ολυμπιακό και η πατρίδα μου βομβαρδιζόταν. Τότε ήταν μαζί μας όχι μόνο οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού, που είναι οι καλύτεροι στον κόσμο, αλλά και όλος ο ελληνικός λαός. Σας ευχαριστώ. Η ιδέα αυτού του φιλικού αγώνα είναι για να βοηθήσουμε το Χαμόγελο του Παιδιού στην Ελλάδα και ένα παιδικό νοσοκομείο στο Βελιγράδι. Πιστεύω πως και πάλι ο κόσμος θα δείξει τη μεγάλη του καρδιά και θα έρθει στο γήπεδο».

Στην συνέχεια ο Ίβκοβιτς απάντησε σε ερωτήσεις που του έγιναν, αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο από την επάνοδό του στην ομάδα το 2010, αλλά και για τις διαφορές που είχε η κατάκτηση της Euroleague το 1997 με αυτή του 2012.

Αναλυτικά ο Ίβκοβιτς δήλωσε:
Για το αν το μπάσκετ ήταν ελιξίριο γι' αυτόν: «Ασφαλώς και λειτούργησε έτσι για τη ζωή μου. Είμαι τυχερός που τα έζησα όλα αυτά. Είχα παίκτες 17 ετών και είναι πολύ σημαντικό που είχα την ευκαιρία να τους βοηθήσω και να τους εκπαιδεύσω. Είχα μεγάλους παίκτες, μεγάλους παράγοντες και πολύ καλό κόσμο στο πλάι μου».

Για την πρώτη συνάντησή του το 2010 με τους αδελφούς Αγγελόπουλους: «Θυμάμαι πως βρεθήκαμε στο σπίτι μου στο Φάληρο, χωρίς να ξέρει κανείς κάτι για αυτή τη συνάντηση. Δεν ήξερε τίποτα κανένας μάνατζερ και κανένα ΜΜΕ. Τους είπα πως είμαι Ολυμπιακός, αλλά η φιλοσοφία μου ήταν να μη δουλεύω για δεύτερη φορά στην ίδια ομάδα. Αυτός ο νόμος δεν τηρήθηκε, ο Θεός μας βοήθησε για να τον ανατρέψουμε και πετύχαμε κάτι πολύ μεγάλο. Είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα δίπλα τους τα καλύτερά μου χρόνια στην ομάδα».

Για το αν ήταν πιο δύσκολη η κατάκτηση της Ευρωλίγκας το 1997 ή το 2012: «Είναι δύσκολο να κάνεις μεγάλη ανάλυση. Έμοιαζε η αρχή της σεζόν που για πολλούς λόγους κανείς δεν πίστευε πως θα φτάσουμε μέχρι το τέλος. Το 1997 η ομάδα ήταν μαζεμένη, δούλεψε πολύ καλά και μας έλειπε η ψυχική επαφή. Μας πήρε χρόνο να πιστέψουν οι παίκτες στον προπονητή και περάσαμε πολύ δύσκολες στιγμές. Και τότε και τώρα, ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη διοίκηση και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Η ομάδα τότε θα μπορούσε να είναι για τρία με πέντε χρόνια στην κορυφή, αλλά για διάφορους λόγους δεν την κρατήσαμε ίδια. Στην πρώτη μου συνάντηση με τους αδελφούς Αγγελόπουλους του 2010 είχαμε πει πως θα δημιουργήσουμε τις καλύτερες συνθήκες. Είχαμε παίκτες μεγάλης αξίας, όμως η ομάδα δεν είχε την κατάλληλη χημεία για να κάνει κάτι παραπάνω. Στον δεύτερο χρόνο το ξεκίνημα ήταν ίσως χειρότερο από το 1997, αλλά από τον Ιανουάριο και μετά βρήκαμε όλοι μία καλύτερη χημεία. Κοινό στοιχείο και των δύο ομάδων ήταν πως ο «κορμός» ήταν γεμάτος Ελληνόπουλα. Και οι δύο εποχές είχαν λοιπόν ομοιότητες και εγώ ήμουν τυχερός που είχα διοικήσεις που με βοήθησαν πάρα πολύ».

Για το αν θα συνεχίσει να προσφέρει στην ομάδα από άλλο πόστο: «Είχα διάφορες προτάσεις για σύμβουλος από άλλες ομάδες, αλλά δεν πρόκειται να αναλάβω ξανά επίσημο επαγγελματικό ρόλο. Δούλεψα μέχρι τα 73 μου χρόνια. Είμαι Ολυμπιακός, έχω συνεχόμενη επαφή με την ομάδα και θα πανηγυρίζω και θα πονάω μαζί του για πάντα».

Για την παρουσία του Νόβακ Τζόκοβιτς στο αυριανό φιλικό: «Τον πήρα τηλέφωνο, γιατί ξέρω πως του αρέσουν τα φιλανθρωπικά παιχνίδια. Επίσης ήξερα πως θα σταματήσει για έξι μήνες μετά το US open. Απάντησε αμέσως, αν και είναι δύσκολο να απαντά στον οποιονδήποτε. Μου είπε "ναι" και χάρηκα πολύ. Εύχομαι να το ευχαριστηθεί και ο κόσμος. Θα είναι πολλοί παλαίμαχοι παίκτες, όπως ο Ντίνο Ράτζα. Έχω κάνει πολλές προτάσεις. Ο Βλάντε Ντίβατς ήταν να έρθει, αλλά έχει ένα πρόβλημα υγείας η κόρη του. Θα δούμε ποιοι ακόμα θα μπορέσουν να έρθουν».

Για τον Ντούντα μίλησαν και οι πρόεδροι των «ερυθρόλευκων», Γιώργος και Παναγιώτης Αγγελόπουλος, που έπλεξαν το εγκώμιο του «σοφού», χαρακτηρίζοντάς τον ως ένα θρύλο του μπάσκετ και μεγάλο μέρος της ιστορίας της ομάδας.

Πρώτος πήρε το λόγο ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος που δήλωσε για τον «Ντούντα»: «O Ντούσαν Ίβκοβιτς αποτελεί μεγάλο μέρος της ιστορίας του Ολυμπιακού. Κατέκτησε με τον Ολυμπιακό ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε διαφορετικές εποχές και με διαφορετικού είδους μπάσκετ. Έχει και άλλες επιτυχίες φυσικά. Είναι δάσκαλος της προπονητής και του μπάσκετ. Οι μεγάλες ομάδες τιμούν την ιστορία τους. Αυτό το φιλικό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να τον ευχαριστήσουμε. Θα είναι μία γιορτή, γιατί, εκτός από αυτούς που θα παίξουν, είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για να το ευχαριστηθεί ο κόσμος. Εκτός από αυτούς που θα παίξουν και παίκτες από περασμένες δεκαετίες, είναι πολύ καλή ευκαιρία να έρθει ο κόσμος και να περάσουμε πολύ καλά».

Στην συνέχεια ο αδερφός του, Γιώργος, δήλωσε: «Είναι μία πολύ ιδιαίτερη στιγμή για όλους μας στον Ολυμπιακό. Ο κύριος Ίβκοβιτς είναι ένας θρύλος του παγκόσμιου μπάσκετ και όχι μόνο. Με ιστορία που όλοι γνωρίζετε. Νιώθουμε και είμαστε υπερήφανοι που ζήσαμε ό,τι ζήσαμε μαζί του και που καταφέραμε να τον πείσουμε να γυρίσει στον Ολυμπιακό το 2010. Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον γνωρίσαμε. Η πρώτη μας γνωριμία ήταν το 1997, όταν και πήραμε το πρώτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ήμασταν στο αεροπλάνο της επιστροφής της ομάδας. Θυμάμαι την επιστροφή στο γκολφ της Γλυφάδας και φτάσαμε τώρα στο σημείο να τον αποχαιρετάμε και να τον τιμάμε για όσα πρόσφερε. Ο κύκλος του στο ενεργό μπάσκετ κλείνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις καλές και τις κακές στιγμές που ζήσαμε με τον κόουτς Ίβκοβιτς. Μία από αυτές ήταν το 2011, όταν αποχωρήσαμε από τον Ολυμπιακό. Ήταν συγκλονιστικό το πώς έφευγαν ο ένας παίκτης μετά τον άλλο και ήρθε ο κόουτς στο γραφείο να μας πει πως, αν θέλουμε, μπορεί να φύγει χωρίς χρήματα. Μας είπε "ξεχάστε πως υπάρχει συμβόλαιο, αν θέλετε να φύγω, εγώ φεύγω". Του είπαμε πως "εσύ μένεις" και μετά από ένα χρόνο μπήκαμε ως πρωταθλητές Ευρώπης στο οικουμενικό Πατριαρχείο. Αυτές οι στιγμές είναι μέρος της ιστορίας του συλλόγου. Κάνουμε κάλεσμα στον κόσμο να γεμίσει το ΣΕΦ και για τον κόουτς και για τον φιλανθρωπικό χαρακτήρα που έχει ο αγώνας».

Τέλος, ο 73χρονος Σέρβος τεχνικός δήλωσε: «Χαίρομαι που έχω δίπλα μου αυτούς τους κυρίους, τους κυρίους Αγγελόπουλους, και θα ήθελα να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που ανέλαβαν να διοργανώσουν αυτόν τον τιμητικό αγώνα για μένα. Ευχαριστώ τον κόσμο που θα έρθει στο γήπεδο, αλλά και τους παίκτες που θα αγωνιστούν. Το μπάσκετ είναι ολόκληρη η ζωή μου. Όσο και αν προσπάθησα να δώσω κάτι σε αυτό το άθλημα, όλα αυτά τα χρόνια, τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτά που έδωσε το μπάσκετ σε μένα. Αυτό το παιχνίδι έχει μία ειδική σημασία για εμένα. Εγώ θα μείνω στο μπάσκετ, αλλά όχι σε πάγκους. Δε θα ξεχάσω ποτέ τα όσα πέρασα στον Ολυμπιακό. Όλες αυτές τις μεγάλες στιγμές. Eίμαι Ολυμπιακός.

Υπήρξαν ευχάριστες, αλλά και δυσάρεστες στιγμές. Δεν θα ξεχάσω το 1999, όταν και ήμουν στον Ολυμπιακό και η πατρίδα μου βομβαρδιζόταν. Τότε ήταν μαζί μας όχι μόνο οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού, που είναι οι καλύτεροι στον κόσμο, αλλά και όλος ο ελληνικός λαός. Σας ευχαριστώ. Η ιδέα αυτού του φιλικού αγώνα είναι για να βοηθήσουμε το Χαμόγελο του Παιδιού στην Ελλάδα και ένα παιδικό νοσοκομείο στο Βελιγράδι. Πιστεύω πως και πάλι ο κόσμος θα δείξει τη μεγάλη του καρδιά και θα έρθει στο γήπεδο».

Στην συνέχεια ο Ίβκοβιτς απάντησε σε ερωτήσεις που του έγιναν, αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο από την επάνοδό του στην ομάδα το 2010, αλλά και για τις διαφορές που είχε η κατάκτηση της Euroleague το 1997 με αυτή του 2012.

Αναλυτικά ο Ίβκοβιτς δήλωσε:
Για το αν το μπάσκετ ήταν ελιξίριο γι' αυτόν: «Ασφαλώς και λειτούργησε έτσι για τη ζωή μου. Είμαι τυχερός που τα έζησα όλα αυτά. Είχα παίκτες 17 ετών και είναι πολύ σημαντικό που είχα την ευκαιρία να τους βοηθήσω και να τους εκπαιδεύσω. Είχα μεγάλους παίκτες, μεγάλους παράγοντες και πολύ καλό κόσμο στο πλάι μου».

Για την πρώτη συνάντησή του το 2010 με τους αδελφούς Αγγελόπουλους: «Θυμάμαι πως βρεθήκαμε στο σπίτι μου στο Φάληρο, χωρίς να ξέρει κανείς κάτι για αυτή τη συνάντηση. Δεν ήξερε τίποτα κανένας μάνατζερ και κανένα ΜΜΕ. Τους είπα πως είμαι Ολυμπιακός, αλλά η φιλοσοφία μου ήταν να μη δουλεύω για δεύτερη φορά στην ίδια ομάδα. Αυτός ο νόμος δεν τηρήθηκε, ο Θεός μας βοήθησε για να τον ανατρέψουμε και πετύχαμε κάτι πολύ μεγάλο. Είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα δίπλα τους τα καλύτερά μου χρόνια στην ομάδα».

Για το αν ήταν πιο δύσκολη η κατάκτηση της Ευρωλίγκας το 1997 ή το 2012: «Είναι δύσκολο να κάνεις μεγάλη ανάλυση. Έμοιαζε η αρχή της σεζόν που για πολλούς λόγους κανείς δεν πίστευε πως θα φτάσουμε μέχρι το τέλος. Το 1997 η ομάδα ήταν μαζεμένη, δούλεψε πολύ καλά και μας έλειπε η ψυχική επαφή. Μας πήρε χρόνο να πιστέψουν οι παίκτες στον προπονητή και περάσαμε πολύ δύσκολες στιγμές. Και τότε και τώρα, ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη διοίκηση και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Η ομάδα τότε θα μπορούσε να είναι για τρία με πέντε χρόνια στην κορυφή, αλλά για διάφορους λόγους δεν την κρατήσαμε ίδια. Στην πρώτη μου συνάντηση με τους αδελφούς Αγγελόπουλους του 2010 είχαμε πει πως θα δημιουργήσουμε τις καλύτερες συνθήκες. Είχαμε παίκτες μεγάλης αξίας, όμως η ομάδα δεν είχε την κατάλληλη χημεία για να κάνει κάτι παραπάνω. Στον δεύτερο χρόνο το ξεκίνημα ήταν ίσως χειρότερο από το 1997, αλλά από τον Ιανουάριο και μετά βρήκαμε όλοι μία καλύτερη χημεία. Κοινό στοιχείο και των δύο ομάδων ήταν πως ο «κορμός» ήταν γεμάτος Ελληνόπουλα. Και οι δύο εποχές είχαν λοιπόν ομοιότητες και εγώ ήμουν τυχερός που είχα διοικήσεις που με βοήθησαν πάρα πολύ».

Για το αν θα συνεχίσει να προσφέρει στην ομάδα από άλλο πόστο: «Είχα διάφορες προτάσεις για σύμβουλος από άλλες ομάδες, αλλά δεν πρόκειται να αναλάβω ξανά επίσημο επαγγελματικό ρόλο. Δούλεψα μέχρι τα 73 μου χρόνια. Είμαι Ολυμπιακός, έχω συνεχόμενη επαφή με την ομάδα και θα πανηγυρίζω και θα πονάω μαζί του για πάντα».

Για την παρουσία του Νόβακ Τζόκοβιτς στο αυριανό φιλικό: «Τον πήρα τηλέφωνο, γιατί ξέρω πως του αρέσουν τα φιλανθρωπικά παιχνίδια. Επίσης ήξερα πως θα σταματήσει για έξι μήνες μετά το US open. Απάντησε αμέσως, αν και είναι δύσκολο να απαντά στον οποιονδήποτε. Μου είπε "ναι" και χάρηκα πολύ. Εύχομαι να το ευχαριστηθεί και ο κόσμος. Θα είναι πολλοί παλαίμαχοι παίκτες, όπως ο Ντίνο Ράτζα. Έχω κάνει πολλές προτάσεις. Ο Βλάντε Ντίβατς ήταν να έρθει, αλλά έχει ένα πρόβλημα υγείας η κόρη του. Θα δούμε ποιοι ακόμα θα μπορέσουν να έρθουν».

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook