O εκλογικός κύκλος και τα «τέρατα» που φοβάται η Ευρώπη

Ένα «φάντασμα» φαίνεται πως πλανάται πάνω από τις διαπραγματεύσεις της Αθήνας με τους δανειστές για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Πρόκειται για τον λεγόμενο εκλογικό κύκλο στον οποίο εισέρχονται μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες, με ανοιχτό το ενδεχόμενο η προεκλογική περίοδος να δημιουργήσει καθυστερήσεις ή επιπρόσθετη ακαμψία σε ορισμένες πλευρές. Τον κίνδυνο αυτό έχουν επισημάνει επαρκώς πολιτικοί αναλυτές και αξιωματούχοι.

Είναι σαφές ωστόσο πως υπάρχει ακόμη ένας κίνδυνος από τις κάλπες που θα στηθούν την επόμενη περίοδο στην Ευρώπη. Και αυτός δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτός είναι το αποτέλεσμα των εκλογών να φέρει στο προσκήνιο πολιτικούς που τάσσονται ανοικτά υπέρ της διάλυσης της Ένωσης και της ευρωζώνης.

Το πρόσωπο του αντι-ευρωπαϊσμού και της ακροδεξιάς

Τρεις -κατά τα φαινόμενα, δημοφιλείς στη χώρα τους- πολιτικοί που είναι κατά του ευρώ και της ίδιας της ύπαρξης της ευρωζώνης, εν γένει, προκαλούν ανησυχία στις αγορές.

Μια ανησυχία που μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους μπορεί να έχει μετατραπεί σε πανικό... ενδημικής μορφής ελέω τριών σημαντικών εκλογικών αναμετρήσεων σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία -εκλογές που ίσως και να καθορίσουν το πρόσωπο της Ευρώπης μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Ο Γκερντ Βίλντερς στην Ολλανδία, η Μαρίν Λεπέν στην Γαλλία και η Φράουκε Πέτρι στην Γερμανία πιστώνονται μια τεράστια αντί-ευρωπαϊκή μεταστροφή του εκλογικού σώματος. Μια αλλαγή διάθεσης που μεταβιβάζει επιπλέον άγχος στις διεθνείς χρηματαγορές -αλλά και στην Ελλάδα, που θα παρακολουθεί κι αυτή με τη σειρά της την έκβαση των τριών αυτών αναμετρήσεων, καθώς το μέλλον της είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτές.

“Σε λιγότερο από δύο μήνες, οι Ολλανδοί προσέρχονται στις κάλπες για να ψηφίσουν για τη νέα του Βουλή. Έτσι ξεκινά ο μεγάλος κύκλος των κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη, κατά τον οποίο οι τρεις μεγάλες οικονομίες της ηπείρου ψηφίζουν για τις κυβερνήσεις τους: Η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία”, επισημαίνει σε άρθρο-ανάλυση του το Business Insider, κατά την οποία επισημαίνεται ότι πλέον όλο το παγκόσμιο ενδιαφέρον στρέφεται στην Γηραιά Ήπειρο.

“Είναι ένας χρόνος “υπερ-εκλογών” στην Ευρώπη. Θα υπάρξει πολλή εστίαση σε αυτές τις αναμετρήσεις”, δήλωσε ο πολιτικός αναλυτής του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, Κλάες ντε Βρίζε.

Η αρχή στην Ολλανδία

Η πρώτη σε μια σειρά από εκλογές που θα διεξαχθούν με φόντο μια αυξανόμενη αίσθηση αντιευρωπαϊσμού θα λάβει χώρα στις 15 Μαρτίου, όταν 12.6 εκατομμύρια Ολλανδοί ψηφοφόροι θα ψηφίσουν για νέο κοινοβούλιο, πρωθυπουργό και κυβέρνηση.

Το αντιισλαμιστικό Κόμμα της Ελευθερίας (PVV) του Γκέρτ Βίλντερς βρίσκεται υψηλά στις δημοσκοπήσεις, με τα τελευταία στοιχεία να δείχνουν ότι μπορεί να λάβει τη μερίδα του λέοντος στην Κάτω Βουλή των 150 εδρών, εκλέγοντας 31-37 μέλη.

“Δεν έχουμε την επικυριαρχία της ίδιας μας της χώρας”, έχει δηλώσει, “δεν μας επιτρέπουν ούτε καν να χαράξουμε την δική μας εσωτερική πολιτική”.

Όπου “εσωτερική πολιτική”, σημαίνει να κλείσει όλα τα τζαμιά, να απαγορεύσει το Κοράνι, να κλείσει τα σύνορα της χώρας και να βγάλει την Ολλανδία από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Φανατικός πολέμιος ων κάθε συζήτησης να συνεχιστεί επ' άπειρον οικονομική βοήθεια της Ελλάδας, τον Ιούνιο του 2015, λίγο μετά την ανακοίνωση του ελληνικού δημοψηφίσματος, ο Βίλντερς είχε αναρτήσει ένα ενθουσιώδες tweet που έγραφε “Αντίο Ελλάδα, Αντίο Ευρώπη, Αντίο ευρώ”.

Bye bye Greece, bye bye Euro, bye bye EU. Welcome back The Netherlands! / Welkom terug Nederland! #Nederlandterug pic.twitter.com/ooAbM9jDtC

— Geert Wilders (@geertwilderspvv) 27 Ιουνίου 2015

Ωστόσο, αρκετοί πολιτικοί αναλυτές, όπως ο Αντρε Κρούβελ, δεν θεωρούν ότι ο Βίλντερς θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση, διότι “είναι σαφές ότι κανείς στη Χάγη δεν θέλει να κυβερνήσει μαζί του”. Το πιο πιθανό σενάριο λοιπόν είναι μια αποτυχημένη απόπειρα κυβέρνησης συνασπισμού, που με την σειρά της θα οδηγήσει σε άλλες εκλογές.

Μεσολαβεί η Γαλλία, τον Απρίλιο

Οι εκλογές στην Ολλανδία θα δώσουν κατόπιν τη σκυτάλη στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, στις 23 Απριλίου και (λογικά) στον δεύτερο γύρο, στις 7 Μαΐου, καθώς δύσκολο θεωρείται να προκύψει νικητής από τις 23 Απριλίου.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο πρώτος γύρος θα είναι προσωπική υπόθεση της Μαρίν Λεπέν, με έναν εκ των Φρανσουά Φιγιόν ή Εμμανουέλ Μακρόν να προαλείφονται ως αντίπαλοι της στο δεύτερο γύρο.

Όλα τα βλέμματα, ωστόσο, είναι στραμμένα στην Λεπέν, που ανάμεσα στις 144 «δεσμεύσεις» της που παρουσίασε κατά την έναρξη των διήμερων εργασιών του κόμματος στη Λιόν, προτείνει την επαναφορά του εθνικού νομίσματος, τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι της χώρας στην ΕΕ, την επιβολή εισαγωγικών δασμών, την επιβολή φόρων στις συμβάσεις εργασίας ξένων εταιρειών, τη μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης και την αύξηση των επιδομάτων κοινωνικής πρόνοιας με την ταυτόχρονη μείωση της φορολογίας εισοδήματος.

Επιπλέον την πρόσληψη 15.000 αστυνομικών, τον περιορισμό της μετανάστευσης και την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.

«Ο στόχος αυτού του προγράμματος είναι καταρχήν να επιστρέψει στη Γαλλία την ελευθερία της και να δώσει στους πολίτες φωνή» τόνισε η Λεπέν παρουσιάζοντας το μανιφέστο, με το οποίο επιδιώκει, λίγο έως πολύ, να περιορίσει την Ε.Ε. σε έναν συνεταιρισμό εθνών χωρίς κοινό νόμισμα. Εάν οι Ευρωπαίοι εταίροι αρνηθούν να συμφωνήσουν σε αυτό, θα ζητήσει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για να αποχωρήσει η χώρα από την Ε.Ε.

Για το λόγο αυτό και οι γαλλικές εκλογές αποτελούν ένα σημαντικό βαρόμετρο για το μέλλον της ευρωζώνης: αν η Λεπέν επικρατήσει και στον δεύτερο γύρο του αντιπάλου της, τότε πολλοί έχουν διαβλέψει το τέλος του κοινού νομίσματος, ίσως και της Ε.Ε. -βέβαια, πολλά θα εξαρτηθούν κατόπιν κι από τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου στη Γαλλία, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αν όμως ένας εκ των Φιγιόν ή Μακρόν γίνει ο επόμενος πρόεδρος, τότε θα έχει σταλεί ένα ισχυρό ενωτικό μήνυμα στην Ευρώπη -και θα έχει δώσει και μια σημαντική χείρα (εκλογικής) βοήθειας στην Άνγκελα Μέρκελ.

Τέλος, η Γερμανία τον Σεπτέμβριο

Μια χείρα που η Μέρκελ θα χρειαστεί, όχι μόνο μπροστά στο αντίπαλο δέος του Μάρτιν Σουλτς, αλλά και απέναντι στην νέα, ανερχόμενη πολιτική μορφή που ακούει στο όνομα Φράουκε Πέτρι.

Το αντι-μεταναστευτικό κόμμα της, η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) φέρεται, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, να λαμβάνει γύρω στο 15% -ένα ποσοστό διόλου ευκαταφρόνητο για τα δεδομένα του νεοπαγούς σχηματισμού.

“Το AfD ιδρύθηκε για να πολεμήσει το ενιαίο νόμισμα και το σχέδιο σωτηρίας της Ελλάδας, το οποίο κατά τη γνώμη των ιδρυτών του ήταν πολύ ακριβό για τους Γερμανούς φορολογούμενους. Η Πέτρι όταν τέθηκε επικεφαλής του κόμματος προτίμησε να αφήσει αυτό το πεδίο [το ελληνικό χρέος], που δεν της έδινε ψήφους, και να στραφεί στο πεδίο της μετανάστευσης”, λέει σε άρθρο του στην γαλλική εφημερίδα Le Figaro ο αρθρογράφος Νικολά Μπαρότ.

“Το AfD θέλει τόσο την Ελλάδα, όσο και την ίδια την Γερμανία εκτός ευρωζώνης. Μαζί του συντάσσεται και το κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών, ο ηγέτης των οποίων, Κρίστιαν Λίντνερ έχει ξεκαθαρίσει πως το καλύτερο για την Ελλάδα θα ήταν να αποχωρήσει από την ευρωζώνη”, επισημαίνει ο Βόλφγκανγκ Μούντσαου, τακτικός οικονομικός αναλυτής των Financial Times.

“Τα δυο αυτά κόμματα μαζί ενδέχεται να κερδίσουν ένα 20-25% των βουλευτικών εδρών. Κι αν σε αυτό συμπεριλάβουμε και την ομάδα των ευρωσκεπτικιστών από το κυβερνών κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ, αλλά και το “αδελφό” κόμμα της Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας, τότε είναι εύκολο να δούμε πως το παράθυρο της ελάφρυνσης χρέους για την Ελλάδα θα κλείσει οριστικά το φθινόπωρο του 2017”, καταλήγει ο Μούντσαου.

Η Ελλάδα τί ρόλο θα παίξει;

Μια σημαντική πτυχή της αλληλεπίδρασης Ελλάδα-γερμανικές εκλογές, είναι η θέση του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

“Η Γερμανία θεωρεί προϋπόθεση την συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Οπότε αν τώρα το ΔΝΤ αποχωρήσει απ' αυτό, δυο πράγματα μπορούν να συμβούν: είτε η Ελλάδα να κηρύξει χρεοκοπία, είτε το Βερολίνο να αποδεχθεί μια ελάφρυνση χρέους ελάχιστους μήνες πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ο,τι κι αν συμβεί απ' τα δυο ενδεχόμενα, ο ένας εκ των δυο παικτών θα ξαπλώσει στο πάτωμα νικημένος και ταπεινωμένος”, καταλήγει με νόημα ο Μούντσαου.

“Οι Έλληνες θα κάνουν λίγες ακόμα περικοπές, οι Γερμανοί θα δεσμευθούν για ελάφρυνση του χρέους σε κάποια μεταγενέστερη χρονική στιγμή και το ΔΝΤ θα συμμετάσχει με ένα μικρό ποσόν στη διάσωση: γι' όλους τους εμπλεκόμενους αυτή είναι η λιγότερο ακριβή λύση”, συνοψίζει η εφημερίδα Die Zeit.

“Για την Μέρκελ μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν βαριά ήττα καθώς η Ελλάδα εκτός ευρωζώνης θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο διεκδίκησης ρωσικών η αμερικανικών συμφερόντων”, συμπληρώνει.

“Για αυτούς τους λόγους οι Έλληνες έχουν καλές προοπτικές να διασωθούν και πάλι από τη χρεωκοπία την τελευταία στιγμή. Άλλο ζήτημα, αν αυτή θα είναι η καλύτερη λύση και για την ίδια τη χώρα”, γράφει η Zeit.

“Μία λογική ανάλυση καταδεικνύει πως το 2017 θα τελειώσει με μια πολιτική κατάσταση που δεν φαίνεται ότι διαφέρει από το πού βρισκόμαστε τώρα, αν εμπιστεύεστε τις δημοσκοπήσεις”, λέει πάντως ο Τσάρλι Ντίμπελ, επικεφαλής της Aviva Investors.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr