Β. Μπισμπίκης: Η βία, ο ρατσισμός, η κακοποίηση είναι το κέντρο του κόσμου μας...

Ο σκηνοθέτης του «Shopping and Fucking» μιλάει στο TheTOC για τη γενιά των τριαντάρηδων που κάτι τους έφραξε το δρόμο, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες...

b-mpismpikis-i-bia-o-ratsismos-i-kakopoiisi-einai-to-kentro-tou-kosmou-mas
|
SHARE THIS
82
SHARES

Ο Βασίλης Μπισμπίκης ανήκει στη γενιά των τριαντάρηδων που που κάτι τους έφραξε το δρόμο, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες. Είναι ένας άνθρωπος που αγαπά το θέατρο και μόνο καλά θυμάται από αυτό. «Μπορώ να ζήσω με πολύ λίγα χρήματα για να κάνω ταξίδια και να ζούμε χαλαρά με την οικογένεια μου» λέει τονίζοντας ότι ποτέ δεν ανέπτυξε εξάρτηση από το χρήμα.

Μας μίλησε για την παράσταση «Shopping and fucking» που σκηνοθετεί στο θέατρο Cartel, ενώ από την Παρασκευή παίζει στο έργο "Η τρελή του Σαγιό" στο Εθνικό Θέατρο.

Μίλησέ μας για το «Shopping and fucking»

Οι επιλογές των έργων στο CARTEL είναι η τοποθέτηση στην κοινωνικοπολιτική κατάσταση αυτής της χώρας. Το "Shopping and Fucking" μιλάει για μας, για την γενιά των τριαντάρηδων που κάτι τους έφραξε το δρόμο, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες. Είναι ένας ύμνος στο περιθώριο και στα προδομένα όνειρα.... Σε όλα αυτά τα παιδιά που αργοπεθαίνουν στην Ομόνοια...

 

Στις διεστραμμένες ηθικές αξίες ενός κόσμου που πιστεύει ότι το χρήμα είναι πολιτισμός... Στις εξαρτήσεις από ουσίες ή ακόμα και συναισθηματικές εξαρτήσεις... Μιλάει για ένα κράτος ανίκανο να τοποθετηθεί σε ένα πόλεμο με καθημερινά θύματα τους ανθρώπους... Για την καλλιέργεια πτωμάτων... Για την επιλογή κάποιων ανθρώπων να ζητούν μια εικονική πραγματικότητα.... να φύγουν στην σφαίρα της φαντασίας και του ονείρου...
Τους καταλαβαίνω απόλυτα, άλλωστε κι εγώ ο ίδιος έχω κάνει παρόμοια επιλογή να ζήσω στον κόσμο του θεάτρου.

Είναι ένα ακραίο και σοκαριστικό έργο. Αντιμετώπισες δυσκολίες στην προετοιμασία της παράστασης;

Ο Σερ Λόρενς Ολιβιε είχε πει για την τραγωδία "ότι η δύναμη της είναι να ενεργεί σαν καταλύτης, σαν καθαρτικό μια ζώνη που σου σφίγγει το στομάχι, μια κάθαρση που προκαλείται απο το σοκ".

Στο Τεχνοχώρο CARTEL ολοκληρώσαμε ένα κύκλο παραστάσεων με τρία ακραία και προκλητικά έργα («Εκτελεστές», «Striptease», «Shopping and Fucking») που είχαν ως κοινό παρανομαστή την εσωτερική και εξωτερική ελευθερία του ανθρώπου.

Η δυσκολία για την ομάδα μας ήταν ότι δεν υπήρχε κοινός υποκριτικός κώδικας και έπρεπε να γίνει ένα μίνι σεμινάριο για να μπορέσουμε να φτιάξουμε την αλφάβητο μας. Υστερα οι ήρωες ήταν όλοι τους χαμένοι στα ναρκωτικά οπότε θα έπρεπε να μελετήσουμε τις συμπεριφορές αυτών των ανθρώπων χωρίς να καταφύγουμε σε εύκολες λύσεις. Αυτό ήταν το δυσκολότερο κομμάτι... παρατηρήσαμε ανθρώπους στην Ομόνοια για να αποκωδικοποιήσουμε τη συμπεριφορά τους.

Υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο; Αποξένωση; Εκμετάλλευση; Βία;
Η βια, ο ρατσισμός, η κακοποίηση είναι το κέντρο του κόσμου μας.... όποιος το αρνείται ζει σε άλλον κόσμο. Θα δανειστώ κάτι που έχει γραφτεί για το Shopping and Fucking: Εκείνο που κάνει το έργο επικίνδυνο για τα "στενά" μυαλά είναι το "εκνευριστικό" του χάρισμα να μας ανοίγει τα μάτια στην φρίκη της καθημερινής μας ζωής (Sunday Express).

Πόσα χρόνια εργάζεσαι στο χώρο του θεάτρου; Τι δυσκολίες έχεις αντιμετωπίσει;
Είμαι σχεδόν 10 χρόνια στο θέατρο και μόνο ευτυχισμένες στιγμές έχω να θυμάμαι από αυτό. Εντάξει... κάποιες συνεργασίες ίσως να μην είχαν ευτυχή κατάληξη αλλά αυτά συμβαίνουν. Το θέατρο λειτουργεί θεραπευτικά για μένα. Το αγαπώ πολύ και ότι εμπόδιο και να προκύψει θα συνεχίσω να το υπηρετώ.

 

Η δύσκολη οικονομική συγκυρία που βιώνουμε, σε έχει επηρεάσει στη δουλειά σου και τις επιλογές σου;
Η οικονομική συγκυρία ήταν πάντα δύσκολη για μένα. Κάποιες επιλογές στην τηλεόραση τις έκανα και για οικονομικούς λόγους. Βέβαια τα χρήματα της τηλεόρασης μου έδωσαν την άνεση να κάνω αυστηρές επιλογές στο θέατρο, να δουλέψω με ομάδες, να πειραματιστώ και να εξελίξω την τέχνη μου.
Δεν έχω αναπτύξει κάποια εξάρτηση από το χρήμα ... Μπορώ να ζήσω με πολύ λίγα χρήματα για να κάνω ταξίδια και να ζούμε χαλαρά με την οικογένεια μου.
Άλλωστε το CARTEL που δημιουργήσαμε με τη Φαίη και τον Παναγιώτη είναι ένα παιδί που γεννήθηκε μέσα στην κρίση με πολλή αγάπη, πολύ κόπο και λίγα χρήματα. Θέλω να πω ότι η θέληση μας και η αγάπη μας για το θέατρο ξεπερνά οποιαδήποτε οικονομική δυσκολία.

Μίλησέ μας για την προσωπική σου ζωή
Η οικογένεια μου αυτή τη στιγμή μετά τη γέννηση του Μιχαλάκη έχει μπει σε μια άλλη διάσταση. Οι ανάγκες και οι ευθύνες είναι διαφορετικές. Νιώθω ευτυχία που μεγαλώνω αυτό το πλάσμα που με φέρνει πιο κοντά στον καλό μου εαυτό και με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Μου έχει αλλάξει τη ζωή και με έχει κάνει πιο ευαίσθητο και πιο δημιουργικό. Οι τελευταίες δουλειές στο CARTEL έχουν επηρεαστεί πολύ από την έλευση αυτού του παιδιού. Η φαντασία μου κινείται περισσότερο και είμαι πιο δημιουργικός. Η Κωνσταντίνα όμως έχει αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης και την ευχαριστώ που με βοηθάει και στέκεται δίπλα μου στους στόχους και τα όνειρα μου.

Τώρα είμαι στο Εθνικό θέατρο στην παράσταση "Η τρελή του Σαγιό" σε ένα έργο που μιλάει για την επανάσταση του έρωτα και της ζωής... και είμαι πολύ χαρούμενος!

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook