ΓιαννηΣ ΒλασταρηΣ
ΓιαννηΣ ΒλασταρηΣ

Μασάζ και massa

Το «πολιτικό μασάζ» και το φαινόμενο της πολιτικής μετάλλαξης.

SHARE THIS
0
SHARES

Τα μάθατε τα νέα;  Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ συνεδριάζει και πάλι, προκειμένου ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και άλλοι υπουργοί να κάνουν, λέει, νέο «πολιτικό μασάζ» στους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Τούτη τη φορά, ζητούμενο είναι να ψηφιστεί στη Βουλή χωρίς ενστάσεις και παράπονα το 4ο μνημόνιο -αυτό που μειώνει ξανά τις συντάξεις και το αφορολόγητο και καταργεί τον μειωμένο ΦΠΑ στα νησιά. Μάταιος, μάλλον, ο κόπος: Κορμιά και συνειδήσεις που έχουν ήδη γίνει χυλός, δεν χρειάζονται μαλάξεις για να πάρουν το σχήμα που, κάθε τόσο, επιλέγει ο αρχηγός τους.

Οι «απορίες» των 36 βουλευτών που προκάλεσαν την συγκεκριμένη συνεδρίαση δεν είναι οι πρώτες που διατυπώνονται στη διάρκεια της κυβερνητικής παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε και η ίδια η διαδικασία, άλλωστε, προκαλεί έκπληξη, καθώς ανήκει κι αυτή στην κομματική ρουτίνα, η οποία σερβίρει σταθερά το ίδιο μενού: Πρώτο πιάτο, μεζέδες διαφωνίας και «μπουκίτσες»  καταψήφισης. Κυρίως πιάτο, καλοψημένη συζήτηση με πατάτες προβληματισμού. Και μόνιμο επιδόρπιο, το πολυαγαπημένο σιροπιαστό «ναι σε όλα»! Τί να πει κανείς; Ίσως για αυτό και στα αραβικά το μασάζ να λέγεται massa...

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που εκλέχτηκαν τάζοντας κατάργηση των μνημονίων και του χρέους, αύξήσεις μισθών και  13η σύνταξη, είχαν αλλεπάλληλες ευκαιρίες για αυτοκριτική και αναστοχασμό. Προτίμησαν, όμως, άλλα: Πρώτα, το φιάσκο του Δημοψηφίσματος και την ψήφιση του 3ου μνημονίου. Ύστερα, τα φληναφήματα του «Παράλληλου Προγράμματος» και το μνημόνιο plus με το Ασφαλιστικό-λαιμητόμο. Μετά, το τριετές 4ο  μνημόνιο των 5,1 δις περικοπών και των δυσβάσταχτων πλεονασμάτων. Και, τώρα, την «ομπρέλα» όλων των προηγουμένων -την διαρκή εποπτεία, που θα μπορούσε κι αυτή να βαφτιστεί «ολιστική» (sic).

Το παραμύθι της μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ερμηνεύσει την πειθαρχία διαρκείας των βουλευτών του. Όχι μόνο γιατί τα ψέματα που είπαν τον Σεπτέμβριο δεν ξεπλένουν τα ψέματα που είπαν τον Ιανουάριο του 2015. Αλλά γιατί, με δική τους ευθύνη, διαπράττονται πολιτικές απάτες, στο όνομα, μάλιστα, των ...αρχικών τους συνθημάτων! Γιατί οι προφανείς αντιφάσεις τους θεωρούνται ενιαία πολιτική και κάθε νέος τυχοδιωκτισμός τους προβάλλεται ως …δικαίωση του προηγουμένου! Γιατί εφαρμόζουν άκριτα την «γραμμή» Μαξίμου επειδή απλούστατα αυτή έχει μεταβληθεί σε  «κόκκινη γραμμή» για το ατομικό τους συμφέρον!

Η πολιτική αναθεώρηση είναι δικαίωμα -συχνά και υποχρέωση- κάθε υποκειμένου της δημόσιας σφαίρας. Πρόκειται για συμπεριφορά που κρίνεται από το λαό και η οποία, βεβαίως, οφείλει  να συνοδεύεται από την ανάλογη αιτιολόγηση και, προφανώς, από τη νέα πρακτική που συνεπάγεται. Εδώ, όμως, δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, έχουμε να κάνουμε με βουλευτές οι οποίοι ενώ ψηφίζουν αντίθετα με τα όσα λένε, διαλαλούν ότι οι πράξεις τους ...αντιστοιχούν στα λόγια τους! Αυτό, όμως, δεν αποτελεί μεταβολή πολιτικής κατεύθυνσης ύστερα από μία νέα θεώρηση. Είναι μετάλλαξη! Πολιτική, αλλά και προσωπική...

Ακόμη και η πολιτική μετάλλαξη, ωστόσο, κάπως προσδιορίζεται. Κινείται προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά;  Φιλοευρωπαϊκά ή όχι; Εκσυγχρονιστικά ή μή; Απάντηση: Η συγκεκριμένη είναι ...παντός καιρού! Δεν έχει κανένα όριο και, κάθε φορά, γέρνει ...προς όπου βολεύει τη συγκυρία! Όπως και η προσωπική μετάλλαξη του κάθε βουλευτή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ: δεν μπορεί να μετρηθεί, πλέον, στη ζυγαριά ούτε της πολιτικής συνέπειας, ούτε και της ατομικής αξιοπρέπειας. Έχει περιοριστεί, δυστυχώς, στο περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο της κοινοβουλευτικής καρέκλας. Που ήλθε ανέλπιστα και πρέπει να κρατηθεί μέχρι τέλους... 

Αναμένεται επιτυχές, λοιπόν, και τούτο το «πολιτικό μασάζ» στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ακριβώς και όλα τα προηγούμενα. Θα δοθούν ξανά οι συνήθεις υπουργικές «εξηγήσεις», θα λεχθούν και οι «αντιρρήσεις» εκείνων που φιλοδοξουν να έχουν ρόλο στο κόμμα μετά τις εκλογές και, στο τέλος, όλοι θα υψώσουν το χέρι υπέρ του 4ου μνημονίου. Έτσι συμβαίνει στους καιρούς του πολιτικού κυνισμού και της συνειδητής αυτοταπείνωσης. Με δύο εξαιρέσεις, βέβαια, στις 145 (!) περιπτώσεις, οι οποίες και αξίζει να μνημονεύονται σε τέτοιες ευκαιρίες. Αλήθεια, θυμάστε τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη και την Βασιλική Κατριβάνου;

 

------

Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούνται όλες οι απόψεις που σέβονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και την αισθητική. Οι γνώμες των αρθρογράφων είναι ενυπόγραφες και προσωπικές και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άποψη του TheToc.gr.

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook