ΓιαννηΣ ΒλασταρηΣ
ΓιαννηΣ ΒλασταρηΣ

Μπουτάρης όρθιος!

Σπάνια η αξιοπρέπεια και το αληθινό ήθος έλαμψαν τόσο πολύ σε ένα απεχθές πλάνο.

SHARE THIS
0
SHARES

Σπάνια η φωτογραφία ενός γονατισμένου ανθρώπου πρόσθεσε τόσο ανάστημα στον πρωταγωνιστή της, όπως συνέβη με αυτήν της άνανδρης επίθεσης κατά του Γιάννη Μπουτάρη. Σπάνια, επίσης, ένας χτυπημένος και προσφάτως εγχειρισμένος 76χρονος εξέπεμψε τόση νεανική αθωότητα ταυτόχρονα με τόση ώριμη ευγένεια μέσα από την ίδια εικόνα. Σπάνια η αξιοπρέπεια και το αληθινό ήθος έλαμψαν τόσο πολύ σε ένα απεχθές πλάνο, σκοτεινιάζοντας ακόμη πιο πολύ τους γκρίζους κομπάρσους του. Και σπάνια, τέλος, ένα απλό «κλικ» του φακού προσφέρθηκε για τόσες αναγνώσεις και πυροδοτεί τόσες σκέψεις, όσο εκείνο του προπηλακισμένου δημάρχου. Ο Μπουτάρης λυγισμένος και οι μανιασμένοι λύκοι γύρω του, είναι μία στιγμή που δεν πρέπει να ξεχαστεί…

Τα γεγονότα στον Λευκό Πύργο δεν μπορεί, πλέον, να καταδικάζονται «γενικά», ούτε να εξωραΐζονται μέσω του δήθεν διαχωρισμού τους σε αυτά των ακροδεξιών και σε εκείνα που οφείλονται σε «συγκεντρωμένα πλήθη» ή σε «αγανακτισμένους». Η συγκεκριμένη προσέγγιση του πρωθυπουργού υπήρξε ατυχής. Το γεγονός, δε, ότι το ίδιο αμήχανα είχε σχολιάσει και τον αιμόφυρτο βουλευτή Κουμουτσάκο -όταν και αυτός γρονθοκοπήθηκε από τους ίδιους αγροίκους, στο Σύνταγμα- τον καλεί να άρει μία ακόμη «αυταπάτη» του: αυτήν που άλλοτε αποκαλούσε «δίκαιη αντίδραση» την τυφλή βία των Αγανακτισμένων και που, ακόμη και τώρα, τον κάνει να αποστρέφει το βλέμμα από κάθε κουκουλοφόρο και να θεωρεί «ακτιβισμό» τους βανδαλισμούς και τις απειλές του κάθε Ρουβίκωνα!

Εκτός από τους φασίστες, λοιπόν, η ευθύνη -με άλλους όρους, είναι αλήθεια- αγγίζει και κοινοβουλευτικές πλευρές του πολιτικού τόξου. Το έδειξαν, άλλωστε, και οι αντιδράσεις ενός «γαλάζιου» δημάρχου από τον οποίον καλά θα κάνει να απαλλαγεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Βρίσκεται, όμως, πλέον και στα δικά μας χέρια, στη στάση του κάθε πολίτη. Στα χέρια που, τις προάλλες, δυστυχώς δεν υψώθηκαν σε προστατευτικό κλοιό γύρω από δήμαρχο, ούτε έκλεισαν τα διπλανά στόματα, που χυδαιολογούσαν σαν σε αρένα ρωμαϊκή. Και στην στάση που πρέπει, επιτέλους, να αναγνωρίσει τον Λόγο ως κυρίαρχο εργαλείο του πολιτικού ανταγωνισμού.

Οι πολίτες συνομιλούν, συμφωνούν ή διαφωνούν, κρίνουν, ψηφίζουν. Μπορούν, επίσης, και να αδιαφορούν, να απέχουν ή και να σνομπάρουν τον όποιο αντίπαλο. Πάντως δεν γρυλίζουν συνθήματα, αυτοδικώντας. Γιατί στις δημοκρατίες αποδείχθηκε, πια, ότι δεν υπάρχει το «ή εμείς ή αυτοί», αλλά μόνο η επιδοκιμασία και η αποδοκιμασία της πλειοψηφίας με σταθερό σεβασμό της μειοψηφίας. Και όσοι αισθάνονται να ξεχειλίζουν από πατριωτισμό, δεν μπορούν να τον εκτοξεύουν, κάθε τόσο, με σάλια στις πλατείες. Τον εκτονώνουν, ίσως, κατατασσόμενοι τουλάχιστον ως εθελοντές στο στρατό!

Είναι, λοιπόν, καιρός να μιλήσουν και όσοι έμαθαν να μη φωνάζουν. Να απαιτήσουν τον εξοστρακισμό των ηθικών αυτουργών της βίας από κάθε παρυφή της πολιτικής, όπως και την παραδειγματική τιμωρία των φυσικών εκτελεστών της. Να συνετίσουν ή και να απομονώσουν τον ανυποψίαστο συμπολίτη που κινδυνεύει να παρασυρθεί από τον εύηχο φανατισμό της βίας. Σαν τον Μπουτάρη να σηκωθούν και πάλι μετά το χτύπημα για να δείξουν ότι αυτοί είναι οι ισχυρότεροι, οι περισσότεροι. Και να αρπάξουν από τα χέρια των λογής τραμπούκων τα ιερά σύμβολα που ύπουλα αυτοί καπηλεύονται.

Ο Γιάννης Μπουτάρης, όπως και κάθε πολίτης, μπορεί να μην έχει πάντα δίκιο. Έχει, όμως, πάντα το δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει και να κινείται όπου επιθυμεί. Πολύ περισσότερο όταν τον έχουν προκρίνει για αυτό οι περισσότεροι Θεσσαλονικείς. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, αυτήν την πεσμένη αλλά τόσο ευθυτενή στάση του, στη γνωστή φωτογραφία. Θα μας εμπνέει κάθε φορά που ο εθνολαϊκισμός θα μάς πολιορκεί και ο ορθολογισμός μας θα κινδυνεύει. Και ας την καταστρέψουμε μόνο όταν ειλικρινά περάσουμε τα σύνορα της καθυστέρησης. Στο τελωνείο του 21ου αιώνα, άλλωστε, στο ευρωπαϊκό πέρασμα για την πρόοδο και στον τελευταίο σταθμό ελέγχου της αισθητικής, οφείλουμε να εμφανιστούμε καλύτεροι. Και στο νοητό μας διαβατήριο να έχουμε, τότε, μίαν άλλη φωτογραφία -αυτή που μας πρέπει. Είθε να μην είναι μακρύς ο δρόμος…

 

------

Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούνται όλες οι απόψεις που σέβονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και την αισθητική. Οι γνώμες των αρθρογράφων είναι ενυπόγραφες και προσωπικές και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άποψη του TheToc.gr.

 

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook