Ο Κοντονής και η χαμένη ντροπή της «αριστεροσύνης»

Οι «ανιστόρητες ιστορίες» του ΣΥΡΙΖΑ και η ντροπή της «αριστεροσύνης».

SHARE THIS
35
SHARES

Εξ αρχής θέλω να δηλώσω τη συμφωνία μου με τον διαπρεπή ιστορικό Σταύρο Κοντονή.Με το αυστηρό ύφος ακαδημαϊκού επιστήμονα αρνήθηκε την ταύτιση του ναζισμού με τον κομμουνισμό και κατακεραύνωσε πάραυτα τα ύποπτα σχέδια των ύπουλων Εσθονών.

Προφανώς ο υπουργός Δικαιοσύνης κρύβει μέσα του ένα σπάνιο ταλέντο επιθεωρητή Κλουζώ,γιατί λίγες μέρες πριν αποδομήσει τα σχέδια των Εσθονών είχε προλάβει να αποκαλύψει και την εγχώρια συνωμοσία των εμπρηστών που ήθελαν την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης.Ζάκυνθος-Ταλίν,μια συνωμοσία δρόμος.

Προφανώς ο "επιστήμονας Κοντονής" έχει δίκιο.Ο σταλινισμός δεν είναι το ίδιο με τον ναζισμό.Για να προχωρήσουμε λίγο στην ακαδημαϊκή και "σχολαστική" σκέψη του,θα προσθέταμε ότι ο σταλινισμός δεν είναι το ίδιο ούτε με τον μαοϊσμό. Ούτε με τη σκέψη του βαλκάνιου "τιμονιέρη" Εμβέρ Χότζα.Ούτε με τον "πολ-ποτισμό" της εξωτικής Καμπότζης.

Αλλά για να περάσουμε και στο άλλο άκρο.Ο ναζισμός του Χίτλερ δεν είναι το ίδιο με τον φασισμό του Μουσολίνι.Ούτε με τις δικτατορίες του Φράνκο και του Σαλαζάρ.Ούτε και με τις δεκάδες "χούντες" της λατινικής Αμερικής.

Δεν γνωρίζω αν ο αγαπητός Κοντονής σκοπεύει να ασχοληθεί στο μέλλον και να αμφισβητήσει όλες αυτές τις "ανιστόρητες" ιστορίες.Το βρίσκω πάντως γονιμότερο από το να χάνει τον χρόνο του με τις ευτελείς συνωμοσίες των ...εμπρηστών της Ζακύνθου.

Δυστυχώς όμως όταν από τα ανήλιαγα ινστιτούτα των ιστορικών ερευνών μεταφερόμαστε στο πεδίο της πολιτικής οι περιπτώσεις τύπου Κοντονή χάνουν την πλάκα τους.Εδώ τα πράγματα γίνονται αρκούντως σοβαρά.

Γιατί στο πεδίο της πολιτικής ( μέσα από τοποθετήσεις "τύπου Κοντονή" και πολλών άλλων "προθύμων" του ΣΥΡΙΖΑ) αναδεικνύεται το ιδεολογικό πρόσωπο της κυβέρνησης,οι ιδεολογικές,πολιτισμικές και αισθητικές αντιλήψεις που συγκροτούν την πολιτική ύπαρξη των ανθρώπων που κυβερνούν τη χώρα μας.

Ενα ιδεολογικό πρόσωπο αποκρουστικό,βγαλμένο-παρά τις ανακαινίσεις- από τα χειρότερα χρόνια και τις αθλιότερες στιγμές της παγκόσμιας Αριστεράς.

Είναι το ίδιο πρόσωπο που για να πουλήσει μια πρωτόγονη και δανεική "αριστεροσύνη" διστάζει να αποκηρύξει τα εγκλήματα,όχι του τόσο μακρινού Στάλιν,αλλά των διπλανών μας Τσάβες και Μαδούρο.

Να καταδικάσει,οριζοντίως και καθέτως,χωρίς ελαφρυντικά τη δράση της τρομοκρατίας.Να καταδικάσει τη βία των Εξαρχείων.

Είναι το ίδιο ιδεολογικό πρόσωπο που δεν νιώθει άνετα στην κανονικότητα των ευρωπαϊκών θεσμών,που βλέπει με καχυποψία το κράτος δικαίου,τη διάκριση των εξουσιών και την αντικειμενικότητα των αποφάσεων της Δικαιοσύνης,ασχέτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε κατά περίπτωση.

Είναι το "τζίνι" του εθνικο-λαϊκισμού που πρέπει να μας απασχολήσει και όχι οι ιστορικές περιδινίσεις του κάθε Κοντονή.Κι αυτό το πρόβλημα είναι βαθειά πολιτικό.

ΥΓ. Πριν από λίγες μέρες πέθανε ο σημαντικός,όσο και αμφιλεγόμενος,γερμανός ιστορικός Ερνστ Νόλτε.Ενας "αναθεωρητής" ιστορικός που έγραψε και μελέτησε τα φαινόμενα του ναζισμού και του σταλινισμού. Θα συμβούλευα τον επιμελέστατο υπουργό Δικαιοσύνης,αν βρει λίγο χρόνο,από τις συνεχείς συνωμοσίες που αποκαλύπτει,να τον μελετήσει...

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook