Ποιούς να φοβάται ο Ολάντ

Οι Γάλλοι αδιαφορούν στην ουσία για το ποια θα είναι αύριο η Πρώτη Κυρία

Τελικά ο Πρόεδρος χώρισε. Αναμενόμενο. Με ένα λιτό τηλεφώνημα στο γαλλικό πρακτορείο ανακοίνωσε (σε ιδιωτικό επίπεδο και όχι ως πρόεδρος, όπως είπε) ότι η σχέση του με την Βαλερί Τριερβελέρ είχε λήξει. Απόφαση ιδιωτική με πολιτικό υπόβαθρο καθώς η υπόθεση προκάλεσε μια άνευ προηγουμένου ενόχληση σε όλα τα πολιτικά στρατόπεδα.

Η αλήθεια είναι ότι σε θέατρο του παράλογου είχαν εξελιχθεί οι αποκαλύψεις γύρω από την προσωπική ζωή του Φρανσουά Ολάντ. Εκεί που ο γαλλικός Τύπος τηρούσε τις πρώτες μέρες του σκανδάλου ένα σχετικά χαμηλό προφίλ, η υπόθεση πήρε μια νέα τροπή καθώς δεν υπήρχε μέρα που να μη δημοσιεύεται μια νέα «ζουμερή» αποκάλυψη, και ιδιαίτερα στα ηλεκτρονικά μαζικά μέσα ενημέρωσης.

Η αλήθεια είναι ότι σε θέατρο του παράλογου είχαν εξελιχθεί οι αποκαλύψεις γύρω από την προσωπική ζωή του Φρανσουά Ολάντ

«Το ξέσπασμα της πρώτης κυρίας στο γραφείο του Πρόεδρου και οι ζημιές που προκάλεσε ύψους 3 εκ. ευρώ…», «η απόπειρα αυτοκτονίας της και η αναγκαστική νοσηλεία της στο νοσοκομείο», «ο πολιτικός εκβιασμός της απέναντι στον Ολάντ σε περίπτωση απόρριψης», «η κρυφή εγκυμοσύνη της ερωμένης του προέδρου» με λίγα λόγια μια σαπουνόπερα με εύφλεκτα συστατικά σε μια μπαρουταποθήκη: έρωτας, σεξ και εξουσία.

Οι Αμερικανοί θα είχαν ήδη αρχίσει να γράφουν το σενάριο της ταινίας που θα στηνόταν σε 6 μήνες. Στη Γαλλία τα πράγματα δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, ενδεικτικό το ότι ο αγγλοσαξωνικός Τύπος χλευάζει τα γαλλικά μίντια, μιλώντας για υποκρισία και ηθική αλαζονεία. Γιατί στην ουσία, στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας (εκτός από τον Σαρκοζί, ο οποίος θέλησε να παίξει το χαρτί της «διαφάνειας» και στη συνέχεια του γύρισε μπούμερανγκ) τα προσωπικά ζητήματα τα κρύβουν κάτω από το χαλί στη Γαλλία, παράδοση της μπουρζουαζίας από την εποχή του Μπαλζάκ.

Πώς να ξεχωρίσει κανείς τη φήμη, τη φαντασίωση του κάθε διψασμένου συντάκτη και τον κομματικό οπορτουνισμό; Πού αρχίζει το κουτσομπολιό και πού τελειώνει η δημοσιογραφία; Σημείο των καιρών, η ανάμειξη των διαφορετικών ειδών δημοσιογραφίας μεταξύ κοινωνικών δικτύων και έντυπων Μέσων. Το θέμα ξεκίνησε από gossip περιοδικό, το Closer, και εξελίχθηκε σε τροφή και για τις πιο σοβαρές εφημερίδες. Επίσης, η αμεσότητα της είδησης ακόμα κι όταν δεν είναι υπογεγραμμένη -ακόμα περισσότερο στο διαδίκτυο- μπερδεύει το παιχνίδι κι αντί να τεκμηριώσει μιαν αλήθεια προκαλεί εντύπωση. Εχουμε μπει για τα καλά στην εποχή όπου η γεύση που αφήνει μια είδηση είναι πιο σημαντική από το περιεχόμενο, μια εποχή που ταλαντεύεται μεταξύ δημοσιοποιήσεων και λέξεων-κλειδί στα διάφορα hashtag των δικτύων. Εάν ο Φρανσούα Ολάντ είχε προσωπικό λογαριασμό στο Facebook, στο στάτους του θα έγραφε απλώς ένα «complicated», κι αυτό λέει πολλά περισσότερα από το όποιο δημοσίευμα.

Το θέμα ξεκίνησε από gossip περιοδικό, το Closer, και εξελίχθηκε σε τροφή και για τις πιο σοβαρές εφημερίδες

Πριν από δύο δεκαετίες, όταν το Paris Match δημοσίευε τις φωτογραφίες της εξώγαμης κόρης του Φρανσουά Μιτεράν, δεν εκτελούσε παρά μόνο την επιθυμία του ίδιου του πρόεδρου ο οποίος είχε αποφασίσει πως ήταν σωστό το timing για να μαθευτεί. Σήμερα, τα πράγματα είναι διαφορετικά και η σχέση μεταξύ του Τύπου και της εξουσίας αναθεωρείται ντε φάκτο με αυτήν την νέα τροπή. Ποιος ελέγχει ποιον στην ουσία; Η ελευθερία του Τύπου είναι πιο ισχυρή από την ελευθερία ενός Προέδρου; Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν έκανε κάτι περισσότερο από τους ορισμένους προκατόχους του. Αλλά ο Ολάντ φαίνεται ότι παγιδεύτηκε, ξεπεράστηκε από τα γεγονότα, τα οποία έτρεχαν σε κραυγαλέα αντίθεση με σιωπηλή του στάση για ολόκληρες 15 μέρες. Ερασιτεχνισμός ή αιφνιδιασμός; Ακόμα περισσότερο όταν η δημοσιογραφική πιάτσα των Παρισίων γνώριζε την ύπαρξη αυτών των φωτογραφιών πριν δημοσιευτούν στο Closer.

Η δημοτικότητα του Προέδρου είναι πολύ χαμηλή, ίσως και η πιο χαμηλή στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. O κόσμος δεν του χρέωσε τόσο την απιστία όσο την ανικανότητα του να ξεκαθαρίσει άμεσα το τοπίο. Για το καλό της χώρας και για την αξιοπρέπεια της επίσημης συντρόφου του, η οποία με ένα απλό tweet ευχαρίστησε το προσωπικό του προεδρικού μεγάρου, όπου έζησε για δύο χρόνια. Πάνω στο θέμα αυτό, ο ακαδημαϊκός Jean D’Ormesson, σεβάσμια προσωπικότητα των γραμμάτων στη χώρα, χαρακτήρισε τον Ολάντ στις στήλες της εφημερίδας Le Figaro «αβέβαιος, προσωπικότητα που όλο μεταλλάσσεται και αμφιταλαντεύεται, καπριτσιόζος, βιρτουόζος του ζιγκ ζαγκ στις επιλογές του. Ανθρωπος που λατρεύει αυτό που έκαψε και που καίει αυτό που λάτρεψε».

Aυτά που συμβαίνουν κεκλεισμένων των θυρών στο κρεβάτι του καθενός πάντα προκαλούν την περιέργεια αλλά στην πορεία κουράζουν και προκαλούν αδιαφορία στην κοινή γνώμη

Στην πολιτική σκακιέρα υπάρχουν πολλές κινήσεις πριν φτάσει κάποιος στο χαριστικό ματ, το ερώτημα είναι με τι κόστος και ποιες θα είναι οι πολιτικές επιπτώσεις σε εκλογικό επίπεδο. Γιατί κακά τα ψέματα αυτά που συμβαίνουν κεκλεισμένων των θυρών στο κρεβάτι του καθενός πάντα προκαλούν την περιέργεια αλλά στην πορεία κουράζουν και προκαλούν αδιαφορία στην κοινή γνώμη. Ακόμα περισσότερο όταν η χώρα διανύει μια σοβαρή οικονομική κρίση, άλλωστε 54% των ερωτηθέντων Γάλλων θεωρούν ότι το καθεστώς της «Πρώτης Κυρίας» δεν δικαιολογείται ούτε θεσμικά ούτε πολιτικά. Η μέχρι σήμερα διακοσμητική του υπόσταση ήταν αποδεκτή, από τη στιγμή, όμως, που αρχίζουν τα όργανα γίνεται πανηγύρι. Και μετά τη γιορτή κάποιος πρέπει να πληρώσει τους οργανοπαίχτες.

Οι Γάλλοι αδιαφορούν στην ουσία για το ποια θα είναι αύριο η Πρώτη Κυρία γιατί μετά το gossip δεν μένει τίποτα, σήμερα ο θεσμός της Πρώτης Κυρίας δε φαίνεται να έχει πλέον κάποιο νόημα μετά από όλα αυτά. Θα έρθει κάποια άλλη τέτοια είδηση και θα την καλύψει. Ο κίνδυνος υποβόσκει από την πλευρά της σιωπηλής κοινωνίας η οποία στην αρχή αισθάνθηκε έκπληξη, περιέργεια και στο τέλος αδιαφορία. Κι ένα ωραίο πρωί, η αδιαφορία μετατρέπεται σε θυμό. Και τότε ξεπροβάλλουν στο παζάρι ρήτορες, τσαρλατάνοι κι επικίνδυνοι δημαγωγοί. Αυτούς πρέπει να φοβάται ο Φρανσουά Ολάντ. Η τελευταία δημοσκόπηση, που δίνει πρώτο κόμμα το ακροδεξιό κίνημα της Μαρίν Λεπέν στις ευρωπαϊκές εκλογές, είναι τυχαία;

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook