Ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης και το «ορφανό» εκλογικό σώμα

Το στοίχημα για τη ΝΔ είναι να κερδίσει την πολιτική πρωτοβουλία.

SHARE THIS
20
SHARES

Καθώς ανοίγει η νέα πολιτική σεζόν καλό είναι να επιχειρήσουμε μια ανάλυση των στοιχείων της πολιτικής συγκυρίας, σίγουρα υποκειμενική, και με έντονο “αστερίσκο” ότι όλα αλλάζουν με τέτοια ταχύτητα που οι προβλέψεις είναι πέραν από επισφαλείς.

Στοιχείο πρώτο και αδιαμφισβήτητο, η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη διατηρεί ένα υψηλότατο προβάδισμα σε όλες τις δημοσκοπήσεις έναντι της κυβέρνησης. Η ΝΔ δείχνει να έχει ξεπεράσει με άνεση το 30% του εκλογικού σώματος, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ με δυσκολία διατηρεί το 20%.

Στοιχείο δεύτερο, η άθροιση των δυνάμεων των δύο κομμάτων εξουσίας μετά βίας υπερβαίνει το 50% του εκλογικού σώματος. Με δεδομένο ότι η αποχή και η “αδιευκρίνιστη” ψήφος, είτε όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, είτε όπως εμφανίζεται στην πραγματική κάλπη αγγίζει το 40% των πολιτών, αυτό σημαίνει ότι το άθροισμα της δύναμης ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ μαζί υπερβαίνει μόνο κατά λίγο το 35% των πολιτών. Το καθαρό προβάδισμα λοιπόν της ΝΔ καταγράφεται σε αυτήν τη μικρή “δεξαμενή” του εκλογικού σώματος. Πολιτικό γεγονός αναμφισβήτητα σημαντικό, αλλά επίσης και “σχετικοποιημένο”.

Ποιο συμπέρασμα προκύπτει απ΄αυτήν τη “διπλή” πραγματικότητα; Στο “δίπολο” Τσίπρα-Μητσοτάκη είναι προφανές ότι ο αρχηγός της ΝΔ υπερισχύει. Όμως μια μεγάλη“δεξαμενή” του εκλογικού σώματος δεν εμπιστεύεται, δεν γοητεύεται, δεν εκπροσωπείται από το “δίπολο”.

Σε παρόμοιες καταστάσεις, συνήθως το βλέμμα αναζητεί έναν “τρίτο πόλο”. Δυστυχώς οι εξελίξεις στην Κεντροαριστερά δεν προμηνύουν την εμφάνιση ενός “τρίτου πόλου” που θα εκφράσει το “ορφανό” εκλογικό σώμα. Άρα το παιγνίδι φαίνεται ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι τις εκλογές στο εσωτερικό του “διπόλου”.

Και οι δυο “μονομάχοι” θα επιχειρήσουν να διεμβολίσουν και να κερδίσουν το “ορφανό” εκλογικό σώμα.

Ο Τσίπρας να επαναφέρει στον ΣΥΡΙΖΑ το σύνολο των ψηφοφόρων που τον έχουν εγκαταλείψει είτε προς τα δεξιά είτε προς τα αριστερά. Μέσα από μια θλιβερή τριετή διακυβέρνηση που δεν του δίνει κανένα πλεονέκτημα να προβάλλει, το μοναδικό “ισχυρό χαρτί” που διαθέτει είναι μόνο ότι “οι άλλοι είναι χειρότεροι”. Θα επιστρατεύσει μια “εικονική πόλωση” πάνω σε μύθους και εικόνες, προσπαθώντας να ενεργοποιήσει τα πιο καθυστερημένα στοιχεία της λαϊκής συνείδησης. Ήδη με τον Στάλιν και τον Ανδρέα πήραμε μια πρώτη γεύση. Η συνέχεια από τα πιο αραχνιασμένα “χρονοντούλαπα της Ιστορίας” αναμένεται να είναι ανάλογη. Βρικόλακες, ζόμπι και κάθε μορφής πολιτική αλητεία θα επιστρατευτούν.

Ο Μητσοτάκης είναι αναγκασμένος να επιλέξει μια άλλη κατεύθυνση. Το πολιτικό του πλεονέκτημα είναι να επικοινωνήσει με το πιο προχωρημένο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, που αναζητεί μια “φυγή προς τα εμπρός”. Με μια ατζέντα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, με ευρωπαϊκή και αντι-λαϊκιστική προοπτική. Στόχος του να πείσει τους “υποψιασμένους” πολίτες ότι η ΝΔ δεν είναι μια απλή συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε βέβαια μια light μετεξέλιξη της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή.

Προς το παρόν κινείται σε αυτή την κατεύθυνση αλλά με...λενινιστικό τρόπο. Κάτι σαν “ένα βήμα εμπρός και δυο πίσω”. Είναι εμφανές ότι δεν μπορεί ακόμη να μετασχηματίσει την υπεροχή του σε πολιτική δυναμική. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και σήμερα ο καθημαγμένος ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχεί στην πολιτική ατζέντα. Διαθέτει την πολιτική πρωτοβουλία και δημιουργεί πολιτικά γεγονότα (από τον Ανδρέα έως τις βόλτες του Πρωθυπουργού στην “άγνωστη χώρα” της επιχειρηματικότητας) ενώ η ΝΔ ανταποκρίνεται αμυντικά. Το στοίχημα για τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι στο επόμενο διάστημα να κερδίσει την πολιτική πρωτοβουλία. Δημιουργώντας τα δικά της, ”προνομιακά”, πολιτικά γεγονότα. Θα μπορέσει;


 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook