ΣτελιοΣ ΜπαμιατζηΣ
ΣτελιοΣ ΜπαμιατζηΣ

Όλοι χαρούμενοι με το διαζύγιο Τσίπρα-Καμμένου

Δεν ήταν διαζύγιο απάτη, ούτε ξαφνικό. Επιβλήθηκε από το νέο πολιτικό σκηνικό

SHARE THIS
0
SHARES

Ούτε διαζύγιο - απάτη ήταν των ΑΝΕΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε εντελώς ξαφνικό, ούτε ζημίωσε σε απόλυτο βαθμό πραγματικά κάποιον. Απλώς μερικοί ωφελήθηκαν περισσότερο από άλλους στην παρούσα φάση. Για το μέλλον θα δείξει. Όπως και να έχει, τα πιόνια στη νέα σκακιέρα έχουν στηθεί, όπως επιτάσσει το καινούργιο πολιτικό σκηνικό.

Ας κοιτάξουμε πίσω από τα αυτονόητα, δηλαδή ότι ο Πάνος Καμμένος κράτησε την ΚΟ του, ότι ο κ. Τσίπρας παραμένει πρωθυπουργός και κατά 98% με τουλάχιστον 151 βουλευτές. Γιατί πραγματικά έγινε όλο αυτό;

Πριν λίγο καιρό ο Πάνος Σκουρλέτης, σε φαινομενικά ανύποπτη στιγμή ανέφερε σε συνέντευξή του πως "σχηματίζεται ένα νέο δίπολο" στην Ελλάδα, εννοώντας τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τότε δεν είχε αναλυθεί ιδιαίτερα η δήλωση, να όμως που αποδεικνύεται πως ήξερε πολύ καλά τι έλεγε.

Η συνεργασία ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ είχε γίνει πια μη λειτουργική. Από την αποχώρηση του Δημήτρη Καμμένου και τις συχνές τοποθετήσεις του κ. Παπαχριστόπουλου αλλά και τις απουσίες Κουίκ ήταν εμφανές πως η ΚΟ των ΑΝΕΛ δεν ήταν ενιαία. Επιπλέον, ψιθυριζόταν πως αρκετοί καλοέβλεπαν μια πιο... στενή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλο αυτό ήταν βαρίδι για τη συγκυβέρνηση, τον Πάνο Καμμένο ο οποίος έβλεπε να καταποντίζεται αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα. Ειδικά ο τελευταίος επεδίωκε και επιδιώκει διακαώς ένα άνοιγμα στην Κεντροαριστερά - Κέντρο. Με τον ίδιον, γιατί όχι, ηγέτη. Με τους ΑΝΕΛ σε διάλυση, τη Νέα Δημοκρατία να τους έχει βάλει στο στόχαστρο και τις εθνικιστικές τους κραυγές, είναι κάτι παραπάνω από εύλογο πως δεν μπορούσε να συνεχισθεί η ειρηνική συνύπαρξη. 

Βαδίζοντας προς τις εκλογές είναι μείζον θέμα για το Μαξίμου να τονισθεί η διαφορά ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία. Ποιό θα είναι το ζητούμενο; Το είπε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στην εκδήλωση για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Μέσω του προσκλητηρίου που έκανε για το "ευρύ, προοδευτικό μέτωπο". Επί της ουσίας είπε στο κεντρώο ακροατήριο, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο νέος φορέας του Κέντρου - Κεντροαριστεράς, συνταχθείτε μαζί μας. Έχω απαλαγεί από τους "υπέρ πατριώτες" ΑΝΕΛ, προχωράμε προοδευτικά και αντί-δεξιά! 

Αυτό το διακύβευμα ο κ. Τσίπρας θα το ισχυροποιεί μέρα με τη μέρα όσο πλησιάζουν οι κρίσιμες εκλογές με στόχο αρχικά να μη συντριβεί στις ευρωεκλογές και εν συνεχεία να μειώσει τη διαφορά έως τις εθνικές και γιατί όχι, να γυρίσει το παιχνίδι. 

Οι ΑΝΕΛ τώρα ήξεραν, δηλαδή ο πρόεδρος τους, πως δεν θα έβλεπαν ξανά τη Βουλή παρά μόνο με κυάλια. Μπορεί κάποιες δημοσκοπήσεις να τους έδειχναν να παλεύουν να πιάσουν το 3% η αλήθεια όμως είναι η εξής: Ακόμα και να πλησίαζαν, όσο κοντοζυγώναν οι εκλογές τόσο θα πιέζονταν από τη ΝΔ αλλά και άλλα πιο δεξιά κόμματα. Στη δίνη της πόλωσης δεν υπήρχε περίπτωση να μπουν στη Βουλή και τότε θα είχαν να διαχειριστούν ένα ιδιαίτερα μικρό ποσοστό. 

Η μοναδική ελπίδα ήταν η θεαματική έξοδος. Καλύτερη αφορμή από τις Πρέσπες, ένα αμιγώς πατριωτικό ζήτημα, δεν μπορούσε να υπάρξει. Πλέον, ο κ. Καμμένος κρατά την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, παραμένει στο Κοινοβούλιο κάνοντας όσο μπορεί παιχνίδι και το κυριότερο; Μπορεί να αναζητεί βουλευτές από αλλού και συμμαχίες για το μέλλον. Ότι μπορούσε το έσωσε. 

Η ΝΔ τώρα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Με μία πρώτη ανάγνωση δεν αποκομίζουν κάτι. Με μία δεύτερη όμως, κάτι κέρδισε και η Πειραιώς. Καταρχάς, πιστώνεται στην πολιτική της η "διάλυση" των ΑΝΕΛ. Κατά δεύτερον προσδοκά επιπλέον ψήφους, διότι ως γνωστόν "μάζευε κι ας είναι και ρόγες". Και κατά τρίτον, οι εξελίξεις φαίνεται πως λύνουν για τον κ. Μητσοτάκης ένα πρόβλημα. Ποιό; Μα φυσικά αυτό που άκουγε στη λέξη Ποτάμι. Χώρια ότι μπορεί να δει κάποιον ή κάποιους βουλευτές του Ποταμιού να έρχονται στη ΝΔ. Κι αυτό όμως να μη γίνει, γλίτωσε από έναν πιθανό μελλοντικό "μπελά", που άκουγε στο όνομα διαπραγμάτευση με το Ποτάμι. Μην ξεχνάμε τη δήλωση Μητσοτάκη για τυχόν συνεργασία και πως την απέρριψε επί της ουσίας. 

Τι μένει λοιπόν; Το ΚΙΝΑΛ το οποίο δυστυχώς μοιάζει να είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μάλλον είναι το μόνο κόμμα που επιθυμεί να παίξει κάποιο ρόλο στο μέλλον και δεν το αποδεικνύει στην πράξη. Μένει πίσω, δεν ακούει τα κελεύσματα των καιρών και είναι πιθανό να εγκλωβιστεί σε μία ασφυκτική πίεση από τα αριστερά αλλά και τα δεξιά του. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στο σκηνικό της πόλωσης και της έντασης που αναμένεται να υπάρξει και με δύο ουσιαστικά μονομάχους στην... αρένα, μείζον πρόβλημα δημιουργείται για τα μικρότερα κόμματα, τα οποία είναι άγνωστο πως θα ανταπεξέλθουν στη νέα πραγματικότητα. 

ΥΓ. Με τα περί "αποστασίας" δεν ασχολούμαι καν, εκτός εάν θέλουμε να ξεκινήσουμε από το... 65...

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook