ΣηφηΣ ΒαλυρακηΣ
ΣηφηΣ ΒαλυρακηΣ

Το Σύνταγμα, ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών και το C4I

Συναίσθηση ευθύνης, αξιοπιστία και φερεγγυότητα ελλείπουν και αναζητούνται.

SHARE THIS
0
SHARES

 Βρισκόμαστε ήδη εκτός μνημονίων. Τα ζητήματα όμως που οδήγησαν στην κρίση παραμένουν. Η χώρα μας δεν βρίσκει σήμερα επενδυτές και οι πόρτες των διεθνών αγορών παραμένουν κλειστές. Η παρακμή της Ελλάδας δεν έχει να κάνει με συνταγματικές αδυναμίες. Έχει να κάνει με το έλλειμμα μακρόπνοου σχεδιασμού, την χαμηλή ανταγωνιστικότητα, τις πελατειακές σχέσεις, την πλήρη απουσία αξιολόγησης και αξιοκρατίας.

Η τροποποίηση του συνταγματικού χάρτη αποτελεί μια μακρόχρονη κοινοβουλευτική διαδικασία που αφορά δύο διαδοχικές βουλές.  Παραπέμπει λοιπόν σε ευρύτερη συνεννόηση και δεν προσφέρεται για κομματικούς ανταγωνισμούς, ούτε μπορεί να αποτελεί προεκλογική προτεραιότητα.  Τα θέματα που μπαίνουν αφορούν την μετρημένη ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας με σκοπό την πολιτική σταθερότητα, τον αυστηρό διαχωρισμό των εξουσιών και την κατοχύρωση  των ατομικών δικαιωμάτων.

Αυτό που προβάλλεται ως κύριο θέμα, δηλαδή η τροποποίηση της «επάρατης νομοθεσίας» περί ευθύνης υπουργών, που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και που εισάγει δήθεν προνομιακό καθεστώς ασυλίας για τους υπουργούς στη χώρα μας, αποτελεί μεγάλη ανοησία, πλήρη άγνοια αλλά και συνειδητή απόπειρα αποπροσανατολισμού και εξαπάτησης της κοινής γνώμης.  

Το άρθρο 86 του συντάγματος περί ευθύνης υπουργών θεσπίστηκε στις βασικές του αρχές με το σύνταγμα του 1864.  Τροποποιήθηκε επί το αυστηρότερο με την αναθεώρηση του συντάγματος το 2001. Ο ισχύον νόμος σήμερα (Ν 3126/2003) υπερψηφίστηκε από όλα τα κόμματα της Βουλής το 2003 και από τους βουλευτές του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Η λειτουργία του κράτους δικαίου εξ’ άλλου, είναι απαραίτητη ώστε να υπάρξουν υπουργοί που να βάζουν καλόπιστα την υπογραφή τους χωρίς φόβο ότι θα διωχθούν από τους πολιτικούς τους αντιπάλους μετά εικοσαετία.  

Το άρθρο 86  έχει αποδειχθεί ότι δεν εμποδίζει την εφαρμογή του κοινού ποινικού κώδικα για υπουργούς  (Τσοχατζόπουλος κλπ). Για το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος» που είναι διαρκές έγκλημα και που με βάσει την νομολογία δεν έχει σχέση με την άσκηση των καθηκόντων του Υπουργού, δεν ισχύει ειδική παραγραφή (ισχύει η 20ετης παραγραφή για κακουργήματα).

Η «επιτροπή της Βενετίας» του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Δημοκρατία μέσω του Δικαίου, ανάμεσα σε 47 κράτη – μέλη, κατατάσσει την Ελλάδα  στις χώρες για τις οποίες για την ευθύνη υπουργών ισχύει η κοινή ποινική νομοθεσία.

Κατηγορίες χωρίς αποδείξεις για χρηματισμό Υπουργών αποτελούν συκοφαντία και προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής. Είναι ιστορικό δεδομένο για την Ελλάδα, η μεθοδευμένη παραπομπή του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου σε ειδικό δικαστήριο (1989), από την Ενωμένη Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ κλπ) και την Νέα Δημοκρατία με ψευδομάρτυρες και χαλκευμένα  στοιχεία.

 Στο σκάνδαλο Siemens, το παραπεμπτικό πόρισμα της εξεταστική επιτροπής της Βουλής (2011), προτείνει ομόφωνα (20 βουλευτές από όλα τα κόμματα) την διερεύνηση ποινικών ευθυνών για 12 πρώην υπουργούς. Γιατί τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, στην ολομέλεια της Βουλής ψήφισε λευκό; Γιατί τότε η Νέα δημοκρατία αποχώρησε από την Βουλή;

 Η εξεταστική επιτροπή της Βουλής στο πόρισμα της, επισήμανε εκροές από τα «μαύρα ταμεία»  της Siemens που συνδέονται χρονικά με τμηματικές παραλαβές υποσυστημάτων του «ολοκληρωμένου» συστήματος ασφάλειας των ολυμπιακών αγώνων «Αθήνα 2004» C4I.

Η Ελλάδα πλήρωσε (Σύμβαση ύψους 255 εκ ευρώ) και έχει επίσης επιδικαστεί σε βάρος της από τα αμερικανικά δικαστήρια ένα ποσό 36 εκ. ευρώ υπέρ της προμηθεύτριας εταιρίας SAIC (υπεργολάβος η Siemens). Το C4I παραλήφθηκε τμηματικά αλλά ουδέποτε λειτούργησε και σήμερα είναι σκουπίδια.

Ο Γενικός Οικονομικός Διευθυντής της Siemens AG (μητρική εταιρεία) Jörg Michael Kutschenreuter καταγγέλλει πρόσφατα απολογούμενος, πως η Siemens ΑΕ χρωστούσε στη μητρική της Γερμανίας 30 εκατ. ευρώ από το έργο ασφάλειας (C4Ι) και πως «για να καταβληθούν αυτά θα έπρεπε να καταβάλλει η εταιρεία 10 εκατ. ευρώ προκειμένου να αγοράσει την αποδοχή του Συστήματος από την ελληνική κυβέρνηση». 

Τι γίνεται με τα στελέχη της Ν.Δ, πρώην υπουργούς που υπέγραφαν το καλώς έχει, αποδέσμευαν εγγυητικές επιστολές και παραλάμβαναν υποσυστήματα του συστήματος ασφαλείας C4I που δεν λειτουργούσαν; 

Το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών με αριθμό 1732/23.10.2017 που παραπέμπει κατηγορούμενους για κακουργήματα μεταξύ των οποίων και το ξέπλημα «μαύρου χρήματος» για την έγκριση πρωτοκόλλου παραλαβής του συστήματος (C4I), τρείς πρώην υπουργούς της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή, τους Προκόπη Παυλόπουλο, Βύρωνα Πολύδωρα και Χρήστο Μαρκογιαννάκη γιατί τέθηκε στο αρχείο αντί να διαβιβαστεί «αμελητί» στην Βουλή;

Η επιλεκτική, αλλήθωρη και καθοδηγούμενη δικαιοσύνη ανακαλύπτει την διαφθορά από καταβολής του ελληνικού κράτους αποκλειστικά στον προοδευτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Αυτό δεν αποτελεί, ούτε συμβάλει στην αναγκαία κάθαρση. 

 Το ζήτημα παραμένει ως απαραίτητη αλλά απουσιάζουσα πολιτική βούληση για την αναθεώρηση του συντάγματος με ευρύτερη συνεννόηση και συναίνεση αλλά και για την ουσιαστική πάταξη της διαφθοράς. Συναίσθηση ευθύνης, αξιοπιστία και φερεγγυότητα ελλείπουν και αναζητούνται.

 

 

 

                                                                                ------

Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούνται όλες οι απόψεις που σέβονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και την αισθητική. Οι γνώμες των αρθρογράφων είναι ενυπόγραφες και προσωπικές και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άποψη του TheToc.gr.

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook