Το χαστούκι του Ομπάμα στη Γαλλία

Οι Αμερικανοί είναι πολύ απασχολημένοι για να φωνάξουν "Vive la France".

SHARE THIS
0
SHARES

Στο Παρίσι την Κυριακή, οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματικά έλαμψαν δια της απουσίας τους. Μια απουσία που κράτησε τόσο τον ίδιο τον Πρόεδρο Ομπάμα όσο και άλλους σημαντικούς αξιωματούχους των ΗΠΑ στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, την ώρα που 40 ηγέτες του κόσμου ενώνονταν με περίπου 1,5 εκατομμύρια Γάλλων σε μια συγκλονιστική, αποστομωτική απάντηση στην τρομοκρατία και τον αντισημιτισμό. Ακόμα και ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν έμεινε στο σπίτι. Παρέμεινε στο Ντελαγουέρ, όπου, ενδεχομένως, να στάθηκε σε στάση προσοχής μπροστά στην τηλεόραση. Ήταν, είμαι βέβαιος, μια συγκινητική στιγμή.

Η κυβέρνηση Ομπάμα δεν έχει ακόμη εξηγήσει γιατί κανείς υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος δεν πετάχτηκε στο Παρίσι - αν και τη Δευτέρα παραδέχτηκε ότι έσφαλε.

Η κυβέρνηση Ομπάμα δεν έχει ακόμη εξηγήσει γιατί κανείς υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος δεν πετάχτηκε στο Παρίσι - αν και τη Δευτέρα παραδέχτηκε ότι έσφαλε. Οι ηγέτες ήρθαν από τη Γερμανία, τη Βρετανία, το Ισραήλ, ακόμα και την Παλαιστίνη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, εκπροσωπήθηκαν από την πρέσβειρά τους, την άρτι αφιχθείσα Τζέιν Χάρτλεϊ. Με την πιθανή εξαίρεση του προσωπικού της, κανείς στη Γαλλία, δε την αναγνωρίζει κι έτσι ιαχές τύπου "Vive la Hartley" δεν ακούστηκαν πουθενά.

Ο υπουργός εξωτερικών Τζον Κέρι θα φτάσει στο Παρίσι την Πέμπτη. Βρισκόταν στην Ινδία για την παρακολούθηση κάποιου είδους επιχειρηματικού συνεδρίου, το οποίο προφανώς δεν μπορούσε να διακόψει. Για ποιο λόγο, κανείς δε μας έχει πει. Από την ιστορία, ξέρουμε ότι έχουν υπάρξει φορές που οι υπουργοί εξωτερικών ή οι σύμβουλοι εθνικής ασφαλείας υποτίθεται ότι ήταν σε ένα μέρος ενώ στην πραγματικότητα ήταν κάπου αλλού. Το έκανε ο Χένρι Κίσινγκερ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου του Βιετνάμ όταν προετοίμαζε το έδαφος για την επίσκεψη του Προέδρου Νίξον στην Κίνα. Μένει, λοιπόν, να δούμε.

Αλλά που ήταν ο Μπάιντεν; Όπως παρατήρησε κι ο Φαρίντ Ζακάρια στο CNN την Κυριακή, μια συγκυρία σαν αυτή του Παρισιού είναι ο λόγος που ο Θεός δημιούργησε την Αντιπροεδρία. Ή πού ήταν ο Τζον Μπόνερ, πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων ή ο Μιτς Μακόνελ, επικεφαλής της νέας πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικανών στην Γερουσία; Ο Μπιλ Κλίντον ή ο Τζίμι Κάρτερ, δύο πρώην πρόεδροι με μεγάλη εμπειρία στην επιβίβαση σε αεροπλάνα ή κάποιος από τους πολλούς Μπους, ειδικά ο πιο πρόσφατος Τζορτζ Γ.; (Εντάξει, ίσως οι Γάλλοι δεν θα ήταν τόσο ευτυχείς να δουν αυτόν).

Όπως παρατήρησε κι ο Φαρίντ Ζακάρια στο CNN την Κυριακή, μια συγκυρία σαν αυτή του Παρισιού είναι ο λόγος που ο Θεός δημιούργησε την Αντιπροεδρία.

Η απουσία κάποιου υψηλόβαθμου Αμερικανού έγινε αντιληπτή ως προσβολή ακόμα και ως η συνήθης αποστασιοποίηση του Ομπάμα. Ίσως παρατεθούν κάποιες ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια, αλλά αυτές τις έχουν κι άλλοι παγκόσμιοι ηγέτες - ειδικά ο Βενιαμίν Νετανιάχου - και, ούτως ή άλλως, αυτές οι ανησυχίες δεν ισχύουν, ας πούμε, για τον Μπονερ. Αυτόν μόνο τα μέλη της κοινοβουλευτικής του ομάδας τον κυνηγούν.

Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των δημοσιογράφων, που έγινε στον Λευκό Οίκο την Δευτέρα, ο Υπουργός Τύπου Τζος Ερνέστος αναφέρθηκε στην απόφαση της κυβέρνησης να μην στείλει υψηλόβαθμο αξιωματούχο σε μια πορεία προς τιμήν των θυμάτων της επίθεσης της περασμένης εβδομάδας στη σατιρική εφημερίδα και είπε ότι ο Γάλλος πρεσβευτής θα επισκεπτόταν τον Λευκό Οίκο αργότερα μέσα στην ημέρα.

Η τεράστια παριζιάνικη διαδήλωση ήταν μια στιγμή από αυτές που φτιάχνουν τη διάθεση. Κατάφερε, για λίγο, να συγκαλύψει την εκπληκτική αποτυχία των αρχών πληροφοριών που επέτρεψαν σε γνωστούς ισλαμιστές εξτρεμιστές να οπλιστούν σαν αστακοί και να εξαπολύσουν χάος. Αλλά ο συμβολικός χαρακτήρας της εκδήλωσης δεν πρέπει να αποκρύψει ότι η φαινομενική αδιαφορία του Ομπάμα ήταν, στην πραγματικότητα, σύμφωνη με την αδιαφορία του προς την Ευρώπη και τους ηγέτες της. Δεν είναι τυχαίο ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να έχει ρωτήσει τον τότε Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, αν είναι η μόνη που βρίσκει τον Ομπάμα τόσο “ιδιόρρυθμο, απόμακρο και χωρίς ζεστασιά” (Ο Ομπάμα θα μπορούσε να έχει ρωτήσει το ίδιο για εκείνη.)

η φαινομενική αδιαφορία του Ομπάμα ήταν, στην πραγματικότητα, σύμφωνη με την αδιαφορία του προς την Ευρώπη και τους ηγέτες της.

Ο Ομπάμα έχασε μια ευκαιρία με την Ευρώπη. Η περιβόητη στροφή του προς την Ασία μπορεί να γίνει πραγματικότητα και να αποδειχθεί σοφή, αλλά δεν χρειάζεται να γίνει σε βάρος της Ευρώπης. Οι Γερμανοί, ειδικά οι νέοι, “λιγοθυμούσαν” για τον υποψήφιο Ομπάμα, το 2008. Στη συγκέντρωση του στην κινηματογραφικώς υποβλητική Πύλη του Βρανδεμβούργου συμμετείχαν 200.000 άνθρωποι, οι οποίοι ζητωκραύγαζαν με πάθος όταν ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα προχωρούσαν πλέον μόνες. Αφού απαρίθμησε ορισμένα παγκόσμια προβλήματα, είπε, «κανένα έθνος, δεν έχει σημασία πόσο μεγάλο ή πόσο ισχυρό, δεν μπορεί να νικήσει αυτές τις προκλήσεις μόνο του. Και μετά, “auf Wiedersehen” και πίσω στο Λευκό Οίκο.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Ρεπουμπλικανοί επιτέθηκαν στην κυβέρνηση για την γκάφα των Παρισίων. Αυτή τη φορά είχαν το δίκιο με το μέρος τους. Η εικασία μου είναι ότι η αποτυχία αυτή αντανακλά όχι μόνο προσωπική έλλειψη ενδιαφέροντος από τον Ομπάμα – ρώτησε άραγε τι σκοπεύει να κάνει η κυβέρνησή του; - αλλά και προχειρότητα από πλευράς στελεχών. Το είδος της προχειρότητας που οδήγησε, τον προηγούμενο Μάιο, τον Πρόεδρο να διοργανώσει μια εκδήλωση στον κήπο του Λευκού Οίκου για την απελευθέρωση από τους Ταλιμπάν του λοχία Μπόου Μπέργκνταλ, ο οποίος έχει κατηγορηθεί ως λιποτάκτης του Αμερικανικού Στρατού. Θα φανταζόταν κάποιος ότι ο Μπέργκνταλ είναι κάποιος ήρωας. Θα φανταζόταν κάποιος ότι τα στελέχη θα είχαν συμμορφωθεί από τότε.

Η εικασία μου είναι ότι η αποτυχία αυτή αντανακλά όχι μόνο προσωπική έλλειψη ενδιαφέροντος από τον Ομπάμα αλλά και προχειρότητα από πλευράς στελεχών.

Η Γαλλία είναι ο παλιότερος σύμμαχός μας. Πολέμησε στο πλευρό των αμερικανικών αποικιών στην Επανάσταση και πριν ακόμη αυτή κηρυχθεί ο αξιοσημείωτος Μαρκήσιος ντε Λαφαγιέτ είχε καταταγεί στον στρατό του Τζορτζ Ουάσιγκτον. Αυτό το χρέος ήρθε στην επιφάνεια όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο Αντισυνταγματάρχης Τσαρλς Στάντον, επιτελής του Στρατηγού Τζον Τζ. Πέρσινγκ, αναφώνησε “Λαφαγιέτ, ήρθαμε”. Η ατάκα του έγινε αμέσως διάσημη επειδή αναγνώρισε το χρέος μας προς τη Γαλλία. Μετά την αμερικανική απουσία της Κυριακής, η ατάκα αυτή θα πρέπει να αλλάξει. Από εδώ και πέρα, να γίνει "Λαφαγιέτ, είμαστε απασχολημένοι."

Πηγη: Washington Post


 


 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook