Μαρία Ναυπλιώτου: Η απάντησή της στο αν τρέμει που δεν έχει άντρα & παιδιά

«Η οικογένεια και τα παιδιά δεν είναι αντίδοτο στη βαθύτατη μοναξιά που μας κατατρέχει όλους»

maria-naupliwtou-i-apantisi-tis-sto-an-tremei-pou-den-exei-antra--paidia
SHARE THIS
0
SHARES

Η Μαρία Ναυπλιώτου έχει ενσαρκώσει στην καριέρα της μερικές από τις πιο εμβληματικές ηρωίδες του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου. Αυτή τη σεζόν, στο Μικρό Χορν, θα υποδυθεί ένα υπαρκτό πρόσωπο, τη θρυλική Μαρία Κάλλας, στο «Masterclass» του Αμερικανού συγγραφέα Tέρενς Μακ Νάλι, σε σκηνοθεσία του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου. 

Στη συνέντευξη που έδωσε στην Καθημερινή, η Ναυπλιώτου μεταξύ άλλων ρωτήθηκε αν το γεγονός ότι η Μαρία Κάλλας δεν έκανε οικογένεια και πορεύτηκε ολομόναχη προς το τέλος, είναι κάτι που τρομάζει την ίδια ως ενδεχόμενο. Και εκείνη έδωσε μια αφοπλιστική απάντηση. 

Η Μαρία Κάλλας δεν είναι λογοτεχνική ηρωίδα, αλλά υπαρκτό πρόσωπο. Αυτό ανεβάζει τον πήχη δυσκολίας;

Ναι, υπήρξε πράγματι. Εμείς όμως δεν τη γνωρίζουμε, μια αντανάκλασή της παρακολουθήσαμε μόνο. Κανείς, πέρα από ελάχιστους κοντινούς της ανθρώπους, δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ήξερε ποια πραγματικά ήταν. Ό,τι φτάνει σ’ εμάς είναι αφηγήσεις και εικασίες. Το έργο, λοιπόν, είναι μυθοπλασία. Ο Μακ Νάλι την έχει μελετήσει βέβαια καλά, αλλά δεν τη βιογραφεί. Αυτό μου λύνει τα χέρια. Έχω στα χέρια μου έναν χάρτινο χαρακτήρα που πρέπει να τον πλάσω με τη δημιουργική μου φαντασία και να τον ζωντανέψω πάνω στη σκηνή. Δεν θα μπω όμως στη διαδικασία της μίμησης, γιατί θα γινόμουν καρικατούρα.

 

Ποια εικόνα είχατε πριν για εκείνη;

Όπερα δεν ακούγαμε στο σπίτι – δεν θα σας πω ψέματα. Όμως η Κάλλας είχε την ικανότητα να μαγνητίζει τους ανθρώπους. Αυτό συνέβη και μ’ εμένα στην εφηβεία μου. Δεν θυμάμαι πώς – κάποιο βιβλίο, μια φωτογραφία, ένα άκουσμα ήταν ίσως η αφορμή. Χωρίς να μπορώ να αποτιμήσω το μουσικό της ταλέντο, εκτιμούσα βαθιά αυτή τη γυναίκα, που μόνη της κατάφερε να φτάσει τόσο ψηλά. Και που με αφορμή έναν έρωτα –τον απελπισμένο έρωτά της για τον Αριστοτέλη Ωνάση– βίωσε μια τρομακτική πτώση, η οποία οδήγησε στον πρόωρο θάνατό της.

Μπορεί ένας έρωτας να νικήσει το πάθος για την τέχνη;

Ένας έρωτας μπορεί να νικήσει τα πάντα, είναι πιο δυνατός. Όλα τα ξεπερνάει.

Άρα την κατανοείτε;

Τη νιώθω. Γι’ αυτό και στην παράσταση την προσεγγίζω με τρυφερότητα. Έτσι, μπορώ να αγγίξω ακόμα και τα κομμάτια της που είναι πιο αιχμηρά, τις γωνίες της. Όλοι οι ρόλοι έχουν μια πληγή αιμάσσουσα και είναι ενδιαφέροντες ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, αλλιώς δεν θα γράφονταν. Ένας άνθρωπος ευτυχισμένος, που χαίρεται τη ζωή του, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για τον ηθοποιό. Στη σκηνή άξιο θέασης είναι το απρόβλεπτο, το δύσκολο, αυτό που δεν καταλαβαίνεις, αυτό που φοβάσαι.

Το ότι δεν έκανε οικογένεια και πορεύτηκε ολομόναχη προς το τέλος είναι κάτι που σας τρομάζει ως ενδεχόμενο;

Η Μαρία Κάλλας ήταν ολομόναχη από τη στιγμή που γεννήθηκε. Η μητέρα της περίμενε αγόρι και τις τέσσερις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό αρνιόταν να δει το μωρό της. Το να μπορέσεις να συνειδητοποιήσεις ως ενήλικας αυτή την εγκατάλειψη, να τη θεραπεύσεις και να καταφέρεις να συμφιλιωθείς με τον εαυτό σου είναι άθλος – και προφανώς εκείνη δεν το κατάφερε. Η οικογένεια και τα παιδιά δεν είναι αντίδοτο στη βαθύτατη μοναξιά που μας κατατρέχει όλους – άλλους λιγότερο, άλλους περισσότερο. Η απάντηση βρίσκεται στη σύνδεση με τον εαυτό μας, στην αναγνώριση αυτού που είμαστε, το να είμαστε παρόντες σε ό,τι μας συμβαίνει. Η ίδια έλεγε: «Θέλω να είμαι η Μαρία, αλλά η Κάλλας δεν με αφήνει και πρέπει να υπερασπιστώ την αξιοπρέπειά της». Ήταν τρομακτικός ο διχασμός της. Αδιανόητη η μοναξιά της σε όλη της τη ζωή…

 

Πηγή: kathimerini.gr

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook