Οταν ο προφητικός συγγραφέας Μπαλτάκος έγραφε για «Το τέλος του Εφιάλτη»

Ο Μπαλτάκος ζει την αρχή του Εφιάλτη αν παραφράσει κανείς τον τίτλο του πρώτου βιβλίου του «Το τέλος του Εφιάλτη» - Aποκαλύπτει τη μήτρα του σκληρού εθνικισμού του - Τι εστί Κρυπτεία

otan-o-profitikos-suggrafeas-mpaltakos-egrafe-gia-to-telos-tou-efialti
|
SHARE THIS
0
SHARES

Ο ισχνός και οστεώδης Τάκης Μπαλτάκος με καταγωγή από τη Μάνη, ο άνθρωπος της κουίντας του Μαξίμου που αισθάνθηκε προσφάτως εξαιρετικά ασφαλής για να βγάλει στο ξέφωτο πρόσωπο και απόψεις, είχε και συγγραφικές ανησυχίες. 

Από το 2004 μέχρι σήμερα έχει εκδώσει δυο βιβλία στα υμνούσε την περίκλειστη ,συνομωτική και φοβική σπαρτιατική φιλοσοφία ζωής και αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό τους κοινούς δρόμους και τις ιδεολογικές ταυτίσεις με τη Χρυσή Αυγή.

Οι δικές του συγγραφικές καταγραφές ταυτίζονται όλως τυχαίως με τις κατηχήσεις και τον ιδεολογικό προσηλυτισμό απο τη Χρυσή Αυγή και τον Ηλία Κασιδιάρη που μιλάει με πάθος για την αρχαία Κρυπτεία που υπήρξε μαζί με την ξενηλασία απο τους πλέον «συνομωτικούς» και σκληρούς θεσμούς της σπαρτιατικής κοινωνικής και στρατωτικής οργάνωσης.   

Το «συγγραφικό» έργο Μπαλτάκου

* Το πρώτο το 2004 με τίτλο « Το τέλος του Εφιάλτη»  περιγράφει τις απόψεις των Σπαρτιατών για τη ζωή και τον θάνατο, την αγάπη και τον έρωτα, τον πόλεμο και την τέχνη, τη μύηση και τη σπαρτιατική « Κρυπτεία» την πρώτη μυστική υπηρεσία της Αρχαίας Ελλάδας.

* Το δεύτερο το 2006 με τίτλο «Ερμοκόπιδες»  περιγράφεται ως « ένα συναρπαστικό ερωτικό μυθιστόρημα, με θέατρο την Αθήνα του 415 π.Χ., γραμμένο με ιστορική τεκμηρίωση και πραγματική αγάπη για την "κλασική" σοφία της ζωής

Ο Μπαλτάκος «δανειζόμενος» πρόσωπα και γράφοντας σε πρώτο πρόσωπο  ομνύει στους νόμους , στην υποταγή στους ανώτερους,στην εσωτερική πειθαρχία, την εγκράτεια,στο να ξεπερνά κάποιος τους φόβους του να αναζητεί τον κίνδυνο, τη συντροφικότητα...

Ζωή γραμμένη με αίμα

 «H δική μας πορεία στη ζωή δεν είναι γραμμένη με μελάνι. Είναι γραμμένη με αίμα» λένε οι «πρωταγωνιστές» στο «Τέλος του Εφιάλτη».  

 

 

«H διαφορά μας από τους άλλους είναι πολιτική, όχι φυσική. Δεν διαφέρουμε επειδή υπερέχουμε. Υπερέχουμε επειδή διαφέρουμε»

«Οι Σπαρτιάτες δεν μάχονται για να νικήσουν. Νικούν, επειδή μάχονται. H νίκη είναι τυπικά ο σκοπός, αλλά πραγματική ενδόμυχη επιδίωξή τους είναι η μάχη η ίδια. Το ταξίδι, δηλαδή, όχι ο προορισμός. Ποια μάχη, όμως; H μάχη στη ζωή, όχι μόνο στον πόλεμο»

«Ηττημένος στη ζωή, τι αξία έχει αν νικήσεις στη μάχη; Ηττημένος από τον εαυτό σου, τι αξία έχει αν νικήσεις τον αντίπαλο;»

 

 

 

Οι επίσημες πειγραφές των βιβλίων

Το τέλος του Εφιάλτη 2004

Γιατί περιπολούσαν και ενέδρευαν δέκα χρόνια συνέχεια οι Σπαρτιάτες στο Καλλίδρομο; Γιατί ο Αθηνάδης δολοφόνησε τον Εφιάλτη το 469 π.Χ.; Ποιον ρόλο έπαιξε στη δολοφονία η Φοίβη, η πρώην σύζυγος του Εφιάλτη; 
Ποιες ήταν οι απόψεις των Σπαρτιατών για τη ζωή και τον θάνατο, την αγάπη και τον έρωτα, τον πόλεμο και την τέχνη, τη μύηση και την αλήθεια; Ποιος ο δικός τους δρόμος για τη γνώση; 
"Τι θα απογίνω;" είπε η Φοίβη. "Δεν έχω μέλλον, αλλά αυτό αντέχεται. Ανυπόφορο είναι που δεν έχω παρελθόν. Μπορώ να ζήσω χωρείς μέλλον, αλλά θέλω να πεθάνω γιατί το παρελθόν μου είναι μια ψευδαίσθηση. Μια οφθαλμαπάτη. Δεν έχω τίποτα δικό μου πια. Ούτε καν αναμνήσεις..."

Ερμοκοπίδες – 2006

...Νόμιζα ότι με έχεις απορροφήσει ολόκληρη, αλλά δεν είναι έτσι, εγώ έχω απορροφήσει εσένα, όχι εσύ εμένα. Σε έχω απορροφήσει, είσαι δικός μου, σε κατέχω και δεν πονάω πια. Στη θύρα της υπομονής σε περιμένω. Στη νήσο των Μακάρων θα συναντηθούμε". Πώς μπορεί μια Αθηναία εταίρα να ερωτευθεί ένα Σπαρτιάτη και πώς αυτός θα αντιδράσει στον έρωτα που εμπνέει μια γυναίκα; Τι στάση θα κρατήσει ο "όμοιός" του που υποχρεώνεται να παρακολουθήσει αυτό το πρωτόγνωρο για εκείνον θέαμα; Ποια είναι η μεταφυσική ενατένιση του Σπαρτιάτη πολεμιστή και ποιος ο σκοπός του στη ζωή; Ποια η γνώμη του για την αγάπη και τον έρωτα, τη μοναξιά και τον θάνατο, τον "χρυσό αριθμό" και την αριθμοσοφία που εξηγεί τα μυστικά του Παρθενώνα; Ποιοι είναι οι περίφημοι Ερμοκοπίδες; Ποια αστρολογικά δεδομένα τους οδήγησαν στην πράξη τους; Σε τι αποσκοπούσαν; Γιατί η Σπαρτιατική "Κρυπτεία", αυτή η αρχαία οργάνωση κατασκοπείας, παρακολουθούσε από κοντά όλη την ενέργεια;»

 

 

Και κριτική απο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο  

Κάνοντας κριτική στο βιβλίο «Το τέλος του Εφιάλτη» ο τέως βουλευτής της ΝΔ και δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος γράφει στο Βήμα στις 8 Αυγούστου το 2004.

« Ο συγγραφέας επέλεξε το «λακωνίζειν» για να μυθιστορίσει. H γλώσσα του, συμπυκνωμένη και δωρική, συνάδει πρώτον με την προσωπικότητά του και δεύτερον με τους νόμους της πόλης. Ενας Σπαρτιάτης δεν έχει, ούτε μπορεί να έχει επιτήδευση στην έκφρασή του. Αυτή την ιδιότητα αποδίδει ανάγλυφα ο συγγραφέας που εμφανίζεται σαν μυθ-ιστορικό πρόσωπο. Ετσι επιτυγχάνει να μας μεταφέρει σε έναν χωροχρόνο ταυτόχρονα πραγματικό και ιστορικό» .

Δεν είναι ένα βιβλίο-απάντηση στα βιβλία των ξένων συγγραφέων που προαναφέρθηκαν. Εκείνα «περιγράφουν» τους Σπαρτιάτες, ενώ στο «Τέλος του Εφιάλτη» ο συγγραφέας συμπορεύεται με αυτούς μιλώντας πάντα σε πρώτο πρόσωπο. Δεν «αναφέρεται» στους Σπαρτιάτες, αλλά επεξηγεί, μιλώντας σαν Σπαρτιάτης, με απλότητα, σαφήνεια και έντονο το στοιχείο του απέριττου. Θα μπορούσε να είναι ένας «Λακεδαιμονίων λόγος επεξηγηματικός».

Ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος έκανε την κριτική και για τις Ερμοκόπιδες 
 


 


 


 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook