Έκθεση: Ο Γιώργος Γουναρόπουλος και ο Συμβολισμός

Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της νεοελληνικής τέχνης σε μια αναδρομική έκθεση στο Ίδρυμα Θεοχαράκη

ekthesi-o-giwrgos-gounaropoulos-kai-o-sumbolismos
SHARE THIS
0
SHARES

Η έκθεση «Ο Γιώργος Γουναρόπουλος και η ποιητική του Συμβολισμού. Ζωγραφική 1912 - 1976 » στο Ίδρυμα Β. Θεοχαράκη παρακολουθεί όλες τις σημαντικές στιγμές της πορείας του ζωγράφου και σημαντικού εκπροσώπου της νεοελληνικής τέχνης, αποκαλύπτοντας τις λεπτομέρειες που διαμόρφωσαν το προσωπικό του, ιδιαίτερο στυλ, τόσο κατά την παραμονή του στο Παρίσι (1919-1930), όσο και κατά την πολύχρονη διαμονή του στην Αθήνα, μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1977.

 

Διακεκριμένος στο εξωτερικό όσο λίγοι εκπρόσωποι της γενιάς του 30, κατά τη διάρκεια της παρισινής κυρίως περιόδου, αναγνωρίστηκε το τεράστιο ταλέντο του και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και εμπορικός  στους εικαστικούς κύκλους. Ο ίδιος έλεγε: «Σκοπός μου είναι η λύτρωση του ανθρώπου μέσω της ζωγραφικής και όχι μέσω των θεμάτων. Κυκλοφορώ μέσα σε φως τριών διαστάσεων. Τη ζωγραφική μου την κλείνω μέσα σε μια διάφανη σφαίρα για να αισθάνεται καλύτερα ο θεατής την κοσμογονική προέλευση αυτής της ζωγραφικής ουσίας. »

 

Ο επιμελητής της έκθεσης και Διευθυντής Εικαστικού Προγράμματος του Ιδρύματος, κ. Τάκης Μαυρωτάς επισημαίνει: «Η καθοριστική διαμόρφωση της μορφοπλαστικής έκφρασης του Γουναρόπουλου, ο τρόπος σχεδιασμού και ανάλυσης της φόρμας, ο αισθητισμός και ο συμβολισμός, η εσωτερική συνθετική δομή και η ρυθμική γραμμή, η χρήση κυρίως μη νατουραλιστικών χρωμάτων και οι λιτές - απλοποιημένες φόρμες αποκαλύπτουν την εσωτερική του ανάγκη για τη διατύπωση μιας νέας ζωγραφικής άποψης.

 

Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από το «μέτρο» της προσωπικής του πρότασης, που βρίσκεται σε άμεση σχέση με την ύπαρξη του κόσμου, του μύθου και της ιστορίας ... Ο Γουναρόπουλος έζησε ανάμεσα στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και γνώρισε τις τεράστιες γεωπολιτικές αλλαγές, οι οποίες ακολούθησαν, κάνοντας το χαρακτήρα των ανθρώπων περισσότερο ριζοσπαστικό και συνάμα βαθύτερα ρεαλιστικό. Επίμονα αναζήτησε μια αδιαίρετη σχέση με την πραγματικότητα και την τέχνη, ιδιαίτερα δε με το λογοτεχνικό κίνημα του συμβολισμού, που εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως αντίδραση στον ρεαλισμό ».

 

Ο Γιώργος Γουναρόπουλος   (G. Gounaro)  γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου του 1889 στη Σωζόπολη, μικρή παραθαλάσσια πόλη στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας στη Βουλγαρία. Την εποχή των αρχών του 1900 η Βουλγαρική Κυβέρνηση πιέζει τους Έλληνες να πολιτογραφηθούν Βούλγαροι. Η οικογένεια τότε αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Το 1906 ο Γουναρόπουλος εγγράφεται στη Σχολή Καλών Τεχνών και το 1912 παίρνει το δίπλωμα του από την Σχολή Καλών Τεχνών μαζί με το πρώτο βραβείο. Παίρνει μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πετυχαίνει στον Αβερώφειο διαγωνισμό και παίρνει υποτροφία για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου σπουδάζει και εργάζεται από το 1919 έως το 1932. Στην αρχή γράφεται στην Ακαδημία Julien, όπου φοιτά ως το 1924 και συνεχίζει τις σπουδές του στην Αcademie de la Grande Chaumiere , από το 1924 έως το 1925.

 

Εκθέτει εν τω μεταξύ έργα του στο Salon National des Beaux Arts, στο Φθινοπωρινό Σαλόνι και στο Salon des ανεξαρτήτων βουλευτών ΣΤΑ 1924. Το φθινόπωρο του 1924 επιστρέφει στην Αθήνα και κάνει την πρώτη του έκθεση στις αίθουσες του Ζαππείου με 77 πίνακες από την τελευταία δουλειά του στο Παρίσι. Το 1925 επιστρέφει στο Παρίσι και αρχίζει τότε να μορφοποιεί το προσωπικό του στυλ, το οποίο αργότερα θα τον καθιερώσει. Τον Οκτώβριο του 1925 εκθέτει στην Galerie Vavain-Raspail, μια από τις σημαντικότερες γκαλερί του Παρισιού. Ο Γουναρόπουλος επιστρέφει στο Παρίσι όπου εργάζεται μέχρι το 1930. Το οικονομικό κραχ του 1929-1932, που έπληξε την αγοραστική κίνηση του Παρισιού, τον αναγκάζει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Κάνει το τελευταίο ταξίδι του στο Παρίσι το 1932 και τον ίδιο χρόνο επιστρέφει στην Ελλάδα που εγκαθίσταται πλέον μόνιμα στο ιδιόκτητο ατελιέ του. Παντρεύεται την μουσικοσυνθέτρια Μαρίκα Πρωἰου και αποκτά έναν γιο, τον μετέπειτα αρχιτέκτονα Ηλία Γουναρόπουλο. Διατηρεί, όμως, μια σποραδική επικοινωνία με τον Marius Arg Leblond και τακτική με τον Teriade, έως το τέλος της ζωής του (1977).

 

Η επιστροφή του Γουναρόπουλου στην Ελλάδα θα συμπέσει με την δημιουργία μιας σημαντικής εικαστικής κίνησης, στην οποία πρωτοστατεί η γενιά του 30. Το 1934 μετέχει για πρώτη φορά στην Βiennale της Βενετίας, ενώ το 1934 εικονογραφεί το βιβλίο «Αλληλουχίες» του στενού του φίλου και αγαπημένου ποιητή Α. Εμπειρίκου, ο οποίος του αφιερώνει το ποίημα «Καρυάτιδες» της ενότητας «Οι σπόνδυλοι της πολιτείας» (1935) από την συλλογή «Ενδοχώρα».

 

Το 1937 ανατίθεται στον Γουναρόπουλο από τον Δήμο Αθηναίων η τοιχογράφηση της αίθουσας Δημοτικού Συμβουλίου του Δημαρχείου της Αθήνας. Το 1948 πηγαίνει στην Ν. Υόρκη των Η.Π.Α. και εκθέτει στην γκαλερί «Hugo» του Α. Ιόλα. Για το 1951 εκτελεί τις αγιογραφίες της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Βόλο Το 1958 του απονέμεται το βραβείο Gugenheim για την Ελλάδα. Το 1957 ο Γ. Μουρέλος καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης με πρωτοβουλία του Ο. Μερλιέ γράφει την μελέτη για το έργο του Γουναρόπουλου βασισμένο στις αρχές της αισθητικής ψυχολογίας που χαιρετίζεται ομόφωνα από τον Τύπο. Η πέμπτη ατομική του έκθεση θα πραγματοποιηθεί στην γκαλερί «Ζυγός» το 1959. Ακολουθεί η συμμετοχή του στην Ε Βiennale του Σάο Ρaulo. Μετά την πτώση της δικτατορίας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας οργανώνεται από την Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας η μεγάλη αναδρομική έκθεση του Γουναρόπουλου. Στα 1977 ο Γουναρόπουλος θα φύγει από την ζωή έχοντας συμπληρώσει ογδόντα οκτώ χρόνια ζωής.

 

Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη

Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, τηλ. 210-3611206, www.thf.gr

Διάρκεια έκθεσης: 9 Μαρτίου – 13 Μαΐου 2016
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00, Πέμπτη: 10:00-20:00

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook