Η βιογραφία της Έιμι, οι γάτες της Ζυράννας & μια ανάπηρη Δημοκρατία

Οι όψεις τριών διαφορετικών κόσμων: καταβύθιση στην εύθραυστη Βαϊμάρη, στη ζωή ενός ροκ ειδώλου που χάθηκε νωρίς και στα ημερολόγια της Ζυράννας Ζατέλη

i-biografia-tis-eimi-oi-gates-tis-zurannas--mia-anapiri-dimokratia
|
SHARE THIS
0
SHARES

Ανατυπώθηκε και κυκλοφορεί ξανά στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο του Heinrich A. Winkler «Βαϊμάρη. Η ανάπηρη δημοκρατία, 1918-1933»από τις εκδόσεις Πόλις, σε  μετάφραση Άντζης Σαλταμπάση.

Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1918-1933) ήταν το πρώτο δημοκρατικό πολίτευμα στην ιστορία της Γερμανίας. Γεννήθηκε από την ήττα της αυτοκρατορικής Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πέθανε με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία.

 

Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης αποτέλεσε έργο των μετριοπαθών πολιτικών δυνάμεων της Γερμανίας (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, Κόμμα του Κέντρου, Φιλελεύθεροι). Αντιμετώπισε την κρυφή ή απροκάλυπτη εχθρότητα των άκρων (Ναζί, Συντηρητικοί Εθνικιστές, Κομμουνιστές). Κλήθηκε να διαχειριστεί μια πρωτοφανή οικονομική κρίση υπό έναν ασφυκτικό διεθνή έλεγχο. Προσέφερε γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη και την άνθηση της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας.
Το ερώτημα παραμένει: Η πτώση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και η άνοδος του ναζισμού ήταν αναπόφευκτη;
Ο H. A. Winkler καταγράφει με επιστημονική ακρίβεια την ιστορική πορεία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, και η νηφάλια αφήγησή του μάς επιτρέπει να παρατηρήσουμε τις προφανείς και επικίνδυνες αναλογίες με το σήμερα.

***

Έκοβα μ’ ένα τσεκούρι ξύλα και τα έβαζα μέσα σ’ ένα καλάθι. Μου άρεσε αυτή η δουλειά, μ’ ευχαριστούσε να βλέπω ότι χειρίζομαι με άνεση το τσεκούρι, σχεδόν όπως ο μπαμπάς, οι θείοι μου. Ήταν εκεί και μια μεγάλη εγκυκλοπαίδεια με κόκκινο δερματόδετο εξώφυλλο, και της δίνω κι εκεινής μια τσεκουριά! Κι αφού την έκοψα –όχι ακριβώς στη μέση–, άρχισα με ενδιαφέρον να την ξεφυλλίζω. Έβλεπα εικόνες που τις είχα λέει ξαναδεί και μου προκαλούσαν νοσταλγία, έβλεπα κι άλλα πράγματα. Η σταύρωση (του Χριστού να υποθέσω;) πολλές φορές. Τα πουλιά. Ο άντρας με τα μαύρα. Τα μικρούλικα οστά σε μια ταράτσα, σαν μέσα σ’ ένα κόσκινο. Δίπλα βελόνα και κλωστή. Αναρωτιόμουν αν θα του άρεσε να στείλω μερικά τέτοια στον Τάδε... Κάτι και για το δάσος του Βραδεμβούργου. Μια μαύρη τραγουδίστρια πάνω στη χλόη μισοξαπλωμένη, δίπλα σε μια πόλη. Τα παιδιά που έρχονταν απ’ το σχολείο τρώγοντας κάστανα ωμά. Είπα σε κάποιον πως συχνά τώρα τελευταία βλέπω τον Jo. στον ύπνο μου, ποιος ο λόγος;

 

Τα Τετράδια ονείρων είναι ένα παράξενο και απρόσμενο βιβλίο, όπου η Ζυράννα Ζατέλη αποκαλύπτει τις θρυαλλίδες της γραφής της, τις μύχιες εικόνες που δημιούργησαν το μαγικό της σύμπαν· ένα γοητευτικό ταξίδι στον κόσμο των ονείρων της –πρωταρχική ύλη της πεζογραφίας της–, με τα αινίγματα του υποσυνείδητου που η ίδια επέλεξε να καταγράψει ανασύροντάς τα από το χάος της ενύπνιας ζωής.

***

Με τα έσοδα του βιβλίου να πηγαίνουν στο ίδρυμα που έγινε στη μνήμη της για νέους με εξαρτήσεις, ο πατέρας της Έιμι Γουάινχάουζ, ένας από τους άντρες της ζωής της και αμφιλεγόμενο πρόσωπο σχετικά με το ρόλο που έπαιξε στην ιστορία της, γράφει ένα ημερολογιακό χρονικό που αν και το ξεκίνησα πολύ διστακτικά με παρέσυρε στον κόσμο μέσα στον οποίο στροβιλιζόταν αυτό το μοναδικό ταλέντο με τη θεϊκή φωνή.«Η ζωή της Έιμι ήταν σύντομη και γεμάτη σκαμπανεβάσματα, δεν θα σας κρύψω τίποτα» γράφει ο πατέρας της που όπως όλοι οι γονείς, άργησε να καταλάβει, να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει. Η κατάδυσή της από πολύ νωρίς στον κόσμο του αλκοόλ που τη σκότωσε και των ναρκωτικών, είναι αδιανόητη. Υπάρχει μια φράση που σηματοδοτεί τη στιγμή που όλοι σήκωσαν τα χέρια ψηλά: 'Όλα πια ήταν στο χέρι της". Είναι η πιο σπαρακτική διαπίστωση για κάποιον που έχει πάρει ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, όσο και να επιθυμεί να ζήσει.

 

"Δεν μου είναι εύκολο να ακούω τη μουσική της Έιμι, ούτε καν τυχαία, όταν περνάω από ένα ανοιχτό παράθυρο και ακούγεται από μέσα. Ένα βράδυ, περνούσαμε με τη Τζέιν έξω από ένα μπαρ όπου έπαιζαν το «Rehab» και άκουσα τον στίχο «My daddy thinks I’m fine». «Είναι πολύ δύσκολο», έγραψα στο ημερολόγιό μου. «Δεν ξέρω πόσο θα αντέξω ακόμα. Τη βρίσκω μπροστά μου όπου κι αν πάω, εκείνη όμως δεν υπάρχει πια. Προσπαθώ να βρω παρηγοριά, τίποτα όμως δεν απαλύνει τον πόνο». Πάντα πίστευε, όπως το πιστεύω κι εγώ, ότι η αγάπη νικάει τα πάντα. Ακόμα και τον θάνατο."

Η βιογραφία "Amy, Η Κόρη μου" του Mitch Winehouse είναι μια συναισθηματική διαδρομή στη μουσική, τις εξαρτήσεις και τον άρρηκτο δεσμό ανάμεσα σε έναν πατέρα και την κόρη του. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΡΟΠΗ σε μετάφραση Αφροδίτης Γεωργαλιού.

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook