Η εξομολόγηση του Γ.Νταλάρα στο TOC:Αυτά με κάνουν χαρούμενο

«Μα δεν έχω κάνει πολλά πράγματα ακόμη. Μαθαίνω μουσική κάθε μέρα...» Ο Νταλάρας στο TOC για τα εγγόνια του αλλά και το προσφυγικό με αφορμή τις 2 νέες του συναυλίες

i-eksomologisi-tou-gntalara-sto-tocauta-me-kanoun-xaroumeno
|
SHARE THIS
0
SHARES

 «Μην μου γράφεις γράμματα... γιατί γράμματα δεν ξέρω και με πιάνουν κλάματα....»

Μια μουσική παράσταση - ωδή στην ξενιτιά, στην μετανάστευση, αλλά και στο ταξίδι, στη ζωή, στη χαρά, στον έρωτα, με Ελληνικά τραγούδια και τραγούδια της Μεσογείου, παρουσιάζει ο Γιώργος Νταλάρας με την Εστουδιαντίνα στις 15 και 16 Ιανουαρίου στην Ιερά Οδό.

Γιώργος Νταλάρας - Eddie Napoli
Γιώργος Νταλάρας - Eddie Napoli



Ξεχωριστός καλεσμένος σ' αυτή την παράσταση με τίτλο «Μη μου γράφεις γράμματα» είναι ο Ιταλός Eddy Napoli, συνθέτης και τραγουδιστής, ο καλός τραγουδοποιός Θοδωρής Κοτονιάς, η Ρία Ελληνίδου, μια νέα φωνή, και η  χορωδία Fonέs. Σημαντική συμμετοχή είναι αυτή του ηθοποιού Τάσου Νούσια.

Μαζί με 14 σολίστες μουσικούς επί σκηνής τραγουδούν και αφηγούνται ιστορίες της ξενιτιάς που έχουν βιώσει άνθρωποι με διαφορετική καταγωγή αλλά κοινούς πόνους, χαρές και ιστορίες ζωής, Έλληνες, Ιταλοί, Πορτογάλοι, Άραβες, που βρήκαν στην μουσική έναν μοναδικό τρόπο έκφρασης, συναισθημάτων, χαράς, λύπης, ελπίδας και προσμονής, στήριγμα και βάλσαμο στις ψυχές τους. 

Με αφορμή αυτές τις εμφανίσεις ο Γιώργος Νταλάρας παραχώρησε συνέντευξη στο theTOC

«- Iστορίες της ξενιτιάς». Γιατί επιλέξατε να τις πείτε αυτή τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία;

«Μα είναι κάτι που έχουμε κάνει συχνά στις συναυλίες μας. Σας θυμίζω ότι πέρσι κάναμε δύο συναυλίες στην Μυτιλήνη, παλαιότερα στο Θέατρο Πέτρας με τον Παντελή Θαλασσινό και τον Μπάμπη Στόκα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και το Ελληνικό Συμβούλιο Προσφύγων, συναυλίες εκτός Ελλάδας και λίγο πιο πίσω στο Ηρώδειο και στους Δελφούς. Είναι μια θεματολογία που είναι κοινωνικά επίκαιρη και μουσικά έχει πάντα ενδιαφέρον. Εξάλλου μια πρώτη προσέγγιση στο Ηρώδειο το καλοκαίρι με την Εστουδιαντίνα είχε πολύ μεγάλη ανταπόκριση και μας άφησε και εμάς πολύ ευχαριστημένους και πλήρεις. Θελήσαμε λοιπόν να το επαναλάβουμε και να το εμπλουτίσουμε μουσικά».

- Η μετανάστευση, η ξενιτιά κι ο νόστος είναι «στο αίμα» κάθε ΄Ελληνα πιστεύετε;

«Απόλυτα, αλλά όχι μόνο του Έλληνα, αλλά και άλλων λαών της Μεσογείου. Η προσφυγιά, η μετανάστευση και πέρα από τους δραματικούς λόγους, το ταξίδι, η αναζήτηση, είναι στο αίμα του Έλληνα». 

- Έχετε ένα λόγο παραπάνω να είστε σ' αυτή την παράσταση ως Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ένας από τους 7 παγκοσμίως;

«Τα τραγούδια και τη θεματολογία τους, τα επιλέγω πρώτα απ’ όλα με μουσικό κριτήριο και από τις προτεραιότητες που έχω σαν σκεπτόμενος άνθρωπος, και νομίζω ότι αυτή η μεγάλη τιμή που μου έχει γίνει, είναι αποτέλεσμα της ενασχόλησης μου μ’ αυτό το θέμα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Έχω ιδιαίτερη ευαισθησία από παιδί, γιατί η μητέρα μου, που στην ουσία με μεγάλωσε, είχε καταγωγή από την Μικρά Ασία». 

-Μιλήστε μας λίγο για την ταυτότητα της παράστασης. Ποιοί σας πλαισιώνουν επί σκηνής; Πως προέκυψε η πρόσκληση του Ιταλού Eddy Napoli;

«Είναι μια πολύ ωραία παραγωγή με τον Eddy Napoli που είναι πραγματικά πολύ καλός τραγουδοποιός και με συνδέει μαζί του μια φιλία χρόνων. Έχουμε κοινές ανησυχίες και τα τραγούδια μας μοιάζουν και το Ελληνικό κοινό τα έχει αγαπήσει πολύ. Η Εστουδιαντίνα από την άλλη, μια καταπληκτική ορχήστρα νέων ανθρώπων, που έχει στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις και στην αγάπη του κόσμου (την Νέα Ιωνία Βόλου, πρόσφυγες οι περισσότεροι), είναι ιδανική να ερμηνεύσει αυτά τα τραγούδια. Ενώ μαζί μας, εκτός από τους 15 μουσικούς, είναι ο Θοδωρής Κοτονιάς, ο Τάσος Νούσιας, η Ρία Ελληνίδου και η χορωδία Fonέs». 

- Γιατί η παράσταση πραγματοποιείται μόνο δυο μέρες, στις 15 και 16 Ιανουαρίου;

«Όπως σας είπα είναι η συνέχεια του Ηρωδείου για κοινό που δεν πρόλαβε να την παρακολουθήσει. Ίσως την επαναλάβουμε αργότερα». 

- «1.500 τραγούδια με καταδιώκουν», είχατε πει σε προηγούμενη συνέντευξή μας στο TheTOC. Πως και με τι κόπο έγινε η επιλογή των τραγουδιών της παράστασης;

«Έχετε απόλυτο δίκιο. Εδώ τα πράγματα ήταν λίγο ποιο απλά, γιατί επιλέξαμε τραγούδια από συγκεκριμένη θεματολογία, αλλά και πάλι ήταν δύσκολο. Όταν φτιάχναμε τη δομή του προγράμματος με τον Ανδρέα και την Άννα, μαζέψαμε πάνω από 300 τραγούδια, πολύ ωραία και μουσικά και στιχουργικά και μετά έπρεπε να τα συμπτύξουμε δραματικά.... Ποτέ δεν είναι εύκολο»

- Κύριε Νταλάρα με τι αισθήματα ακούτε ότι ο ελληνικός λαός έχει σταθεί με αλληλλεγγύη στους πρόσφυγες που φθάνουν στο έδαφός μας;

«Με αγάπη, γενναιοδωρία και αλληλεγγύη, πλην ελαχίστων μελανών εξαιρέσεων. Αυτό το έχει αναγνωρίσει όλος ο κόσμος. Πριν λίγους μήνες ο Κώστας Γαβράς αφιέρωσε ένα βραβείο του σ’ αυτούς τους Έλληνες που μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα τους, βρίσκουν χρόνο και μια αγκαλιά για αυτούς τους ανθρώπους». 

- Πως θα σχολιάζατε, ωστόσο, τα δημοσιεύματα ότι η Μόρια της Λέσβου είναι «Η ντροπή της Ευρώπης»;

«Θα έλεγα πως είναι σωστό. Αντίστοιχα όμως και η υποκρισία της Ευρώπης και η έλλειψη θαρραλέας θέσης και νομοθεσίας απέναντι στο προσφυγικό, είναι ντροπή». 

- «Παραπονιέμαι και λέω πως η φήμη είναι αρρώστια» έχετε πει επίσης. Μετά από 50 + χρόνια καριέρας το προσυπογράφετε;

«Απόλυτα, απόλυτα. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα, η φήμη και η δημοσιότητα υποκαθιστούν την πραγματική αξία». 

- Τι είναι αυτό που δεν έχετε κάνει στην επαγγελματική σας ζωή και θα θέλατε να το κάνετε;

«Μα δεν έχω κάνει πολλά πράγματα ακόμη. Μαθαίνω μουσική κάθε μέρα, μακριά από την πολύ φασαρία και τον πολύ κόσμο, κοντά στους μουσικούς, στην μουσική και τα τραγούδια. Να είμαστε γεροί και να μαθαίνουμε μέχρι το τέλος». 

- Κύριε Νταλάρα, είστε καθόλου αισιόδοξος για το μέλλον αυτής της χώρας;

«Είμαι πολύ αισιόδοξος από τη φύση μου. Περάσαμε δύσκολα και τα καταφέραμε. Ψυχραιμία και αλληλεγγύη και επαγρύπνηση για το τέρας της διχόνοιας, της μισαλλοδοξίας, του φασισμού. Θα μου πείτε είναι μικρός ο κίνδυνος στη χώρα μας. Ναι, αλλά δυστυχώς υπάρχει. Και το άλλο είναι το βήμα και οι ευκαιρίες που πρέπει να δώσουμε στα νέα παιδιά που φεύγουν κατά εκατοντάδες, ν’ αναζητήσουν την τύχη τους αλλού. Τα καλύτερα παιδιά μας, που οι γονείς τους σπούδασαν με τόσο κόπο και τόσα όνειρα». 

- Υπάρχει σήμερα κάτι που σας χαρίζει το χαμόγελο και τι είναι αυτό; 

«Τα εγγόνια μου, ένα τραγούδι που κατόρθωσε σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες να γράψει ένας νέος άνθρωπος και η θάλασσα....»

- Θα ήθελα κάποιο μικρό δικό σας σχόλιο για τη συμμετοχή σας στη νέα δισκογραφική δουλειά σε μουσική Γιώργου Τσιριγώτη και στίχους Πρόδρομου Κοσμίδη μαζί με τον Γιώργο Τσιριγώτη και τη Μαριαστέλλα Τζανουδάκη.

«Με τον Γιώργο έγινε αυτό που για μένα είναι σχεδόν τρόπος ζωής τα τελευταία αρκετά χρόνια. Ένας καλός συνθέτης και τραγουδιστής, ένας γλυκός, εργατικός και επίμονος μουσικός, που δεν το βάζει κάτω και προσπαθεί να εκφραστεί μ’ έναν αγνό και καθαρό τρόπο μέσα από το τραγούδι. Πως θα μπορούσα να μην είμαι δίπλα του; Είναι και δική μου χαρά. Έκανε καλή δουλειά ο Γιώργος». 

(Κεντρική φωτρογραφία: Μάρω Χρυσανθοπούλου / από την επίσημη ιστοσελίδα του Γιώργου Νταλάρα) 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook