Η μεγάλη αναδρομική έκθεση του σπουδαίου χαράκτη Α. Τάσσου

Το μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει την μεγάλη αναδρομική έκθεση του διακεκριμένου 'Ελληνα χαράκτη Α. Τάσσου με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του

Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του και τα 30 από το θάνατό του, το μουσείο Μπενάκη οργανώνει αναδρομική έκθεση του Α. Τάσσου. Στόχος της έκθεσης είναι να επανεκτιμηθεί το έργο του από ένα κοινό με διαφορετικό αισθητήριο από εκείνο της εποχής κατά την οποία δημιουργήθηκε, αλλά και με οπτική διαμορφωμένη μέσα από τις «ευκολίες» των ψηφιακών αναπαραγωγών.

Στην έκθεση, την οποία επιμελείται η Ειρήνη Οράτη, και διαρθρώνεται σε έξι ενότητες, παρουσιάζονται για πρώτη φορά έργα που έφερε στο φως η έρευνα, γνωστά μόνο από τη βιβλιογραφία, αφανή έως σήμερα, καθώς και επιλεγμένο υλικό από τη δουλειά του Α. Τάσσου στις γραφικές τέχνες: βιβλία και λευκώματα εικονογραφημένα με πρωτότυπα χαρακτικά, γραμματόσημα, εξώφυλλα δίσκων, αφίσες.

Επιτύμβιο για τη Μαρία Κ. 1968Ξυλογραφία 106Χ32 εκ.

Ο Α. Τάσσος «παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του στρατευμένος στην υπόθεση της πάλης για μια νέα κοινωνία, δίκαιη, δημοκρατική και σοσιαλιστική» γράφει ο Η. Μόρτογλου στον Ριζοσπάστη στις 23 Οκτωβρίου του 1995. Το βαθύ πιστεύω της ζωής του αντικατοπτρίζεται στα έργα του που τα χαρακτηρίζουν η επική μεγαλοπρέπεια της στρατευμένης τέχνης, η τεχνική αρτιότητα και η συγκινησιακή απόδοση των μορφών των ανθρώπων της εργατικής τάξης.

Μεσημέρι, 1957Έγχρωμη ξυλογραφία 41Χ36,5 εκ.

Ο Τάσος Αλεβίζος όπως ήταν το πραγματικό του όνομα γεννήθηκε το 1914 στη Λευκοχώρα Μεσσηνίας. Από μικρός παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και σε ηλικία 16 ετών έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών όπου παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής και ζωγραφικής με δασκάλους τον Αργυρό, τον Θωμόπουλο και τον Παρθένη. Ακολούθησαν τα μαθήματα χαρακτικής δίπλα στον Γιάννη Κεφαλληνό. Η γνωριμία του με τον μεγάλο Έλληνα χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της τέχνης του. Στην Πανελλήνια Έκθεση του 1938 έλαβε το Βραβείο Χαρακτικής και δύο χρόνια αργότερα (1940) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Χαρακτικής.

Από το 1930 έγινε μέλος του ΚΚΕ και στην διάρκεια του πολέμου με τους μαθητές του Γιάννη Κεφαλληνού, όπως και κατά τη διάρκεια της κατοχής, ενταγμένος πλέον στο ΕΑΜ καλλιτεχνών, δημιουργούσαν όλο το προπαγανδιστικό υλικό κατά των κατακτητών. Εκτός από τα επικά θέματα ο Τάσσος ασχολήθηκε με το γυμνό, τις νεκρές φύσεις και τα πορτρέτα, έκανε εξώφυλλα και κοσμήματα για το λογοτεχνικό περιοδικό Νέα Εστία, ενώ άρχισε να συνεργάζεται με τον Οργανισμό Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων εικονογραφώντας πολλά βιβλία του Δημοτικού και του Γυμνασίου.

Σκλάβος Νο1, 1967Ξυλογραφία 98,5Χ32,5 εκ.

Ο Τάσσος παρουσίασε έργα του στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1952 και από το 1962 μέχρι το τέλος της ζωής του φιλοτεχνούσε τα γραμματόσημα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι θεματικές ενότητες με τις οποίες ασχολήθηκε τη δεκαετία του 60 ήταν σε τρίπτυχα και τετράπτυχα μεγάλων διαστάσεων.

Το κορίτσι με τα μικρά δέντρα, 1963Έγχρωμη ξυλογραφία 80Χ53 εκ.

Στη διάρκεια της χούντας έζησε αυτοεξόριστος εκτός Ελλάδος. Το 1975 εξέθεσε τα έργα του στην εθνική Πινακοθήκη και το 1987, η Εθνική Πινακοθήκη τον τίμησε με μία δεύτερη μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων του. Το σπίτι του στο Μετς, είναι ανοιχτό ως μουσείο από την Εταιρεία Εικαστικών Τεχνών «Α. Τάσσος», η οποία ιδρύθηκε μετά τον θάνατό του με σκοπό την διάδοση του έργου του και την υποστήριξη της ελληνικής χαρακτικής.