«Με τον Κούτρα στο κόκκινο χαλί των Καννών…»

Πως είναι να βηματίζει κανείς σε μια από τις διασημότερες κινηματογραφικές «πασαρέλες» του πλανήτη και μάλιστα ως ένας από τους πρωταγωνιστές ταινίας που _ πέντε χρόνια μετά τον «Κυνόδοντα» του Λάνθιμου _ αποτελεί την ελληνική συμμετοχή που διαγωνίζεται και πάλι στο επίσημο πρόγραμμα του 67ου Φεστιβάλ των Καννών το οποίο ολοκληρώνεται την Κυριακή 25 Μαΐου με την απονομή του Χρυσού Φοίνικα; Ο ηθοποιός και εικαστικός καλλιτέχνης, Αγγελος Παπαδημητρίου, που έζησε για λίγα εικοσιτετράωρα μέσα στον παλμό του μεγάλου γεγονότος θα απαντούσε με μια λέξη αφήνοντας να παρεισφρήσει για λίγο το υπόγειο χιούμορ του: «Δοξαστικά!...»

Πως ένιωσε τη στιγμή εκείνη που ένιωσε στο πετσί του τον «πυροβολισμό» των δεκάδων φλας στο μυθικό κόκκινο χαλί των Καννών; «Σαν σε παραμύθι...»

«Μπροστά πήγαινε η Ντέμι Μουρ και πίσω εγώ...»

Ο ΄Αγγελος έβαλε στη βαλίτσα το καλό του κοστούμι που το στόλισε με ακριβά μανικετόκουμπα και διακριτικό παπιγιόν, άφησε (με βαριά καρδιά, είναι η αλήθεια), το λατρεμένο του γατί, Μίκρα, σε μια καλή του φίλη και πήρε την περασμένη Κυριακή το αεροπλάνο με προορισμό τις Κάννες. Τη Δευτέρα 19 Μαΐου λίγο πριν τις δέκα το βράδυ βρέθηκε μαζί με τον Πάνο Κούτρα τους ηθοποιούς Κώστα Νικούλι, Νίκο Γκέλια, το σεναριογράφο Παναγιώτη Ευαγγελίδη και άλλους συντελεστές του «Xenia» για την πρεμιέρα στο επίσημο τμήμα του Φεστιβάλ «΄Ένα κάποιο βλέμμα». Πως ένιωσε τη στιγμή εκείνη που ένιωσε στο πετσί του τον «πυροβολισμό» των δεκάδων φλας στο μυθικό κόκκινο χαλί των Καννών λίγο πριν την πρεμιέρα; «Σαν σε παραμύθι. Φανταστείτε, μπροστά πήγαινε η Ντέμι Μουρ και πίσω εγώ…», μας λέει αποδεικνύοντας ότι ακόμα και τότε δεν έχασε δυο συστατικά του χαρακτήρα του: την ψυχραιμία και το χιούμορ του. (Στη φωτογραφία τη βραδιά της πρεμιέρας, από αριστερά: Παναγιώτης Ευαγγελίδης, ΄Αγγελος Παπαδημητρίου, Πάνος Κούτρας, Κώστας Νικούλι, Νίκος Γκέλια).

Ο Κούτρας ήταν ψύχραιμος στην πρεμιέρα και (δημιουργικά) νευρικός στα γυρίσματα

΄Όπως μας λέει ο ΄Αγγελος Παπαδημητρίου, ιδιαίτερα ψύχραιμος ήταν και ο σκηνοθέτης της ταινίας, Πάνος Κούτρας, σε αντίθεση με τα γυρίσματα που ο συνεργάτης του τον θυμόταν γεμάτο ένταση και (δημιουργικό) νεύρο. «Μίλησε πέντε λεπτά στα Γαλλικά στο κοινό της πρεμιέρας και στη συνέχεια παρακολούθησε την προβολή αφοσιωμένος στην οθόνη».

Το Xenia, που έρχεται πέντε χρόνια μετά τη «Στρέλλα», αφηγείται την ιστορία δύο αδελφών από την Αλβανία, του Ντάνυ και του αδερφού του, Οδυσσέα, 16 και 18 ετών, οι οποίοι μετά το θάνατο της μητέρας τους, ξεκινούν ένα ταξίδι από την Κρήτη έως τη Θεσσαλονίκη, με σκοπό να βρουν τον Έλληνα πατέρα που τους εγκατέλειψε όταν ήταν ακόμη παιδιά. Ξένοι στην ίδια τους τη χώρα, είναι αποφασισμένοι να τον πείσουν να τους αναγνωρίσει, προκειμένου να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια, αλλά και να συμμετάσχουν σε ένα τηλεοπτικό talent show που θα τους εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή. Ο Αγγελος Παπαδημητρίου υποδύεται έναν gay ιδιοκτήτη παρακμιακού νυχτερινού κέντρου της επαρχίας που τους βοηθά σ’ αυτή την αναζήτηση.

Δίπλα στον Κούτρα στην αίθουσα προβολής του «Xenia»

Ο ΄Αγγελος Παπαδημητρίου κάθισε δίπλα στον Πάνο Κούτρα στην παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας. «Καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής τον παρατηρούσα και σκεφτόμουν τα βάσανα που πέρασε για να τελειώσει την ταινία (σ.σ. μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ που ήταν χρηματοδότης του «Xenia», η ταινία έμεινε «στο κενό» με τεράστια οικονομικά προβλήματα και ολοκληρώθηκε χάρη σε πρωτοβουλία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου). Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων τον λυπόμουν. Έγώ δεν θα άντεχα να περάσω όλο αυτό το Γολγοθά. Θέλει νιάτο…»

«Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και μετά το "μαύρο" στην ΕΡΤ, όταν σταμάτησε η χρηματοδότηση, τον λυπόμουν. Έγώ δεν θα άντεχα να περάσω όλο αυτό το Γολγοθά. Θέλει νιάτο…»

Το κοινό ένιωσε πόσο δύσκολο είναι να φτάνει μέχρι το Φεστιβάλ μια ταινία από την Ελλάδα της κρίσης

΄Ηταν μήπως το ότι άρεσε το «Xenia», ή μήπως το κοινό ένιωσε πόσο δύσκολο είναι να φτάνει μέχρι το Φεστιβάλ μια ταινία από την Ελλάδα της κρίσης; ΄Όπως και να έχει το πράγμα, γεγονός παραμένει ότι ο κόσμος χειροκροτούσε επί 5 λεπτά όρθιος τους συντελεστές της ταινίας αμέσως μετά το τέλος της. «΄Ηταν μαγικό. Δεν μας άφηναν να φύγουμε», λέει ο ΄Αγγελος Παπαδημητρίου που γενικά θα είχε να σημειώσει μια συμπάθεια στα όρια της τρυφερότητας των Γάλλων για τους ανθρώπους της χώρας που κατορθώνει και στέλνει παραγωγές σε διεθνή Φεστιβάλ κατά τη διάρκεια του «οικονομικού πολέμου» που υφίσταται.

Ακολούθησε πάρτι σε ένα από τα in club της Κρουαζέτ όπου ο ΄Αγγελος Παπαδημητρίου τσούγκρισε το ποτήρι του και έφυγε νωρίς χορτασμένος εντυπώσεις. «΄Όπως περίπου έκανε και η Κάλλας που έφευγε πάντα πρώτη», μας λέει. «Αρκετό γκλάμουρ έζησα σ’ αυτό το ταξίδι. Το “Xenia” είναι αναμφίβολα μια πολύ μεγάλη ταινία και της αξίζει διάκριση. Εγώ, πάντως, εδώ και μια ημέρα απολαμβάνω την ησυχία του σπιτιού μου και τη συντροφιά της Μίκρα που παρ’ ολίγον να σκάσει από τη θλίψη της τις ώρες που ήμουν μακριά. Και το δηλώνω: από εδώ και εμπρός τα βραβεία να μου τα δίνουν στο σπίτι μου!».

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr