Ο Διονύσης Φωτόπουλος μέσα από τα έργα του και αυτά των φίλων του

Φίλοι, δάσκαλοι και συνοδοιπόροι του Δ. Φωτόπουλου, στην έκθεση για «Εαυτούς και Αλλήλους».

o-dionusis-fwtopoulos-mesa-apo-ta-erga-tou-kai-auta-twn-filwn-tou
SHARE THIS
4
SHARES

Έργα εκλεκτών της ελληνικής εικαστικής ζωής επιλέγει από την προσωπική συλλογή του και παρουσιάζει ο Διονύσης Φωτόπουλος, στην έκθεση με τίτλο «Εαυτούς και Αλλήλους».

Διοργανώνεται από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και εγκαινιάζεται στις 12/12 στο Μέγαρο Εϋνάρδου.

Ο διάσημος σκηνογράφος επιλέγει 400 λάδια, σχέδια, γλυπτά, χειρόγραφα και φωτογραφίες, κατά κύριο λόγο προσωπογραφίες, από τη συλλογή του, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, έργα των: Θ. Απάρτη, Δ. Διαμαντόπουλου, Φ. Κόντογλου, Γ. Μπουζιάνη, Γ. Παππά, Γ. Μόραλη, Γ. Τσαρούχη, L. de Nobili, Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, Γ. Λάππα, Τ. Μαντζαβίνου, Γ. Μαυροείδη, Μ. Μπιτσάκη, Χ. Μπότσογλου, Δ. Μυταρά, Θ. Παπαγιάννη, Ε. Σακαγιάν, Ν. Στεφάνου, Β. Φωτόπουλου, Γ. Ψυχοπαίδη.

«Είναι οι φίλοι» προσδιορίζει στο σημείωμά του στον κατάλογο της έκθεσης ο Διονύσης Φωτόπουλος. «Είναι εκείνες οι φυσιογνωμίες των ανθρώπων που συνάντησες ή ονειρευόσουν να συναντήσεις, τα βλέμματά τους που έλεγαν πολλά, είναι οι ιδέες που αναστατώνουν το μυαλό και που σπρώχνουν στην αναζήτηση καινούριας οπτικής στη ζωή και στην τέχνη, είναι η διαφώτιση, οι αγώνες για έναν καλύτερο κόσμο, για μια καλύτερη πατρίδα, για ελευθερία, για πιο τρελά όνειρα. Είναι οι δάσκαλοι μέσα κι έξω απ' τη Σχολή, οι τυχαίες συναντήσεις με ελεύθερα μυαλά, είναι οι διαφωνίες με τους συμμαθητές, είναι η χαρά του ανοίγματος της σκέψης, το όνειρο του έρωτα, η συμπόρευση της φιλίας, η ποίηση και η μουσική. Ήμουνα τυχερός γιατί τα είχα όλα αυτά, έκανα ό,τι μπορούσα, ο καθένας άξιος της μοίρας του».

Και ο Διονύσης Καψάλης, διευθυντής του ΜΙΕΤ, στο προλόγισμά του συμπληρώνει:

«Αυτή, είπα μέσα μου, είναι η δική του Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης, οι εικόνες της δικής του ζωής, μιας ζωής που αναλώθηκε ευφρόσυνα στην υπόθεση της ομορφιάς και ευλογήθηκε με τη φιλία πολλών σπουδαίων ανθρώπων, πρεσβύτερων, ομηλίκων και νεοτέρων, που στάθηκαν και είναι ακόμα οι χορηγοί της δικής μας δόξας. Ίσως μέσα από τις εικόνες αυτές, τις αυτοσχέδιες περιστασιακές και τις άλλες, τις επισημότερες, τις παιγνιώδεις αλλά και τις πιο σοβαρές, τις αυτοπροσωπογραφίες, τις ετεροπροσωπογραφίες και τις αλληλοπροσωπογραφίες, διαπιστώσουμε ότι εντέλει πραγματοποιήθηκε, χωρίς να το καταλάβουμε, μια δική μας εδώ, σ' αυτή τη γωνιά του κόσμου, μικρή ελληνική αναγέννηση, μια δημιουργική δίνη φιλίας που συνεπήρε εαυτούς και αλλήλους, ώσπου μας ξέβρασε, τριάντα χρόνια μετά, μουδιασμένους και σχεδόν αποσυνάγωγους, στην άλλη όχθη του χρόνου, εκεί όπου φοβόμαστε πως έχουν κιόλας αρχίσει να βαθαίνουν οι ίσκιοι της φθοράς στα χορταριασμένα μονοπάτια. 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook