TOC BOOKS: Ερωτας, Ολοκαύτωμα και λίγος επαγγελματικός προσανατολισμός

Διαβάζουμε Ποιήματα 1943 - 2008 του Παυλόπουλου, το γεμάτο οργή για τη Ναζιστική θηριωδία Μπερλίν κι απολαμβάνουμε τις εικόνες του Μα τι κάνουν οι μεγάλοι όλη μέρα;

toc-books-erwtas-olokautwma-kai-ligos-epaggelmatikos-prosanatolismos
|
SHARE THIS
2
SHARES

 Διαβάζουμε ποίηση για να αποδώσουμε την πρέπουσα τιμή στον, λίγο προβεβλημένο, λογοτέχνη της της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, Γιώργη Παυλόπουλο. Βουτάμε μ' ένα κείμενο αιχμηρό στις αμαρτίες των Ναζί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και προσπαθούμε να εξηγήσουμε στα παιδιά πως «επάγγελμα» δεν είναι μόνο να είσαι μαμά και μπαμπάς, κι ότι υπάρχει (επαγγελματική) ζωή έξω από το σπίτι..

 

Γιώργης Παυλόπουλος, Ποιήματα 1943 - 2008, εκδόσεις Κίχλη

Γίναμε στάχτη της έλεγε

όμως με βλέπεις και σε βλέπω

και μένει ακόμα η αγάπη

που δεν μπορεί να γίνει στάχτη

και μένει ακόμα η αγάπη

    «Η φωνή του Παυλόπουλου έχει το φυσικό χάρισμα να μπορεί να αφηγηθεί, και μάλιστα με τρόπο ποιητικό: ξέρει να παίρνει τις ανάσες της και να μην πνίγεται, όταν ψηλώνει· να μη σβήνει, όταν χαμηλώνει. [...]», αναφέρει ο Δ.Ν. Μαρωνίτης για την περίπτωση του ποιητή της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς που έφυγε από τη ζωή το 2008 έχοντας καταγράψει κυρίως ποιήματα σε ελεύθερο στίχο με βιωματικό χαρακτήρα.

  «Δεν ξέρω πολλές φωνές στην ποίησή μας που να έχουν την απλότητα, τη θέρμη, σχεδόν την τρυφερότητα και τη φυσικότητα της αφηγηματικής φωνής του Παυλόπουλου. Υποπτεύομαι πως αυτήν κυρίως πρόσεξε ο Σεφέρης, που είχε στο κεφάλαιο αυτό τις δικές του δυσκολίες, καθώς η δική του φωνή άρχισε λυρική και εξελίχτηκε σε δραματική, πηγαίνοντας να γίνει αφηγηματική», συμπληρώνει ο Μαρωνίτης για τον ποιητή που ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Γιώργο Σεφέρη

 Ευκαιρία να βουτήξουμε, λοιπόν, σ' αυτή τη βιωματική γλώσσα που μιλά, μεταξύ άλλων, για τον έρωτα και το θάνατο, αποτελεί το βιβλίο των εκδόσεων Κίχλη με τίτλο: «Γιώργης Παυλόπουλος:Ποιήματα 1943 - 2008». Και να γνωρίσουμε καλύτερα έναν λιγότερο προβεβλημένο ποιητή για να τον τοποθετήσουμε στο βάθρο που του αξίζει.   

 

 

Άντζη Σαλταμπάση, Μπερλίν, εκδόσεις Πόλις

«Με ρώτησε αν έχω προσέξει πόσο φοβισμένοι είναι κατά βάθος οι Γερμανοί, έχασαν δύο πολέμους, τρεις αν βάλουμε και τον γαλλογερμανικό, κι αυτό τον φόβο δεν μπορούν να τον ξεπεράσουν με τίποτα, είναι οι πιο φοβισμένοι άνθρωποι του κόσμου και οι πιο ικανοί, είπε, κι εγώ συμφώνησα...»
 
  Τι είναι αυτό που κινητοποίησε την πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέα Άντζη Σαλταμπάση να καταπιαστεί με τις ενοχές του σύγχρονου ανθρώπου που ανήκει στο ίδιο γένος με όσους προέβησαν στις θηριωδίες εναντίον των Εβραίων αλλά και να εκπέμψει έναν μονόλογο οργής για το ότι εξακολουθούμε να ζούμε δίπλα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Ισως το ότι ο σύζυγός της είναι Εβραϊκής καταγωγής; ΄Οποια και να είναι η απάντηση, γεγονός παραμένει πως μέσα από την οργή, την ενίοτε χειμαρρώδη γραφή, τον συνεχή λόγο αγανάκτησης, αλλά και τη λεκτική απόδοση των πληγών, η συγγραφέας κατορθώνει να προβληματίσει, να θυμώσει και να αφυπνίσει θυμίζοντας εκείνο που είχε πει ο Τέοντορ Αντόρνο: «Μετά το Άουσβιτς, είναι βαρβαρότητα να γράφει κανείς ποίηση»... 
 
   
 

Μοργκάντ Βιρζινί, Μα τι κάνουν οι μεγάλοι όλη μέρα; Εκδόσεις Πατάκη

 Εχει συνεργαστεί ως εικονογράφος, μεταξύ άλλων, με τους Times, το London Transport Museum κ.α. Να γιατί στην περίπτωση ενός βιβλίου που η γαλλίδα  Μοργκάντ Βιρζινί θέλησε να συγγράψει και να εικονογραφήσει, το εικαστικό μέρος κλέβει την παράσταση.

 Μα τι κάνουν οι μεγάλοι όλη μέρα; «Βρες την απάντηση μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου που περιέχει περισσότερα από εκατό επαγγέλματα. Ανακάλυψε 14 διαφορετικούς εργασιακούς χώρους, όπως η φάρμα, το νοσοκομείο ή το σχολείο, κι έπειτα γύρισε σελίδα για να δεις τι επάγγελμα κάνει κάθε μεγάλος εκεί», προτρέπει τους μικρούς αναγνώστες ο εκδοτικός οίκος. 

 Η αλήθεια είναι πως στις ηλικίες που απευθύνεται το βιβλίο είναι μάλλον ατελέσφορος ο επαγγελματικός προσανατολισμός. Παρ' όλα αυτά δίνει μια ευχάριστη περιγραφή της «άλλης όψης» (από εκείνη που ζουν μέσα στο σπίτι) της ζωής των μεγάλων και μερικές καλές αφορμές να γίνει ένας «πρόλογος» για να ξαναπιαστεί το νήμα της συζήτησης όταν τα πνεύματα θα έχουν πια ωριμάσει. (Μετάφραση: Μπακογεώργου Ελένη). 

 

Βρείτε όλα τα βιβλία στο Public.gr.

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook