Άντρε Όρτα: Αν μου έλεγε κάποιος ότι θα τελείωνα την σεζόν με ευρωπαϊκό τρόπαιο , θα έλεγα ότι έχει καπνίσει κάτι δυνατό

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην "A Bola" ο 'Αντρε 'Ορτα μίλησε για τους 6 μήνες του στην Ελλάδα με τη φανέλα των Πειραιωτών

Ο Ολυμπιακός έγραψε ιστορία φέτος, ολοκληρώνοντας την σεζόν με την κατάκτηση του UEFA Conference League , τοποθετώντας τους "ερυθρόλευκους” στην ευρωπαϊκή ελίτ ως η μόνη ελληνική ομάδα με ευρωπαϊκό.

Κομβικό ρόλο έπαιξαν όλοι οι παίχτες του Μεντιλίμπαρ , ένας από αυτούς όμως ο οποίος μαλιστα κατάφερε να αφήσει το στίγμα του σε πολυ μικρό χρονικό διάστημα ήταν ο Άντρε Όρτα.Ο Πορτογάλος ήρθε ως δανεικός, τον Γενάρη, μέχρι το τέλος της σεζόν και έκανε πολυ καλές εμφανίσεις με την φανέλα του συλλόγου του Πειραιά.

Άντρε Όρτα: Αν μου έλεγε κάποιος ότι θα τελείωνα την σεζόν με ευρωπαϊκό τρόπαιο , θα έλεγα ότι έχει καπνίσει κάτι δυνατό

Ο παίχτης "πολυεργαλείο” του Βάσκου τεχνικού έδωσε συνέντευξη στο μέσο της πατρίδας του, την εφημερίδα "A Bola” και μίλησε για τις απίστευτες στιγμές που έζησε στην Ελλάδα ενώ αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στους Καρβαλιάλ, Μεντιλίμπαρ και στην παρουσία αρκετών συμπατριωτών του (Κάρμο, Τσικίνιο) στην ομάδα και το πόσο τον βοήθησαν.

Παρακάτω θα διαβάσετε τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης :

Για το τι θα απαντούσε σε κάποιον αν του έλεγε πριν μερικούς μήνες πως θα ολοκλήρωνε τη σεζόν με ευρωπαϊκό τρόπαιο:"Θα έλεγα πως είχε καπνίσει κάτι δυνατό (γελάει). Ξέρουμε ότι στο ποδόσφαιρο τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά ούτε εμείς μπορούμε να λέμε ψέματα. Τότε, δεν περίμενα ότι θα τελειώσω τη σεζόν κερδίζοντας ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο. Όχι, δεν το πίστευα, αυτή είναι η αλήθεια. Όταν εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε διοργανώσεις, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε μια ευκαιρία".

Για το πώς εξηγεί την πορεία του Ολυμπιακού στο Conference League:"Νομίζω ότι ήμασταν πολύ ανταγωνιστικοί. Από τα εννέα παιχνίδια που παίξαμε, το μόνο παιχνίδι όπου δεν ήμασταν πραγματικά καλοί, και ήμασταν πολύ κακοί, ήταν το παιχνίδι της Μακάμπι Τελ Αβίβ εντός έδρας, το 1-4, που δεν πήγε τόσο καλά για εμάς. Στα άλλα παιχνίδια, είχαμε τα πάντα... με τη Φερεντσβάρος κερδίσαμε και τα δύο παιχνίδια. Μετά ήρθαν τα ματς με την Μακάμπι και ακολούθως η Φενέρμπαχτσε, όπου προκριθήκαμε στα πέναλτι.

Παίξαμε πολύ καλά με την Άστον Βίλα, όχι μόνο στο πρώτο αλλά και στο δεύτερο παιχνίδι. Έκαναν κι εκείνοι την προσπάθειά τους μετά το 4-2 στο πρώτο ματς, αλλά σκοράραμε από νωρίς και αυτό μας έδωσε μεγαλύτερο προβάδισμα. Ήμασταν ικανοί. Μου αρέσει να χρησιμοποιώ τη λέξη αυτή. Και επίσης αισθάνομαι ότι η νοοτροπία είναι λίγο διαφορετική από την πορτογαλική, από τα νοκ άουτ παιχνίδια που έχω παίξει με πορτογαλικές ομάδες, κυρίως στην Μπράγκα, που ήταν όλη μου η καριέρα.

Η νοοτροπία, ή τουλάχιστον αυτό που ένιωσα από αυτή την εμπειρία, είναι ότι τα παιδιά βγαίνουν να παίξουν ένα ακόμη παιχνίδι, να κάνουν αυτά που πρέπει και να εκτελέσουν το σχέδιο. Γι' αυτό λέω, δεν ήμασταν πληθωρικοί, εκτός από το 1-6 στη Σερβία, γιατί έπρεπε πραγματικά να συνέλθουμε από το βαρύ 1-4. Νομίζω λοιπόν ότι ήμασταν ικανοί, ακόμα και στον τελικό. Απέναντι στην Φιορεντίνα καταφέραμε να είμαστε έξυπνοι στον τρόπο που προσεγγίσαμε το παιχνίδι. Καταλάβαμε τις στιγμές, που έπρεπε να επιτεθούμε, που έπρεπε να αμυνθούμε, γιατί στο τέλος το παιχνίδι έχει όλες αυτές τις πτυχές".

Για την παρουσία αρκετών Πορτογάλων στα ερυθρόλευκα αποδυτήρια:"Ένιωσα υπέροχα δίπλα σε τόσους πολλούς Πορτογάλους και ειδικά την οικογένεια και τους φίλους μου, που ήρθαν να παρακολουθήσουν τον αγώνα και ήταν εκεί μαζί μου. Αλλά φυσικά ήταν καλό όχι μόνο που κέρδισα το τρόπαιο, αλλά και ότι προσαρμόστηκα από τη στιγμή που έφτασα. Έφτασα την ίδια μέρα με τον Τσικίνιο, ήμασταν στο ίδιο αεροπλάνο, οπότε τον ήξερα ήδη από το χρόνο που περάσαμε μαζί στην Μπράγκα, μετά έφτασε ο Νταβίντ Κάρμο -τρεις ή τέσσερις ημέρες αργότερα... Καταλήξαμε να περάσουμε πολύ χρόνο μαζί και μετά ξεκίνησε η προσαρμογή με όλους τους άλλους.Για παράδειγμα, ο Ιμπόρα, ένας 36χρονος άσος με 4 Europa League στην καριέρα του, ήταν ο πρώτος που είπε αν χρειαζόμαστε κάτι... Και αυτό δείχνει επίσης τι ήταν η ομάδα μας και πως τα καταφέραμε".

Για το αν ένιωσε πως έπρεπε να αποδείξει περισσότερα πράγματα, μετά από την αποχώρηση των Καρβαλιάλ και Άλβες:"Ναι, φυσικά και το έκανα. Αφού έφυγε ο Καρβαλιάλ και πριν έρθει ο Μεντιλίμπαρ, είχαμε ένα παιχνίδι στο ενδιάμεσο, όπου έμεινα εκτός. Ο προπονητής της Κ19, που κατέκτησε το Youth League, ανέλαβε την ομάδα και με άφησε εκτός. Τότε σκέφτηκα: "Εντάξει, ίσως αυτό να μην πάει τόσο καλά…”. Έπρεπε να συνειδητοποιήσω ότι πρέπει να αλλάξω για να παίξω και να βελτιωθώ. Μεσολάβησαν δύο με τρεις μέρες μέχρι το πρώτο παιχνίδι του νέου προπονητή, προσπαθώντας να καταλάβω τι θα γίνει. Ευτυχώς, όλα λειτούργησαν και τα υπόλοιπα είναι ιστορία".

Για το τι έμαθε τους προηγούμενους μήνες με τον νέο προπονητή:"Ο κύριος Μεντιλίμπαρ είναι ένας χαρακτήρας αρκετά αστείος. Ισπανός, 63 ετών, πολύ ενεργητικός, πολύ έντονος στις προπονήσεις. Όταν έφτασε, δεν ήταν ένας προπονητής που έκανε συζητήσεις και αναλύσεις σε βίντεο. Ήταν περισσότερο προπονητής που ασχολούταν με το γήπεδο, το τρέξιμο και την πίεση. Πήρε από εμάς κάποιες ευθύνες και δεν ήθελε να μας δώσει πολλές πληροφορίες. Μας εξήγησε πώς ήθελε να αμυνθεί, με άλλα λόγια, όπως ήθελε να πιέζουμε, σαν μεγάλη ομάδα, να πατάμε ψηλά στο γήπεδο, να τρέχουμε πολύ.Αυτό είναι κάτι με το οποίο ταυτίζομαι. Δεν σας λέω ότι κάναμε στίβο. Στην πραγματικότητα όποιος με γνωρίζει ξέρει ότι προτιμώ να παίζω με την μπάλα παρά χωρίς αυτήν. Όταν λέω τρέξιμο, δεν μιλάω μόνο για το τρέξιμο πίσω από την μπάλα, αλλά για το τρέξιμο με την μπάλα".