Γιάννης Μπουρούσης: Τρόμος και τάξη

Υπήρξε ανέκαθεν εκδηλωτικός και επαναστάτης - γεννημένος τη 17η Νοεμβρίου. Σήμερα, ο Γιάννης Μπουρούσης, πιο ώριμος από ποτέ, οδηγεί την Εθνική σε ηδονικές νίκες.

|
SHARE THIS
0
SHARES

Στο παρελθόν του υπάρχουν: καβγάδες με προπονητές, αντιπάλους, συμπαίκτες ή και οπαδούς, δημόσιες θερμές αντιδράσεις (μέχρι και καρέκλα στο κεφάλι έχει δεχτεί από τον Σέρβο Κρσιτς σε... φιλικό τουρνουά -Ακρόπολις του 2010), σκάνδαλα με τηλεφωνικές συνομιλίες, επαναστάσεις άλλοτε με αιτία και άλλοτε χωρίς, αυτά κι άλλα πολλά.

ΟΚ, κάπου εδώ μπορούμε να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με το παρελθόν (ας το αφήσουμε στα βάθη της μνήμης), γιατί ο σημερινός Γιάννης Μπουρούσης, αυτός που μοιράζει και τάπες και ασίστ, είναι η χαρά των οπαδών του μπάσκετ, χάρμα ιδέσθαι ιδίως όταν τον βλέπεις να φορά τη φανέλα της Εθνικής.

Ο σημερινός Μπουρούσης, απαλλαγμένος από βάρη του παρελθόντος, από τις εποχές που ένιωθε υποχρεωμένος όπως έχει πει, να βγαίνει μπροστά και να εκτίθεται («ήθελα να προσπαθώ, να ξεχωρίζω και να μην είμαι κότα» έχει παραδεχτεί), είναι ένας από τους σοβαρότερους λόγους που έχουμε για να βλέπουμε αυτή την υπέροχη Εθνική ομάδα μπάσκετ και να θυμόμαστε ξανά όρους βγαλμένους από το παρελθόν -περί «επίσημης αγαπημένης».

Στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας εμφανίζεται πιο ώριμος από ποτέ. Δεν είναι μόνο ένας ψηλός παγκόσμιας κλάσης, ένας σέντερ που έχει απόλυτη συναίσθηση της θέσης του, αλλά είναι κι ένας ψηλός... play maker που μπορεί να βγάζει ασίστ ικανές να γραφτούν στα χάιλαϊτς της ιστορίας της διοργάνωσης -όπως αυτή που μπορείτε να δείτε στο βίντεο...

Γιος επιπλοποιού, που δεν ήθελε να γίνει τερματοφύλακας

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Μικρός ονειρευόταν να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του και να γίνει επιπλοποιός. Ασχολήθηκε και με το στίβο και με το ποδόσφαιρο, αλλά δεν του άρεσε που έπαιζε τερματοφύλακας, κι έτσι κατέληξε στο μπάσκετ 

Ο Γιάννης Μπουρούσης γεννήθηκε σε μια ημερομηνία σταθμό στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, στη 17η Νοέμβρη (του 1983). Ισως γι' αυτό η «επανάσταση» ήταν πάντα κομμάτι της προσωπικότητάς του. Ξεκίνησε το μπάσκετ στην πόλη του, στον Γ.Σ. Καρδίτσας. Οχι πως το μπάσκετ ήταν η μεγάλη αγάπη και το παντοτινό όνειρό του. Μικρός ονειρευόταν να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του και να γίνει επιπλοποιός. Ασχολήθηκε και με το στίβο και με το ποδόσφαιρο, αλλά δεν του άρεσε που έπαιζε τερματοφύλακας, κι έτσι κατέληξε στο μπάσκετ. Εκεί τον ανακάλυψε ο Γιώργος Αμερικάνος, ο οποίος διέκρινε το ταλέντο του και τον ενθάρρυνε να δοκιμάσει την τύχη στην Αθήνα και στην ΑΕΚ, η οποία όπως ο ίδιος έχει πει ήταν η μόνη που ενδιαφέρθηκε γι' αυτόν.

Πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ το 2002. Την ίδια χρονιά πήρε και τη χρυσή διάκριση με την Εθνική Νέων στο Ευρωμπάσκετ. Από εκεί και πέρα, η ιστορία πήρε τον δρόμο της. Το ταλέντο, οι εμφανίσεις και το αγωνιστικό πάθος του εξισορρόπησαν τις αδυναμίες του. Το 2006 (ύστερα από ένα διάλειμμα ενός μήνα στην Μπαρτσελόνα) ήρθε στον Ολυμπιακό για να μετατραπεί άμεσα στη μεγάλη έκπληξη, αργότερα και σε μια δύναμη πυρός της ομάδας, συνδέοντας το όνομά του με τους «ερυθρόλευκους». Τα ελληνικά σύνορα δεν θα μπορούσαν να τον περιορίσουν. Η εμπλοκή του σε σκάνδαλο με τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Μάκη Ψωμιάδη, στάθηκε η βασική αιτία, που το 2011 λύθηκε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό κι εκείνος πήρε τον δρόμο του για τα ξένα, αρχικά για την Ιταλία, σήμερα πλέον για τη «βασίλισσα» Ρεάλ Μαδρίτης.

 

Ο καβγατζής νοικοκυρεύτηκε -φορώντας τζιν

Εφυγε από την Ελλάδα με πικρία για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν τα μέσα (με αφορμή το σκάνδαλο), κυρίως με την αλλαγμένη στάση πολλών από όσων μέχρι τότε δήλωναν φίλοι του. Σε συνέντευξη στο «Φως» εκείνη την εποχή είχε παραδεχτεί: «Είμαι ένα παιδί έξω καρδιά, γι' αυτό τους είχα όλους δίπλα μου. Οχι γιατί είμαι ο Μπουρούσης και τους χρειαζόμουν. Αλλά γιατί ήμουν χαβαλές, γούσταρα την παρέα. Μετά από αυτό που έγινε, κοντινοί άνθρωποι, που ήταν κάθε μέρα μαζί μου, έφυγαν μακριά, εξαφανίστηκαν! Και άτομα που θεωρούνταν δικά μου, έφτασαν στο σημείο να με κατηγορούν, δίχως να με έχουν ακούσει ακόμη. Δεν πειράζει. Μαθαίνεις από αυτά και προχωράς…».

 

Κατά την παρουσία του στην Ελλάδα, είτε σε συλλογικό είτε σε εθνικό επίπεδο διακρίθηκε για τα αγωνιστικά χαρίσματά του αλλά και για το εκρηκτικό του χαρακτήρα του. Υπήρξε πάντα ένας από τους πιο εκδηλωτικούς παίκτες, χαρακτηριστικό του οποίου ήταν τα ξεσπάσματά του.

Στο εξωτερικό, πρώτος σταθμός του στάθηκε η ιταλική Αρμάνι, όπου τα προβλήματα δεν έλειψαν. Ακολούθησε η Ισπανία και η Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία την προηγούμενη σεζόν κατέκτησε το πρωτάθλημα, αλλά και θέση στην κορυφαία πεντάδα της διοργάνωσης. Καθόλου άσχημα για ένα γεννημένο επαναστάτη...

 

Στην Ισπανία έμαθε να ζει σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, ένα νέα τρόπο ζωής, με ηρεμία και αφοσίωση στο μπάσκετ, σε ένα ήσυχο προάστιο 20 χλμ. έξω από τη Μαδρίτη όπου ζουν οι περισσότεροι παίκτες της Ρεάλ.

Η ζωή του ούτως ή άλλως άλλαξε το καλοκαίρι του 2013, όταν παντρεύτηκε την κόρη του Μάκη Ψωμιάδη, Μαρία Χριστίνα στην Καρδίτσα. Ο γάμος είχε γίνει στο Δημαρχείο με εξαιρετική απλότητα. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο γαμπρός φορούσε πουκάμισο και τζιν παντελόνι.

Η σύζυγός του τον ακολούθησε στην Ιταλία, όχι όμως και στην Ισπανία. Κι εδώ υπήρξε λόγος σοβαρός, ο οποίος έχει προφανώς το δική του σημαντική συμβολή στην ωριμότητα του σημερινού Γιάννη Μπουρούση. Τον περασμένο Μάρτιο γεννήθηκε η κόρη του, ένα -πανύψηλο- μωρό που είναι η μεγάλη αδυναμία του.

 

Αυτός που κάθε φορά θέλει να δίνει τα πάντα

Ο σημερινός Μπουρούσης αυτής της Εθνικής στην Ισπανία, έχει ηρεμήσει και ωριμάσει, έχει αφήσει πίσω το παρελθόν, όχι όμως και τις έντονες αντιδράσεις. Το έδειξε και σε αυτό το Μουντομπάσκετ, στον αγώνα με το Πουέρτο Ρίκο, όταν δυσανασχέτησε με τον προπονητή του, Φώτη Κατσικάρη -που τον έκανε αλλαγή για να τον προστατέψει από τα φάουλ- χωρίς να παραλείψει αμέσως μετά να του ζητήσει συγγνώμη. Τον συγχωρούμε.

Οχι μόνο για την απόλαυση που προσφέρει με τις τάπες αλλά και τις ασίστ του. Οχι μόνο γιατί θυμίζει σε όλους τη χαρά που μπορεί να σου προσφέρει το παιχνίδι που λέγεται μπάσκετ -το I love this game του ΝΒΑ δεν είναι καθόλου τυχαίο.

Αλλά και γιατί ακόμα κι ως καβγατζής, επαναστάτης, ταραχοποιός και εκρηκτικός, σε όλη του την πορεία, διακρίθηκε ακριβώς γι' αυτό που τον χαρακτηρίζει και απολαμβάνουμε στο μέγιστο και σήμερα. Γι' αυτό που κι ο ίδιος, είχε επισημάνει σε φάση αυτοκριτικής, σε παλιότερη συνέντευξή του: «Είναι γεγονός ότι μερικές φορές μπορεί να νευριάζω και το δείχνω. Κάνω κινήσεις, φωνάζω, αντιδρώ. Ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου δεν αλλάζει, αλλά διαμορφώνεται. Αυτό όμως που πιστεύω και κανείς δεν μπορεί να μου πει το αντίθετο είναι ότι μπαίνω στο γήπεδο με διάθεση να δώσω τα πάντα...».

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook