Το Μουντιάλ και το ελληνικό ποδόσφαιρο μοιάζουν, εκ πρώτης όψεως, να είναι δύο κόσμοι που απέχουν πολύ μεταξύ τους. Άλλωστε, μπορείς να μετρήσεις τις συμμετοχές της Ελλάδας σε Παγκόσμιο Κύπελλο στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Κι όμως, στα ελληνικά γήπεδα έχουν αγωνιστεί ποδοσφαιριστές που σήκωσαν το βαρύτιμο τρόπαιο, πρωταγωνίστησαν σε τελικούς, πέτυχαν γκολ σε Μουντιάλ και ηγήθηκαν των εθνικών τους ομάδων.
Κάποιοι άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στη χώρα μας και έγιναν τραγούδι στα χείλη των οπαδών. Άλλοι πέρασαν για λίγο, όμως ακόμη και σήμερα η παρουσία τους στην Ελλάδα μοιάζει απίστευτη.
Από το Μουντιάλ στα ελληνικά γήπεδα
Φυσικά, σε μια τέτοια κουβέντα δεν γίνεται να μην ξεκινήσεις με τον Ριβάλντο. Ο Βραζιλιάνος είχε κατακτήσει τη Χρυσή Μπάλα και το Μουντιάλ στα γήπεδα της Κορέας και της Ιαπωνίας πριν έρθει στη χώρα μας. Μαζί με τον Ρονάλντο Ναζάριο Ντε Λίμα και τον Ροναλντίνιο αποτέλεσαν μία από τις πιο εμβληματικές τριάδες στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.
Το 2004 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού και κατά την άφιξή του επικράτησε πανζουρλισμός. Στην τριετία του στο λιμάνι αποτέλεσε το κεντρικό πρόσωπο του πρωταθλήματος και οδήγησε τους ερυθρόλευκους σε τρεις συνεχόμενους εγχώριους τίτλους και δύο νταμπλ. Στη συνέχεια φόρεσε και τη φανέλα της ΑΕΚ για μία σεζόν.
Λίγα χρόνια νωρίτερα, οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού είχαν λατρέψει έναν ακόμη Βραζιλιάνο: τον Τζιοβάνι. Ήταν μέλος της εθνικής Βραζιλίας που έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ του 1998. Ο "μάγος" αγωνίστηκε στον Πειραιά από το 1999 έως το 2005. Ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε ποδόσφαιρο, τα αγγίγματά του στην μπάλα, οι ντρίμπλες και τα μαγικά γκολ του τον έκαναν έναν από τους πιο αγαπημένους ξένους στην ιστορία του συλλόγου. Η σχέση του με την εξέδρα ξεπέρασε τους τίτλους και τους αριθμούς.
Στον τελικό του 1998 βρισκόταν και ένας ακόμη ποδοσφαιριστής που μεγαλούργησε με τον Ολυμπιακό. Ο Κριστιάν Καρεμπέ ήταν βασικό μέλος της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Γαλλίας. Ήρθε στον Πειραιά το 2001, έχοντας ήδη αγωνιστεί στη Ρεάλ Μαδρίτης και κατακτήσει δύο φορές το Champions League. Δεν ήταν ο παίκτης που θα ξεσήκωνε το γήπεδο με τα τσαλίμια του, αλλά ένας αυθεντικός αμυντικός μέσος και ένας αθλητής με τεράστια προσωπικότητα. Η σύνδεσή του με τον Ολυμπιακό παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα, καθώς εξακολουθεί να εργάζεται στην πειραϊκή ΠΑΕ.
Από την Ελλάδα πέρασε και ένας ακόμη παγκόσμιος πρωταθλητής: ο Ζιλμπέρτο Σίλβα. Ο Βραζιλιάνος μέσος ήταν κομβικός στην κατάκτηση του τροπαίου από τη Βραζιλία το 2002 και συμμετείχε συνολικά σε τρεις διοργανώσεις. Ήρθε στην Αθήνα για τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2008 και μαζί του έφερε την εμπειρία των "Invincibles" της Άρσεναλ. Ο Ζιλμπέρτο ήξερε πώς να κινείται στο γήπεδο και πρόσφερε ισορροπία, προσωπικότητα και ηρεμία στον χώρο του κέντρου. Κατέκτησε το νταμπλ με το Τριφύλλι το 2010, αποτελώντας ένα από τα πρόσωπα-κλειδιά εκείνης της πορείας.
Πιο εκρηκτική ήταν η παρουσία του Τζιμπρίλ Σισέ. Ο Γάλλος επιθετικός συμμετείχε στα Μουντιάλ του 2002 και του 2010. Ήρθε στον Παναθηναϊκό το 2009 και αμέσως έγινε σημείο αναφοράς για τον σύλλογο. Η συμβολή του στο νταμπλ του 2010 ήταν καθοριστική, ενώ ακόμη και σήμερα διατηρεί ιδιαίτερα ισχυρή σχέση με τους οπαδούς της ομάδας.
Μουντιάλ: Από τον Τουρέ στον Χάμες και τον Μαρσέλο
Ο Γιαγιά Τουρέ υπήρξε για μεγάλο διάστημα ένας από τους καλύτερους χαφ στον πλανήτη. Πριν ζήσει, όμως, το απόλυτο όνειρο κάθε νεαρού ποδοσφαιριστή, αγωνιζόμενος τόσο στην Μπαρτσελόνα όσο και στη Μάντσεστερ Σίτι, πέρασε από τον Ολυμπιακό τη σεζόν 2005-2006. Οι ερυθρόλευκοι τον απέκτησαν από την ουκρανική Μέταλουργκ και εκείνος έδειξε αμέσως το ταλέντο του. Με την Ακτή Ελεφαντοστού πήρε μέρος σε τρία συνεχόμενα Μουντιάλ, το 2006, το 2010 και το 2014.
Όταν αποχαιρέτησε τον Ολυμπιακό, ο Τουρέ υποσχέθηκε ότι μια ημέρα θα επέστρεφε και το έκανε πράξη το 2018. Η δεύτερη θητεία του ήταν σύντομη και περισσότερο συμβολική.
Στις πιο πρόσφατες αφίξεις συναντάμε τον Χάμες Ροντρίγκες και τον Μαρσέλο. Και μόνο το άκουσμα των ονομάτων τους ήταν αρκετό για να προκαλέσει δέος. Μιλάμε, άλλωστε, για δύο τεράστιους ποδοσφαιριστές.
Ο Κολομβιανός μέσος μάς χάρισε μία από τις πιο εντυπωσιακές πορείες παίκτη στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Το 2014 ήταν ένας από τους κορυφαίους της διοργάνωσης, πετυχαίνοντας έξι γκολ, ανάμεσά τους και εκείνο το εντυπωσιακό τέρμα απέναντι στην Ουρουγουάη.
Ο Μαρσέλο υπήρξε για πολλά χρόνια αρχηγός της Ρεάλ Μαδρίτης. Μαζί της σάρωσε τους τίτλους, ενώ συμμετείχε σε δύο συνεχόμενα Μουντιάλ με τη Βραζιλία, το 2014 και το 2018.
Κι όμως, η μοίρα έφερε τους δύο σταρ και πρώην συμπαίκτες στον Ολυμπιακό τη σεζόν 2022-2023. Η παραμονή τους δεν είχε την εξέλιξη που περίμενε ο κόσμος, αλλά και μόνο το γεγονός ότι φόρεσαν τα ερυθρόλευκα πρόσθεσε μια όμορφη και συνάμα παράξενη σελίδα στην ιστορία του συλλόγου.
Μουντιάλ: Ο Καγκάβα, ο Σινιόρι και ο Γεκινί
Αντίστοιχη αίσθηση είχε προκαλέσει και η μεταγραφή του Σίντζι Καγκάβα στον ΠΑΟΚ το 2021. Ο Ιάπωνας μέσος είχε αγωνιστεί στα Μουντιάλ του 2014 και του 2018, ενώ είχε πίσω του μια σπουδαία καριέρα στην Ντόρτμουντ και στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στη Θεσσαλονίκη, ωστόσο, δεν κατάφερε να πλησιάσει εκείνο το επίπεδο.
Δίχως αμφιβολία, μία ξεχασμένη αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία είναι η μεταγραφή του Πέπε Σινιόρι στον Ηρακλή. Το "κανόνι" της Serie A, με τα τρία βραβεία πρώτου σκόρερ, ήταν βασικό στέλεχος της Ιταλίας στο Μουντιάλ του 1994, όταν η ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό.
Η άφιξή του στον Ηρακλή το 2004 προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού. Ωστόσο, ο Ιταλός σέντερ φορ αγωνίστηκε σε μόλις πέντε παιχνίδια και δεν σκόραρε σε κανένα από αυτά. Η ελληνική του περιπέτεια ολοκληρώθηκε γρήγορα και αποτελεί πλέον μία από τις κλασικές ερωτήσεις σε ποδοσφαιρικά κουίζ.
Η απόλυτη μουντιαλική ιστορία, πάντως, ανήκει στον Ρασίντ Γεκινί. Ο Νιγηριανός πέτυχε το πρώτο γκολ στην ιστορία της χώρας του σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, απέναντι στη Βουλγαρία το 1994. Ο πανηγυρισμός του μέσα στα δίχτυα έγινε μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές του θεσμού.
Το ίδιο καλοκαίρι πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Δεν κατάφερε, όμως, να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και τον Οκτώβριο συμφώνησε με τη διοίκηση του Σωκράτη Κόκκαλη στη λύση του συμβολαίου του.
Το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα φιλοξένησε περισσότερη μουντιαλική λάμψη απ’ όση θυμόμαστε. Κάποιοι ήρθαν και έμειναν αξέχαστοι, άλλοι πέρασαν για λίγο, ορισμένοι έγραψαν ιστορία και κάποιοι έμειναν απλώς ως μία παράξενη υποσημείωση.
Όλοι τους, όμως, συνέδεσαν με τον δικό τους τρόπο τα ελληνικά γήπεδα με τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του κόσμου.