Τελικός Μουντιάλ: Η βαλκάνια "Σταχτοπούτα" και το γαλλικό μεγαθήριο

Πού θα πανηγυρίσουν με το σφύριγμα της λήξης; Στο Παρίσι ή στο Ζάγκρεμπ; Ποιός τελικά θα επικρατήσει; Το... επτάψυχο "αουτσάιντερ" ή το φαβορί;

Εάν η απάντηση ήταν μία φορά δύσκολη όσο προχωρούσε το Μουντιάλ της Ρωσίας, τώρα είναι σχεδόν αδύνατη. Μπορεί η Γαλλία να έχει επιδείξει ταχύτητα, εκρηκτικότητα και ποδοσφαιρική ευφυία, οι Κροάτες όμως έχουν αποδείξει πως δεν τα παρατάνε ποτέ, έχουν προσωπικότητες μέσα στο γήπεδο και τρέχουν ως το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Το δείχνει άλλωστε και η πορεία τους. Απέκλεισαν Δανία, Ρωσία και Αγγλία χωρίς να επικρατήσει ούτε μία φορά στην κανονική διάρκεια του παιχνιδιού. Σε όλα τα νοκ-άουτ ματς χρειάστηκε να παιχτεί και παράταση και πέναλτι, με εξαίρεση το ματς με τα "Λιοντάρια".

Σε απλά ελληνικά: Ο μεγάλος Μόντριτς, ο Μάτζουκιτς και ο Πέρισιτς έχουν παίξει τρεις παρακαλώ παρατάσεις, δύο φορές πέναλτι και αντιμετωπίζουν αύριο Κυριακή τους Γάλλους με 90 λεπτά έξτρα.

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα στεκόμασταν στον παράγοντα κόπωση, τώρα όμως όχι. Κάναμε το ίδιο σφάλμα πριν τον αγώνα της Κροατίας με την Αγγλία. Περιμέναμε πως η κούραση θα λύγιζε τους Βαλκάνιους, ειδικά στην παράταση. Πέσαμε έξω.

Κροατία: Σαν τη... γάτα

Η Κροατία έχει... πολλές ζωές! Είναι ομάδα που αντέχει, με ψυχή και ποιότητα. Διαθέτει τους παίκτες - προσωπικότητες που θα σηκώσουν βάρος στις δύσκολες στιγμές, που θα επιφέρουν την ηρεμία όταν απαιτείται. Και έχει λύσεις. Οι Άγγλοι σχεδόν εκμηδένισαν τον Μόντριτς, αλλά οι Κροάτες είχαν απαντήσεις.

Άλλωστε μιλάμε για μία εθνική με μεγάλη ιστορία. Απλώς της έλειπε το "κλικ" για την υπέρβαση.

Υπενθυμίζουμε πως το 2012 όχι απλώς έπαιξαν στα ίσια τους Ιταλούς, αλλά κυριάρχησαν στο χορτάρι. Την Ιταλία την έσωσε ουσιαστικά ο Πίρλο με ένα φάουλ, ενώ ηττήθηκαν από τους Ισπανούς με μία αντεπίθεση.

Στο EURO του 2016 την πάτησαν από τι; Από το αμυντικογεννές και σφιχτό ποδόσφαιρο του Σάντος και της Πορτογαλίας.

Να πάμε και πιο πίσω; Το 1998 η Κροατία κατακτούσε την τρίτη θέση στο Μουντιάλ κερδίζοντας τους Ολλανδούς με 2-1.

Εν ολίγοις, το μεγάλο ερώτημα για την ομάδα του Ντάλιτς είναι το εάν θα μπορέσει να κάνει την υπέρβαση και να βρεθεί στην κορυφή του κόσμου. Κάτι που της ξέφευγε στο παρελθόν.

Η Γαλλία θα αποδείξει ότι υπερέχει;

Όχι, δεν κάναμε "θεοποίηση" της Κροατίας. Ούτε θεωρούμε ότι η Γαλλία είναι υποδεέστερη. Εάν θέλουμε να μιλήσουμε αυστηρά ποδοσφαιρικά, υπό... κανονικές συνθήκες, αυτή η Γαλλία δεν παίζεται. Είναι απλώς πλήρης και τρομακτική. Ακόμα και ο μοναδικός ποδοσφαιριστής της που δεν "τραβά" όπως οι υπόλοιποι, ο Ζιρού, ακόμα και αυτός διαθέτει τεράστια τεχνική.

Δεν είναι τα ονόματα που κάνουν αυτή την ομάδα κάτι το διαφορετικό. Δεν είναι οι βεντέτες. Είναι το σύνολο που παρουσιάζει και κυρίως ο τρόπος παιχνιδιού. Ήρεμος, ψύχραιμος και... θανατηφόρος, όπως ένας επαγγελματίας εκτελεστής. Με 2-1 έχανε από την Αργεντινή και έκανε πάρτι μετά. Η Ουρουγουάη δεν την φόβισε στιγμή. Οι "τρικολόρε" ξέρουν τι να πράξουν, πως και πότε να χτυπήσουν.

Τα ίδια και με το ιδιαίτερα δυνατό Βέλγιο. Οι Γάλλοι ήξεραν πως να κατακτήσουν αυτό που επιθυμούσαν δίχως να μπουν σε περιπέτειες.

Για να μη μιλήσουμε για την ταχύτητα αυτής της ομάδας που δεν ξέρεις εάν θα σταματήσει. Είναι ικανή να τρέχει για 90+ λεπτά τον αντίπαλό της. Πάντα με ποιότητα, το ξαναλέμε, και άπιαστο επαγγελματισμό.

Ο Γκριεζμάν δεν είναι ένας παίκτης που απλώς τρέχει και κάνει ντρίμπλες. Είναι ένας ώριμος ποδοσφαιριστής. Ο Πογκμπά το ίδιο. Ερνάντες και Παβάρ στα άκρα σταματούν τις ορέξεις των αντιπάλων επιθετικών και όταν βγουν οι ίδιοι μπροστά οι άμυνες ανησυχούν. Ο Γιορίς κάτω από τα δοκάρια είναι εγγύηση. Κι όσο για τον Εμπαμπέ... μόνιμος κίνδυνος - θάνατος για τις άμυνες. Αεικίνητος, ασταμάτητος και τεχνίτης. Τα έχει όλα.

Μόνο ο Σαμουέλ Ουμτιτί είναι επιρρεπής στο λάθος. Και λάθη με τους Κροάτες δεν κάνεις.

Ας μην γελιόμαστε. Σε επίπεδο ονομάτων, ποδοσφαιρικής ευφυίας και στιλ παιχνιδιού δεν ξέρω ειλικρινά εάν υπάρχουν εθνικές ομάδες που μπορούν αυτή τη στιγμή να ανταγωνιστούν την ομάδα του Ντιντιέ Ντεσάμπ. Μένει να το δούμε.

Και λίγη ιστορία...

Η Γαλλία έχει κατακτήσει μία φορά το τρόπαιο, το 1998 στο Παρίσι όταν ισοπέδωσε τη Βραζιλία του Ρονάλντο , τουΤαφαρέλ και του Ντένιλσον με πρωταγωνιστές τον τεράστιο και ευφυέστατο Ζινεντίν Ζιντάν, τον Ντεσαγί, τον Πετίτ και τον Τζοργκαέφ.

Το 2006 οι "Τρικολόρε" φτάνουν ξανά στον τελικό ενός Μουντιάλ. Αντίπαλός της η Ιταλία με τον Μπουφόν στο τέρμα ο οποίος κάνει τρομερούς αγώνες και τον τελικό της ζωής του. Με δικές του επεμβάσεις η Ιταλία φτάνει στον τελικό. Δική του τεράστια απόκρουση σε κεφαλιά του Ζιντάν στέλνει τη "Σκουάντρα Ατζούρα" στα πέναλτι και στην κατάκτηση του Μουντιάλ.

Η Κροατία από την άλλη, το 1998 κατακτά τη διόλου υποτιμητική τρίτη θέση. Στο ρόστερ της εκείνη η εθνική ομάδα διέθετε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όπως οι Σούκερ, Ασάνοβιτς, Μπόμπαν, Προσινέτσκι...

Στη φάση των 8 πέταξαν έξω τους Γερμανούς και αντιμετωπίζουν τη Γαλλία. Την "κοιτάζουν στα μάτια", ανοίγουν το σκορ αλλά ο Τιράμ τους στέλνει στον μικρό τελικό.

Συμμετέχει στα Μουντιάλ από το 1998. Πέρασε 45 φορές από τα προκριματικά και το μεγαλύτερο επίτευγμα της είναι εύλογα ο τελικός του 2018.

Φωτό: Reuters

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr