Η αναμέτρηση Αγγλία – Αργεντινή το βράδυ της Τετάρτης για το Μουντιάλ 2026 δεν είναι ένας συνηθισμένος ημιτελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Εκτός από το γεγονός ότι οι δύο ομάδες βρίσκονται ανάμεσα στις τέσσερις κορυφαίες εθνικές ομάδες της παγκόσμιας κατάταξης της FIFA, η μεταξύ τους μονομαχία θεωρείται μία από τις πιο εμβληματικές στην ιστορία της διοργάνωσης.
Η Αγγλία του Τόμας Τούχελ, βρίσκεται σε άλλη μια ημιτελική φάση μεγάλης διοργάνωσης, μετά την ήττα της από την Ισπανία στον τελικό του Euro το 2024 και θέλει διακαώς να προκριθεί στον τελικό του Μουντιάλ 2026.
Από την άλλη πλευρά, η Αργεντινή του Λιονέλ Σκαλόνι, με τον Λιονέλ Μέσι και την παρέα του ονειρεύονται το 4ο τρόπαιο για την Αλμπισελέστε.
Αγγλία-Αργεντινή: Μια αντιπαλότητα που μετράει πάνω από 60 χρόνια
Εντωμεταξύ, οι φίλοι του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν μπορούν να μην αναπολούν τις μεγάλες συναντήσεις των δύο ομάδων που άφησαν ιστορία. Πρόκειται για μία αντιπαλότητα που έχει ξεπεράσει τα 60 χρόνια ιστορίας, γεμάτη αμφισβητούμενες στιγμές, ένταση και γεγονότα που σημάδεψαν ολόκληρες εποχές του ποδοσφαίρου, με πρωταγωνιστές μερικούς από τους μεγαλύτερους παίκτες που πάτησαν ποτέ στο γήπεδο. Η νέα τους συνάντηση την Τετάρτη έρχεται να προσθέσει ακόμη ένα κεφάλαιο στην πλούσια και ταραχώδη ιστορία δύο ποδοσφαιρικών κολοσσών.
Η ιστορία αυτής της κόντρας περιλαμβάνει τον Ντιέγκο Μαραντόνα και το περίφημο "Χέρι του Θεού", την αποβολή του Ντέιβιντ Μπέκαμ και την προσωπική του δικαίωση τέσσερα χρόνια αργότερα, αλλά και μία αποβολή στο Γουέμπλεϊ που προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο και συνέβαλε στην καθιέρωση των κόκκινων και κίτρινων καρτών στο ποδόσφαιρο, όπως αναφέρει το ESPN.
Από τη δεκαετία του 1980, οι ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις ανάμεσα στις δύο χώρες διεξάγονται και υπό τη σκιά της πολιτικής αντιπαράθεσης, μετά τον πόλεμο του 1982 ανάμεσα στη Μεγάλη Βρετανία και την Αργεντινή για τα αμφισβητούμενα Νησιά Φόκλαντ (Islas Malvinas).
Παρότι το συγκεκριμένο ζήτημα δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της αναμέτρησης της Τετάρτης, αποτελεί μία δύσκολη και αναπόφευκτη ιστορική παράμετρο, την οποία έχουν αναφέρει κατά καιρούς ποδοσφαιριστές και από τις δύο πλευρές.
Η κλασική αυτή ποδοσφαιρική αντιπαλότητα επιστρέφει για πρώτη φορά μετά τη φιλική νίκη της Αγγλίας με 3-2 το 2005, ενώ η συγκεκριμένη αναμέτρηση θα είναι η πρώτη συνάντηση των δύο ομάδων σε Παγκόσμιο Κύπελλο από το 2002.
Με αφορμή τη μεγάλη αναμέτρηση, το ESPN μίλησε με ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν σε προηγούμενες μονομαχίες των δύο ομάδων και συνδύασε τις μαρτυρίες τους με ιστορικές αναδρομές, προκειμένου να αναδείξει γιατί το Αγγλία – Αργεντινή παραμένει μία από τις πιο συναρπαστικές ποδοσφαιρικές κόντρες.
Αγγλία – Αργεντινή 1-0 (1966): Η απαγόρευση ανταλλαγής φανελών μετά την ένταση στο Γουέμπλεϊ
Η πρώτη συνάντηση των δύο χωρών σε Παγκόσμιο Κύπελλο πραγματοποιήθηκε στη Χιλή το 1962, με την Αγγλία να επικρατεί με 3-1 στη φάση των ομίλων, σε ένα παιχνίδι χωρίς ιδιαίτερη ένταση.
Όταν όμως οι δύο ομάδες συναντήθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1966 στο Γουέμπλεϊ, η αναμέτρηση έμελλε να περάσει στην ιστορία για όλους τους λάθος λόγους.
Η Αγγλία επικράτησε με 1-0, όμως στην Αργεντινή ο αγώνας έμεινε γνωστός ως "el robo del siglo" ("η κλοπή του αιώνα"), εξαιτίας της αποβολής του αρχηγού Αντόνιο Ρατίν και των διαμαρτυριών για το νικητήριο γκολ του Τζεφ Χερστ, το οποίο οι Αργεντινοί υποστήριξαν ότι σημειώθηκε από θέση οφσάιντ.
Μετά τη λήξη της αναμέτρησης, ο προπονητής της Αγγλίας Άλφ Ράμσεϊ προκάλεσε αντιδράσεις χαρακτηρίζοντας τους ποδοσφαιριστές της Αργεντινής "ζώα", έναν χαρακτηρισμό που έμεινε συνδεδεμένος με εκείνη τη θυελλώδη αναμέτρηση.
Ο Αντόνιο Ρατίν, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, δέχθηκε δύο κίτρινες παρατηρήσεις από τον διαιτητή Ρούντολφ Κράιτλαϊν για φάουλ πάνω στους Μπόμπι Τσάρλτον και Τζεφ Χερστ. Ωστόσο, όταν ο διαιτητής του ζήτησε να αποχωρήσει από τον αγωνιστικό χώρο, ο αρχηγός της Αργεντινής αρνήθηκε να φύγει.
Όταν τελικά εγκατέλειψε το γήπεδο, συνοδευόμενος από δύο αστυνομικούς, ο Ρατίν κάθισε συμβολικά στο κόκκινο χαλί που είχε τοποθετηθεί για τη βασίλισσα Ελισάβετ Β', σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση.
Το συγκεκριμένο περιστατικό αποτέλεσε μία από τις αφορμές που οδήγησαν τη FIFA στην καθιέρωση των κίτρινων και κόκκινων καρτών, ώστε οι αποφάσεις των διαιτητών να είναι πιο ξεκάθαρες και να αποφεύγονται παρεξηγήσεις ανάμεσα σε αξιωματούχους και ποδοσφαιριστές που δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα.
Παράλληλα, η συμπεριφορά του Ρατίν και η εικόνα της Αργεντινής ως ομάδας που αγωνιζόταν ιδιαίτερα σκληρά οδήγησαν τον Άλφ Ράμσεϊ στον χαρακτηρισμό "ζώα", αλλά και στην απόφασή του να εμποδίσει τους Άγγλους παίκτες να ανταλλάξουν φανέλες με τους Αργεντινούς, μια συνήθεια που ήταν ήδη διαδεδομένη μετά το τέλος των αγώνων.
Αργεντινή – Αγγλία 2-1 (1986): Το περίφημο "Χέρι του Θεού"
Αν υπάρχει μία εικόνα που συνοψίζει την αντιπαλότητα Αγγλίας – Αργεντινής, αυτή καταγράφηκε στο 51ο λεπτό του προημιτελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986, στις 22 Ιουνίου, στο Στάδιο Αζτέκα της Πόλης του Μεξικού.
Θεωρείται από πολλούς μία από τις πιο εμβληματικές αλλά και αμφιλεγόμενες στιγμές στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο αρχηγός της Αργεντινής και κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον κόσμο εκείνη την εποχή, Ντιέγκο Μαραντόνα, πήδηξε πάνω από τον τερματοφύλακα της Αγγλίας Πίτερ Σίλτον και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με το χέρι, δίνοντας προβάδισμα 1-0 στην ομάδα του.
Οι φωτογραφίες της φάσης αποκάλυψαν αργότερα ότι ο Μαραντόνα είχε προλάβει τον Σίλτον χρησιμοποιώντας το αριστερό του χέρι και όχι το κεφάλι του.
Ο Πίτερ Σίλτον και οι συμπαίκτες του στην Αγγλία αντέδρασαν έντονα, διαμαρτυρόμενοι στον Τυνήσιο διαιτητή Αλί Μπιν Νασέρ, όμως ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε ήδη απομακρυνθεί για να πανηγυρίσει.
Το γκολ κατακυρώθηκε και μόλις τέσσερα λεπτά αργότερα, ο Μαραντόνα πέτυχε το 2-0 με μία εκπληκτική ατομική ενέργεια, ένα τέρμα που θεωρείται ένα από τα κορυφαία στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, σε απόλυτη αντίθεση με το πρώτο γκολ που έμεινε γνωστό για την αμφιλεγόμενη φύση του.
Όταν αρκετά χρόνια αργότερα ρωτήθηκε για εκείνη τη φάση, ο Μαραντόνα δημιούργησε μία από τις πιο χαρακτηριστικές ποδοσφαιρικές ατάκες όλων των εποχών, λέγοντας: "Λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το χέρι του Θεού."
Η συγκεκριμένη φράση, ωστόσο, είχε περισσότερες από μία αναγνώσεις. Από την πλευρά της Αγγλίας, θεωρήθηκε ουσιαστικά μία παραδοχή ότι ο ποδοσφαιριστής εξαπάτησε τον διαιτητή. Για τον ίδιο τον Μαραντόνα και τους συμπαίκτες του στην Αργεντινή, όμως, συνδεόταν με τις ακόμη έντονες μνήμες από τον πόλεμο των Φόκλαντ τέσσερα χρόνια νωρίτερα.
Ήταν η πρώτη ποδοσφαιρική συνάντηση των δύο χωρών μετά τη συγκεκριμένη διεθνή σύγκρουση, γεγονός που είχε αφήσει βαθύ αποτύπωμα στην κοινωνία της Αργεντινής και επηρέαζε ακόμη το κλίμα γύρω από την αναμέτρηση.
Για τους ποδοσφαιριστές της ηττημένης Αγγλίας, ωστόσο, το αίσθημα της αδικίας αφορούσε αποκλειστικά όσα συνέβησαν μέσα στον αγωνιστικό χώρο και παρέμεινε ζωντανό ακόμη και τέσσερις δεκαετίες αργότερα.
Αργεντινή – Αγγλία 2-2 (4-3 στα πέναλτι), 1998: Μπέκαμ εναντίον Σιμεόνε
Την εποχή εκείνη, ο Ντέιβιντ Μπέκαμ ήταν το νέο μεγάλο αστέρι του αγγλικού ποδοσφαίρου και θεωρούνταν ο μελλοντικός αρχηγός της εθνικής ομάδας. Ωστόσο, μετά την αποβολή του στον δραματικό αγώνα της φάσης των "16" του Μουντιάλ 1998 απέναντι στην Αργεντινή, βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρής κριτικής.
Την επόμενη ημέρα, αγγλικές εφημερίδες κυκλοφόρησαν με χαρακτηριστικούς τίτλους, όπως "10 ηρωικά λιοντάρια, ένα ηλίθιο αγόρι", αποδίδοντας στον Μπέκαμ μεγάλο μέρος της ευθύνης για τον αποκλεισμό της Αγγλίας.
Ο Άγγλος μέσος κατηγορήθηκε ότι άφησε την ομάδα του με δέκα παίκτες για περίπου μία ώρα, ενώ ο ίδιος παραδέχθηκε αργότερα ότι το περιστατικό αυτό επηρέασε καθοριστικά την πορεία της καριέρας του.
Ο Μπέκαμ περιέγραψε τη φάση με τον Ντιέγκο Σιμεόνε λέγοντας: "Θυμάμαι τον Ντιέγκο να βάζει το χέρι του στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, είτε τρίβοντάς το είτε τραβώντας λίγο τα μαλλιά μου, και τότε απλώς αντέδρασα. Με την αποβολή και όλα όσα ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, πιστεύω ότι προσωπικά ήταν η πιο δύσκολη περίοδος της καριέρας μου. Οι Αργεντινοί ήταν πάντα καλοί σε αυτά — στη στιγμή — και αυτά τα πράγματα συμβαίνουν στους αγώνες."
Σε συνέντευξή του στην Guardian το 2002, ο Ντιέγκο Σιμεόνε παραδέχθηκε ότι εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση ώστε ο Μπέκαμ να αποβληθεί.
Όπως ανέφερε: "Τον είχα μαρκάρει και πέσαμε και οι δύο στο έδαφος. Καθώς προσπαθούσα να σηκωθώ, τότε ήταν που με κλώτσησε από πίσω και εγώ εκμεταλλεύτηκα την κατάσταση. Και πιστεύω ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος θα έκανε ακριβώς το ίδιο."
Αγγλία – Αργεντινή 1-0 (2002): Η εκδίκηση του Ντέιβιντ Μπέκαμ
Η Αργεντινή είχε επικρατήσει στις δύο προηγούμενες συναντήσεις της με την Αγγλία σε Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1986 και το 1998, όμως η αναμέτρηση του 2002 είχε διαφορετική κατάληξη.
Ήταν το παιχνίδι στο οποίο ο Ντέιβιντ Μπέκαμ κατάφερε να πάρει τη δική του προσωπική δικαίωση για την αποβολή του τέσσερα χρόνια νωρίτερα και να κλείσει οριστικά τον κύκλο της έντονης κριτικής που είχε δεχθεί μετά το περιστατικό με τον Ντιέγκο Σιμεόνε.
Στο 44ο λεπτό του αγώνα στο Σαπόρο της Ιαπωνίας, η Αγγλία κέρδισε πέναλτι και ο Μπέκαμ είχε την ευκαιρία να εξιλεωθεί για όσα είχαν συμβεί στο Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998. Ο Άγγλος αρχηγός ανέλαβε την εκτέλεση και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του τερματοφύλακα Πάμπλο Καβαγιέρο, χαρίζοντας τη νίκη στην ομάδα του.