Ανάλυση του Politico: Τι σημαίνει η εκτέλεση Σουλεϊμανί

Ανάλυση για τις εξελίξεις και κυρίως για το πώς θα αντιδράσει η Τεχεράνη μετά την εκτέλεση του εμβληματικού για το Ιράν Σουλειμανί, κάνει το POLITICO, τονίζοντας ότι οι μουλάδες θα αντιδράσουν μετά το θάνατο του Σουλεϊμανί, αλλά μην περιμένετε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως γράφει χαρακτηριστικά. Ολόκληρη η ανάλυση:

Ο Κασέμ Σουλειμανί ήταν κάτι περισσότερο από το πρόσωπο της ιρανικής τρομοκρατίας. Μετά από χρόνια που προχωρούσαν στη Μέση Ανατολή, φαινομενικά στην κυριαρχία της περιοχής, ο στρατηγός Κασέμ Σουλειμανί, επικεφαλής της ταξιαρχίας Quds του Ιράν, σκοτώθηκε τελικά από αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές νωρίς την Παρασκευή το πρωί. Η ιστορία δεν θα θρηνήσει έναν από τους μεγάλους μαζικούς δολοφόνους της εποχής μας, που ήταν υπεύθυνος για πολλούς νεκρούς, κυρίως άραβες και αμερικανούς. Ο Σουλειμανί δεν ήταν μόνο το πρόσωπο της ιρανικής τρομοκρατίας - αντιπροσώπευε τις μεταβαλλόμενες διαστάσεις του. Η Ισλαμική Δημοκρατία υπήρξε πάντα ένα βίαιο καθεστώς, αλλά αρχικά η τρομοκρατία της επικεντρώθηκε περισσότερο στο Ισραήλ. Την περασμένη δεκαετία, ο επέστρεψε την τρομοκρατία σε ένα αποτελεσματικό όργανο της αυτοκρατορικής επέκτασης του Ιράν με τη διαγραφή μιας διακρατικής εκστρατευτικής δύναμης σιιτών που επικράτησε σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.

Ο θάνατός του θα είναι ένα πλήγμα για την ιρανική θεωρία, αλλά - αντίθετα από ότι πολλοί παρατηρητές προειδοποιούν - θα μπορούσε πιθανότατα να υποβαθμίσει τους κληρικούς ολιγάρχες, οι οποίοι τείνουν να υποχωρούν μπροστά στην αμερικανική αποφασιστικότητα. Στις πρώτες δεκαετίες στην εξουσία, μετά την επανάσταση του 1979, η Ισλαμική Δημοκρατία εστίασε την προσοχή της στο Ισραήλ. Ενθάρρυνε παλαιστινιακές ομάδες και, το σημαντικότερο, δημιούργησε τη μαχητική ομάδα Χεζμπολάχ στο Λίβανο. Μια ζοφερή ιστορία βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας, δολοφονιών και απαγωγών κατέστησε τη Χεζμπολάχ τρομοκρατική οργάνωση με εντυπωσιακή παγκόσμια εμβέλεια. Ακόμη και πριν από την άνοδο της Αλ Κάιντα, η Χεζμπολάχ είχε αναλάβει εξέχουσα θέση στον κόσμο του φονταμενταλισμού. Οχι μόνο εισήγαγε νέες τακτικές, όπως βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, στην ισλαμική αντίσταση, αλλά και χρησιμοποίησε έξυπνα τη θρησκεία για να δικαιολογήσει την αδιάκριτη βία. Η βία τους ήταν γενικά στοχευμένη, με το Ισραήλ ως το προτιμώμενο θήραμα.

Τότε ήρθε ο Κασέμ Σουλειμανί - ο σκιώδης διοικητής της ελίτ Quds Force στο Ισλαμικό Επαναστατικό Στρατιωτικό Σώμα - και νέες εξελίξεις που μεταμόρφωσαν τη Μέση Ανατολή. Ο Σουλειμνί ήταν ο σωστός άνθρωπος για την εποχή. Μετά τις τραγωδίες της 11ης Σεπτεμβρίου, το κρατικό σύστημα της Μέσης Ανατολής κατέρρευσε ουσιαστικά, αφήνοντας κενά και ευκαιρίες. Το Ιράκ έπεσε στη μέση μιας θρησκευτικής σύγκρουσης που το Ιράν έκανε πολύ να πυροδοτήσει. Η Συρία καταστράφηκε από έναν εμφύλιο πόλεμο που το Ιράν παρέτεινε. Και η πριγκιπική τάξη των Κρατών του Κόλπου έμοιαζε άθλια αλλά ευάλωτη. Η Ισλαμική Δημοκρατία ήθελε να επωφεληθεί από όλα αυτά, αλλά παρά τις μεγάλες προεκτάσεις της, εξακολουθεί να είναι μια δευτερεύουσα δύναμη με μια κακοδιαχείριση της οικονομίας. Ο Σουλειμανί δεν ήταν υποχείριο των πληρεξουσίων, αλλά πήρε αυτή την παλιά πρακτική σε ένα νέο επίπεδο.

Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, ο Σουλειμανί άρχισε να επεκτείνει τα αυτοκρατορικά σύνορα του Ιράν.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της, το Ιράν έγινε μια πραγματική περιφερειακή δύναμη, απλώνοντας την επιρροή της από τις όχθες της Μεσογείου στον Περσικό Κόλπο. Ο Σουλειμανί κατάλαβε ότι οι Πέρσες δεν θα ήθελαν να πεθάνουν σε μακρινά πεδία μάχης για χάρη των Αράβων, οπότε επικεντρώθηκε στην πρόσληψη Αράβων και Αφγανών, ως βοηθητική δύναμη. Έχει συχνά καυχηθεί ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει μια πολιτοφυλακή σε λίγο χρόνο και να την αναπτύξει ενάντια στους διάφορους εχθρούς του Ιράν. Στο Ιράκ, αυτό σήμαινε τη δολοφονία και την εξουδετέρωση περίπου 1.000 Αμερικανών μελών των υπηρεσιών. Στη Συρία, αυτό σήμαινε την τρομοκρατία αμάχων και την εξολόθρευση της μηχανής θανάτου του Προέδρου Ασαντ. Εδωσε στο Ιράν τη δυνατότητα να κερδίσει στρατηγικές νίκες χωρίς να είναι άμεσος συνεργός.

Ο Σουλειμανί ήταν έμπειρος στις δημόσιες σχέσεις, αποστέλλοντας εικόνες του εαυτού του σε πεδία μάχης με λατρευτές οπαδούς. Όμως, ενώ συχνά θεωρούταν στη Δύση ως πιθανός πολιτικός ηγέτης, δεν είχε τέτοια εξουσία στον ιρανικό λαό. Οι στυλοβάτες του καθεστώτος δεν είναι με μεγάλη εκτίμηση για το γεγονός ότι χάθηκαν οι πενιχροί πόροι του Ιράν στους αραβικούς πολέμους. Οι εσφαλμένες εκτιμήσεις του Σουλειμανί ήταν επίσης αξιοσημείωτες.

Δεν πρόβλεψε την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, ένα έθνος του οποίου η πολιτική ισχυριζόταν ότι είχε κατακτηθεί. Οι τεράστιες διαμαρτυρίες του ιρακινού Shias κατά της ιρανικής επιρροής τον περασμένο μήνα ήταν ένα περαιτέρω πλήγμα για τα τεκμήρια του για τη χώρα αυτή. Η προσπάθειά του να οικοδομήσει μια γέφυρα στο Ιράκ και τη Συρία έχει αποδεκατιστεί από τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές. Υπολόγισε λανθασμένα ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει στα σύνορα του Ισραήλ με ατιμωρησία, μια παρανόηση που κοστίζει τη ζωή πολλών από τους στρατιώτες του.

Το ερώτημα τώρα είναι: Τι θα συμβεί στη συνέχεια;

Ο Χαμενεΐ έχει ήδη διορίσει διαδόχο του Σουλειμανί, τον αναπληρωτή του στρατηγού, τον Esmail Qaani, και οι μουλάδες σίγουρα θα χτυπιούνται από τις θέσεις τους για την επιθετικότητα της Αμερικής. Το καθεστώς θα πρέπει να θεωρηθεί ότι θα απαντήσει. Αλλά για όλους τους φόβους που ήδη κυκλοφορούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μόλις ξεκίνησαν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αντίδραση του Ιράν είναι πιθανό να είναι μετρημένη .

Ο Αλί Χαμενεΐ είναι ένας ηγέτης που δεν έγινε ένας από τους μακροχρόνιους ηγέτες στη Μέση Ανατολή με την ορμητική πορεία στον πόλεμο με την Αμερική. Οι γραφειοκρατικοί ολιγάρχες σέβονται την αμερικανική αποφασιστικότητα και κατανοούν την ανισορροπία μεταξύ μιας υπερδύναμης και ενός αγωνιζόμενου περιφερειακού ηθοποιού. Ποτέ δεν κατάλαβαν τον Ντόναλντ Τραμπ, πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος προσφέρει άνευ όρων συνομιλίες ενώ εργάζεται για να κρατήσει την ιρανική οικονομία. Δεν πρέπει να περιμένουμε από το Ιράν να αναλάβει έναν πρόεδρο ο οποίος απλώς διέταξε τη δολοφονία ενός από τους φημισμένους διοικητές του.

Το παρελθόν συχνά μας δείχνει τις μελλοντικές κινήσεις του Ιράν. Όταν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν ανέλαβε την προεδρία, το Ιράν απελευθέρωσε βιαστικά τους αμερικανούς διπλωμάτες που είχε κρατήσει όμηρος για 444 ημέρες. Όταν η εκστρατεία σοκ και εκφοβισμού του Τζορτζ Μπους γρήγορα έσωσε τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και τον Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ, το Ιράν απάντησε αναστέλλοντας το πυρηνικό του πρόγραμμα. Οι μουλάδες απολαμβάνουν την επίθεση στην Αμερική, αλλά είναι προσεκτικοί όταν αντιμετωπίζουν έναν σκληρότατο, απρόβλεπτο πρόεδρο. Η Ισλαμική Δημοκρατία είχε ήδη δεσμευθεί να αποσυρθεί περαιτέρω από τις πυρηνικές της υποχρεώσεις μέχρι την επόμενη εβδομάδα. Μια κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση φαίνεται πιο πιθανή σε αυτό το σημείο, σε αντίθεση με την ανατίναξη αμερικανικών διπλωματικών και στρατιωτικών θέσεων.

Καθώς οι εορταστικές εκδηλώσεις αρχίζουν στο Ιράν, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το αυτοκρατορικό οικοδόμημα που οικοδόμησε ο Σουλειμανί είχε ατονήσει. . Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν εκ νέου από τη διοίκηση Trump μετά την κατάργηση της πυρηνικής συμφωνίας του Ιράν του Ομπάμα εξάντλησαν την οικονομία του Ιράν, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τις επιτακτικές ανάγκες της για την εξωτερική πολιτική. Τον Νοέμβριο, το Ιράν συγκλονίστηκε από μαζικές διαδηλώσεις, καθώς το καθεστώς έπρεπε να περιορίσει τις επιζήμιες επιδοτήσεις καυσίμων. Ένα δύσκολο μονοπάτι βρίσκεται μπροστά για τους γραφειοκρατικούς ολιγάρχες. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται είναι μια δαπανηρή αντιπαράθεση με έναν πρόεδρο πρόθυμο να κάνει πράγματα που κάποτε θεωρούσαν ακατανόητα.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr