Επέστρεψε στη βάση του το Abraham Lincoln: 322 ημέρες στη θάλασσα με ελλείψεις τροφίμων και απόπειρες αυτοκτονίας ναυτών

Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln επέστρεψε την Πέμπτη 8/10 στο λιμάνι του, στο Σαν Ντιέγκο, έπειτα από αποστολή διάρκειας 322 ημερών, κατά την οποία το πλήρωμά του ήρθε αντιμέτωπο με ελλείψεις τροφίμων, εξαντλητικές συνθήκες υπηρεσίας και σοβαρές ανησυχίες για την ψυχική του υγεία.

Η αποστολή του πλοίου, η οποία διήρκεσε σχεδόν όσο και η μεγαλύτερη αποστολή αμερικανικού αεροπλανοφόρου από τον πόλεμο του Βιετνάμ, συνδέθηκε με την υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν.

Συγγενείς και φίλοι των ναυτών συγκεντρώθηκαν στην προβλήτα για να υποδεχθούν το πλοίο. Κρατούσαν αμερικανικές σημαίες, πανό και πινακίδες, ενώ πολλοί είχαν επιλέξει να φορούν κόκκινα, λευκά και μπλε ρούχα, στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας.

Αρκετοί έφτασαν στο σημείο πριν από την αυγή. Οι ζητωκραυγές τους ακούστηκαν όταν το ογκώδες αεροπλανοφόρο εισήλθε στον κόλπο του Σαν Ντιέγκο, με ναύτες να παρατάσσονται στα πλευρά του πλοίου φορώντας τις λευκές στολές τους. Οι πανηγυρισμοί συνεχίστηκαν όταν το Lincoln έδεσε, λίγο μετά τις 15:00, ώρα Ανατολικής Αμερικής.

Για τις οικογένειες, η επιστροφή σήμανε το τέλος μιας μακράς περιόδου αγωνίας και αβεβαιότητας.

"Ήταν αγχωτικό όταν περνούσαν μέρες και εβδομάδες χωρίς να έχουμε επικοινωνία", δήλωσε η Λασόντα Τζόουνς, μητέρα του 20χρονου Τζέισιν Τζόουνς, ο οποίος υπηρετεί στο πλοίο με καθήκοντα συντήρησης. Όπως ανέφερε, του έστελνε αποσπάσματα από τη Βίβλο και ενθαρρυντικά μηνύματα, προσπαθώντας να τον στηρίξει ψυχολογικά.

Οι ναύτες που έγιναν πατέρες κατά τη διάρκεια της αποστολής

Σύμφωνα με μια μακρόχρονη παράδοση του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, οι ναύτες των οποίων οι σύζυγοι έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους όσο εκείνοι βρίσκονταν σε αποστολή αναμενόταν να είναι από τους πρώτους που θα αποβιβάζονταν για να συναντήσουν τις οικογένειές τους.

Ανάμεσά τους ήταν ο 21χρονος Εντουάρντο Μοράλες, τον οποίο περίμεναν στην προβλήτα η σύζυγός του, Λέγκνα Μοράλες, και ο πέντε μηνών γιος τους, Εμανουέλ.

"Ήταν πολύ δύσκολο να περάσω τον τοκετό μόνη μου", δήλωσε η Λέγκνα Μοράλες. "Έλειπε για τόσο μεγάλο διάστημα. Δεν ήταν εδώ μαζί μας και δεν έχει προλάβει ακόμη να γνωρίσει πραγματικά το μωρό. Εκείνο κλαίει…".

Η μακρά απουσία των ναυτών είχε σημαντικό αντίκτυπο και στην καθημερινότητα των οικογενειών τους, οι οποίες προσπαθούσαν να διαχειριστούν τη γέννηση παιδιών, τις αυξημένες ευθύνες και την αβεβαιότητα για την ασφάλεια των αγαπημένων τους προσώπων.

Μια αποστολή που πλησίασε το ιστορικό ρεκόρ

Η αποστολή του πληρώματος των περίπου 5.000 ατόμων ξεκίνησε πριν από την έναρξη του πολέμου. Το Lincoln απέπλευσε από το Σαν Ντιέγκο στις 21 Νοεμβρίου 2025 και παρέμεινε σχεδόν έναν μήνα στη θάλασσα, προτού φτάσει στη ναυτική βάση των ΗΠΑ στο Γκουάμ για έναν σύντομο ανεφοδιασμό.

Με συνολική διάρκεια 322 ημερών, η αποστολή του πλησίασε το ρεκόρ της μεγαλύτερης ανάπτυξης αμερικανικού αεροπλανοφόρου από την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ.

Το ρεκόρ εξακολουθεί να κατέχει το USS Gerald R. Ford, το οποίο είχε παραμείνει σε αποστολή για 327 ημέρες. Σε αντίθεση, ωστόσο, με το Lincoln, το πλήρωμα του Ford είχε τη δυνατότητα να αποβιβαστεί σε λιμάνια της Μεσογείου και της Καραϊβικής, προτού το πλοίο κατευθυνθεί προς την Αραβική Θάλασσα, ενόψει της έναρξης του πολέμου.

Ελλείψεις τροφίμων και προβλήματα εφοδιασμού

Τα προβλήματα για το Lincoln και άλλα αμερικανικά πολεμικά πλοία στην περιοχή εντάθηκαν μετά την καταστροφή της βασικής ναυτικής υποδομής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, στη Μανάμα του Μπαχρέιν, από το Ιράν.

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στην έναρξη του πολέμου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου.

Καθώς οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι μπορούσαν να απειλήσουν με επιθέσεις τα λιμάνια γύρω από την Αραβική Χερσόνησο, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία στην περιοχή άρχισαν να αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε τρόφιμα, καύσιμα και άλλα απαραίτητα εφόδια.

Το Πολεμικό Ναυτικό αναγκάστηκε να μεταφέρει τον κόμβο ανεφοδιασμού του στο Ντιέγκο Γκαρσία, ένα νησί υπό βρετανική διοίκηση στον Ινδικό Ωκεανό, σε απόσταση περίπου 3.540 χιλιομέτρων από την περιοχή επιχειρήσεων.

Οι πρώτες ενδείξεις για τις δυσκολίες έφτασαν στη δημοσιότητα μέσα από τις μαρτυρίες συγγενών των ναυτών. Οικογένειες έστειλαν σε δημοσιογράφους φωτογραφίες από τα περιορισμένα γεύματα που σερβίρονταν στο πλοίο, καθώς τα αποθέματα τροφίμων μειώνονταν.

Πολλοί συγγενείς προσπάθησαν να στείλουν δέματα με τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης στα αγαπημένα τους πρόσωπα. Ωστόσο, σύμφωνα με τις αναφορές τους, αρκετά από αυτά χάθηκαν, καταστράφηκαν ή έφτασαν στους παραλήπτες με καθυστέρηση μηνών.

Οι καταγγελίες προκάλεσαν ενόχληση στην ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία επιχείρησε να υποβαθμίσει την έκταση των προβλημάτων.

Τον Αύγουστο, ο υπηρεσιακός υπουργός του Πολεμικού Ναυτικού, Χουνγκ Κάο, κατηγόρησε δημοσιογράφους ότι παρουσίαζαν τους ναύτες του Lincoln ως "θύματα".

Έξι ημέρες αργότερα, το αεροπλανοφόρο εγκατέλειψε την Αραβική Θάλασσα και ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής, καθώς αντικαταστάθηκε στην περιοχή από το USS George Washington, το οποίο εδρεύει στην Ιαπωνία.

Οι απόπειρες αυτοκτονίας και η ψυχική υγεία του πληρώματος

Τον επόμενο μήνα, απαντώντας σε ερωτήσεις Δημοκρατικών βουλευτών, ο Κάο παραδέχθηκε ότι οκτώ ναύτες από την ομάδα κρούσης του Lincoln είχαν επιχειρήσει να αυτοκτονήσουν.

Ένας από αυτούς πήδηξε στη θάλασσα, ενώ ένας δεύτερος επιχείρησε να κάνει το ίδιο, αλλά εμποδίστηκε από συναδέλφους του.

Οι αναφορές αυτές ενίσχυσαν τις ανησυχίες για την ψυχική κατάσταση των ναυτών, οι οποίοι είχαν παραμείνει για πολλούς μήνες μακριά από τις οικογένειές τους και υπό συνθήκες συνεχούς στρατιωτικής πίεσης.

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ρωτήθηκε τον Αύγουστο για τα προβλήματα που είχαν καταγγείλει οι οικογένειες των μελών του πληρώματος, απέρριψε τις ανησυχίες τους.

Ερωτηθείς εάν τον προβλημάτιζε η ψυχική υγεία των ναυτών και εάν θεωρούσε ότι η αποστολή είχε διαρκέσει υπερβολικά πολύ, απάντησε: "Όχι. Όχι. Όχι". Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι η αποστολή, η οποία είχε ήδη ξεπεράσει τους οκτώ μήνες, δεν είχε διαρκέσει "ούτε κατά διάνοια αρκετά".

Ορισμένοι συγγενείς που περίμεναν το αεροπλανοφόρο στο Σαν Ντιέγκο την Πέμπτη επέμειναν ότι οι δυσκολίες ήταν πραγματικές, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στις μερίδες φαγητού.

"Ήταν αξιοθρήνητο", δήλωσε η Βικτόρια Τότσι, ο γιος της οποίας κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό μετά το λύκειο προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του. "Το φαγητό έδειχνε απαίσιο και εκείνος μου έλεγε ότι πράγματι ήταν πολύ κακό".

Όταν πληροφορήθηκε ότι το Ιράν είχε εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον του πλοίου, με τους πυραύλους και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη να αναχαιτίζονται, επικοινώνησε με τον γιο της για να μάθει πώς ήταν.

"Μου είπε: "Όλοι είναι σε ένταση”", ανέφερε.

Δημοσιογράφοι των New York Times συνομίλησαν με αρκετούς ναύτες καθώς αποβιβάζονταν από το πλοίο. Κανείς τους δεν είχε εξουσιοδότηση να μιλήσει δημοσίως για την αποστολή που μόλις είχε ολοκληρωθεί.

Ορισμένοι περιέγραψαν τις δυσκολίες ως συνηθισμένες για τις συνθήκες της στρατιωτικής υπηρεσίας. Άλλοι, ωστόσο, ανέφεραν ότι θα χρειάζονταν ψυχολογική υποστήριξη για να διαχειριστούν όσα είχαν βιώσει.

Όπως είπαν, σε στιγμές απομόνωσης στράφηκαν στη θρησκεία και στην επικοινωνία με τους οικείους τους για να αντλήσουν δύναμη. Παράλληλα, ένας από τους ναύτες σημείωσε ότι υπήρχε υποστήριξη και μέσα στο ίδιο το πλοίο.

"Δεν χάσαμε ούτε μία αποστολή", υποστηρίζει ο κυβερνήτης

Ο κυβερνήτης του Lincoln, πλοίαρχος Ντάνιελ Τζ. Κίλερ, δήλωσε στους δημοσιογράφους την Πέμπτη, μετά την επιστροφή του πλοίου στο Σαν Ντιέγκο, ότι το πλήρωμα αντιμετώπισε ορισμένες δυσκολίες μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων.

Υποστήριξε, ωστόσο, ότι το πλοίο διέθετε τα απαραίτητα εφόδια για την εκτέλεση των αποστολών του.

"Είχα αρκετό φαγητό. Είχα όλα τα εφόδια που χρειαζόμουν για να διεξαγάγω τις πολεμικές επιχειρήσεις", δήλωσε. "Δεν χάσαμε ποτέ καμία αποστολή. Ούτε εγώ έχασα ποτέ γεύμα. Σερβίραμε τέσσερα γεύματα την ημέρα, συνολικά 14.000 έως 16.000 μερίδες για ολόκληρο το πλήρωμα".

Την Τετάρτη, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, είχε μεταβεί με αεροσκάφος στο Lincoln, προκειμένου να επιβιβαστεί στο πλοίο για το τελευταίο σκέλος του ταξιδιού της επιστροφής.

Μιλώντας στο πλήρωμα, αναγνώρισε τη μεγάλη διάρκεια της αποστολής, αλλά επέκρινε τις δημοσιογραφικές αναφορές για τα προβλήματα εφοδιασμού, υποστηρίζοντας ότι παρουσίαζαν μια υπερβολική εικόνα της κατάστασης.

Παράλληλα, απένειμε στο πλήρωμα την Προεδρική Διαμνημόνευση Μονάδας, μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις που απονέμονται σε μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού και του Σώματος Πεζοναυτών για εξαιρετικά αξιόλογη υπηρεσία.

"Υπήρξαν ορισμένοι στα μέσα ενημέρωσης που προσπάθησαν να μετατρέψουν το USS Abraham Lincoln σε σύμβολο δυσλειτουργίας, χαμηλού ηθικού ή αποτυχημένης αποστολής", δήλωσε ο Χέγκσεθ, απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους ναύτες.

"Αυτό που βλέπω εδώ μπροστά μου και αυτό που διαπιστώνω από τις συνομιλίες μου με την ηγεσία σας, αλλά και με αρκετούς από εσάς προσωπικά, είναι ακριβώς το αντίθετο", πρόσθεσε.

Η πίεση στον αμερικανικό στόλο

Ο πόλεμος με το Ιράν έχει ασκήσει τεράστια πίεση στον στόλο των 11 πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων των ΗΠΑ.

Δύο από αυτά, τα USS John C. Stennis και USS Harry S. Truman, δεν είναι διαθέσιμα, καθώς βρίσκονται σε διαδικασίες ανεφοδιασμού των πυρηνικών αντιδραστήρων τους. Άλλα πέντε έχουν ήδη συμμετάσχει στις επιχειρήσεις του πολέμου.

Τον Ιούλιο, το USS Gerald R. Ford εισήλθε σε ναυπηγείο για εργασίες συντήρησης που είχαν καθυστερήσει σημαντικά, ενώ το USS Nimitz, ηλικίας 50 ετών, προγραμματίζεται να αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία το επόμενο έτος.

Με αυτά τα δεδομένα, τα USS Dwight D. Eisenhower, USS Carl Vinson και USS Ronald Reagan είναι τα μόνα αεροπλανοφόρα που απομένουν ως δυνητικά διαθέσιμα για ανάπτυξη, εφόσον ο πόλεμος, ο οποίος βρίσκεται πλέον στον όγδοο μήνα του, συνεχιστεί.

Η επιχειρησιακή δραστηριότητα του Lincoln και του πληρώματός του ήταν αδιάκοπη καθ' όλη τη διάρκεια της παρατεταμένης αποστολής. Το πλοίο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αεροπορική εκστρατεία εναντίον του Ιράν.

Τον Αύγουστο, αξιωματούχος του Πολεμικού Ναυτικού δήλωσε ότι τα αεροσκάφη του αεροπλανοφόρου είχαν πραγματοποιήσει περισσότερες από 10.000 εξόδους και είχαν ρίξει πάνω από 680 τόνους πυρομαχικών κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Τα αεροσκάφη που επιχειρούσαν από το Lincoln είχαν επίσης καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών, τον οποίο είχε επιβάλει ο Τραμπ.

Στις αρχές Μαΐου, ένα μαχητικό F/A-18 Super Hornet που απονηώθηκε από το αεροπλανοφόρο έβαλε με το πυροβόλο των 20 χιλιοστών εναντίον των πηδαλίων του πετρελαιοφόρου M/T Hasna, με ιρανική σημαία, ακινητοποιώντας το καθώς επιχειρούσε να περάσει τη γραμμή του αποκλεισμού.

Έναν μήνα αργότερα, ένα ακόμη F/A-18 Super Hornet του Lincoln έπληξε με κατευθυνόμενο πυρομαχικό τους χώρους του μηχανοστασίου του πετρελαιοφόρου M/T Marivex, το οποίο έφερε σημαία Παλάου και κατευθυνόταν προς το Ιράν, στον Κόλπο του Ομάν. Τα 24 μέλη του πληρώματός του διασώθηκαν από στρατιωτικό ελικόπτερο του Ομάν.

Χέγκσεθ: "Ήταν δύσκολα, αλλά ολοκληρώσαμε την αποστολή"

Στις δηλώσεις του την Τετάρτη, ο Χέγκσεθ υποστήριξε ότι η παρατεταμένη αποστολή άξιζε τον κόπο, αποδίδοντας τα εύσημα στο πλήρωμα για την αντοχή που επέδειξε.

"Αυτό που κάνει διαφορετικό τον αμερικανικό στρατό, το Πολεμικό Ναυτικό και όλους αυτούς τους ναύτες είναι η ικανότητά σας να προσαρμόζεστε, να αντέχετε και να ξεπερνάτε τις δυσκολίες", ανέφερε.

"Και παρ' όλα αυτά, ολοκληρώνετε την αποστολή. Ναι, είναι δύσκολο. Γι' αυτό βρίσκεστε εδώ: για να κάνετε δύσκολα πράγματα. Αλλά πιστεύετε με όλη σας την καρδιά σε αυτή την αποστολή".

"Η καρδιά μου γεμίζει υπερηφάνεια και μόνο που στέκομαι μπροστά σε όλους σας", πρόσθεσε.

Στην προβλήτα, την Πέμπτη, η υπερηφάνεια και η ανακούφιση ήταν εξίσου εμφανείς ανάμεσα στους συγγενείς που περίμεναν την επιστροφή των ναυτών.

Ανάμεσά τους ήταν ο Τζέισον Τίσντεϊλ, συνταξιούχος βοηθός αρχιπυροβολητή, ο οποίος δεν έκρυψε τη συγκίνησή του όταν μίλησε για τον γιο του.

"Ο γιος μου με κάνει πολύ περήφανο", είπε, σταματώντας για να συγκρατήσει τα δάκρυά του. "Είναι υπέροχο που τον έχουμε ξανά εδώ. Χαίρομαι που αυτός και το υπόλοιπο πλήρωμα επέστρεψαν με ασφάλεια στο σπίτι. Ήταν δύσκολα εκεί έξω. Μια δύσκολη αποστολή, πάρα πολύ μεγάλη. Αλλά τώρα έχουμε αφήσει πίσω μας αυτή την κατάσταση".

"Είμαστε πολύ χαρούμενοι. Θέλουμε απλώς να τον υποδεχθούμε με ανοιχτές αγκάλες και να του πούμε ότι τον αγαπάμε", πρόσθεσε.

Πότε θα μπορέσουν οι ναύτες να ξεκουραστούν

Κατά τη διάρκεια της αποστολής, το πλήρωμα του Lincoln παρέμεινε στη θάλασσα για σχεδόν εννέαμισι μήνες, χωρίς ουσιαστικό διάλειμμα, μέχρι την άφιξη του πλοίου στην Πατάγια της Ταϊλάνδης, στις 2 Σεπτεμβρίου. Εκεί παρέμεινε για πέντε ημέρες, προκειμένου το πλήρωμα να ξεκουραστεί.

Στις 18 Σεπτεμβρίου, το αεροπλανοφόρο έφτασε σε αμερικανικό έδαφος, πραγματοποιώντας σύντομη στάση στο Γκουάμ. Στα μέλη του πληρώματος επιτράπηκε να αποβιβαστούν, υπό την προϋπόθεση ότι θα παρέμεναν εντός της ναυτικής βάσης.

Με την επιστροφή του πλοίου στην ηπειρωτική επικράτεια των ΗΠΑ, οι ναύτες αναμένεται να έχουν περισσότερο χρόνο για ξεκούραση και επανασύνδεση με τις οικογένειές τους.

Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική του Πολεμικού Ναυτικού μετά την ολοκλήρωση μιας μακράς αποστολής, περίπου το μισό πλήρωμα λαμβάνει άδεια δύο εβδομάδων. Το υπόλοιπο συνεχίζει να εργάζεται από Δευτέρα έως Παρασκευή για μία εβδομάδα, προτού επιστρέψει στο σπίτι του.

Μετά την πάροδο των δύο εβδομάδων, οι δύο ομάδες αλλάζουν σειρά, ώστε να λάβει άδεια και το υπόλοιπο πλήρωμα.

Για τους ναύτες του Lincoln, η επιστροφή στο Σαν Ντιέγκο σηματοδοτεί το τέλος μιας από τις πιο απαιτητικές περιόδους της υπηρεσίας τους. Για τις οικογένειές τους, αποτελεί πρωτίστως την πολυαναμενόμενη ευκαιρία να ξαναβρεθούν μαζί, έπειτα από μήνες ανησυχίας και απόστασης.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr