Foreign Affairs: Η επίθεση στη Συρία και η πολιτική επιβίωση του Ερντογάν

Γιατί και πως η έκβαση της επίθεσης στη Συρία θα κρίνει το πολιτικό μέλλον του Ερντογάν.

foreign-affairs-i-epithesi-sti-suria-kai-i-politiki-epibiwsi-tou-erntogan
SHARE THIS
0
SHARES

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάλυση για την επίθεση της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία φιλοξενεί το Foreign Affairs. Την ανάλυση υπογράφει ο διευθυντής του Κέντρου Τουρκικών Σπουδών του Middle Easte Institute, Conul Tol.

Το βασικό επιχείρημα του Tol είναι ότι “η στρατηγική της Τουρκίας στη Συρία δεν είναι απλώς μια γεωπολιτική άσκηση. Για τον  Ερντογάν, ο πόλεμος αγγίζει την ίδια την πολιτική του επιβίωση”.

Η τουρκική πολιτική στη Συρία

Όπως αναφέρει: “Στην πραγματικότητα, η τουρκική πολιτική στη Συρία, για πολλά χρόνια, περιστρεφόταν γύρω από την φιλοδοξία του Ερντογάν να εδραιώσει την κυριαρχία του στο εσωτερικό της χώρας του. Η Τουρκία υποστήριξε τους ισλαμιστές αντάρτες ενάντια στην Δαμασκό όταν η κίνηση αυτή θεωρήθηκε ότι ενίσχυε τα θρησκευτικά “παράσημα” του Ερντογάν στη χώρα του. Όταν οι εσωτερικές εξελίξεις ανάγκασαν τον Ερντογάν να συνεργαστεί με την αντι-κουρδική αντιπολίτευση, η προσοχή του στράφηκε στη μάχη ενάντια στους κουρδικές δυνάμεις στη Συρία. Ο στόχος αυτός παραμένει και σήμερα, αλλά επισκιάζεται βαθμηδόν από μια ακόμη πιο πιεστική ανησυχία: την απομάκρυνση των εκατομμυρίων προσφύγων από τη Συρία που έφτασαν στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια, και έχουν γίνει πλέον βάρος για τον Ερντογάν. Το ότι μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση θα λύσει τα προβλήματα αυτά είναι κάθε άλλο παρά εγγυημένο. Αλλά ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να το δοκιμάσει”.

“Ο τούρκος πρόεδρος θεωρεί πως η πολιτική των ανοιχτών συνόρων έχει καταστεί πλέον εσωτερικό εμπόδιο. Το κόμμα του έχασε τον έλεγχο όλων σχεδόν των μεγάλων πόλεων το 2019 στις δημοτικές εκλογές […]. Η συντριπτική ήττα οφειλόταν εν μέρει στην οικονομική κρίση αλλά αντικατόπτριζε και την αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τα 3,6 εκατομμύρια σύρων προσφύγων στη χώρα” σημειώνει ο Tol και προσθέτει: “Η λύση του Ερντογάν, την οποία παρουσίασε πρόσφατα και στο Συμβούλιο του ΟΗΕ, είναι να δημιουργήσει μια μεγάλη ζώνη ασφαλείας στα σύνορα της Τουρκίας με την Συρία. Η ζώνη θα έχει 300 μίλια μήκος και 20 μίλια βάθος, θα βρίσκεται υπό τουρκικό έλεγχο, και εκτός των ορίων των Κούρδων. Σύμφωνα με τον Ερντογάν αυτή η ασφαλής ζώνη θα φιλοξενήσει δύο με τρία εκατομμύρια σύρους πρόσφυγες, απαλλάσοντας την Άγκυρα από έναν εσωτερικό πονοκέφαλο”.

Μια επικίνδυνη πρόταση

“Η πρόταση του Ερντογάν μπορεί να αποτελεί την τέλεια λυση για τις εσωτερικές του πληγές αλλά είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει προβλήματα σε όλους τους άλλους. Το σχέδιο του θα στείλει εκατομμύρια αραβες σύρους πρόσφυγες σε περιοχές μέσα στη Συρία όπου η πλειονότητα των κατοίκων ήταν Κούρδοι. Και αυτό όχι τυχαία καθώς από την οπτική του Ερντογάν η αλλαγή του εθνικού στοιχείου της περιοχής θα υπονομεύσει περαιτέρω την κουρδική επιρροή. Αυτό όμως θα δημιουργήσει νέα αραβο-κουρδική ένταση, θα πυροδοτήσει συγκρούσεις σε μια περιοχή που ήταν σχετικά σταθερή και θα προκαλέσει μαζικές μετατοπίσεις πληθυσμών […]. Η αμερικανική στρατηγική στην Συρία, η οποία βασίστηκε έντονα στο κουρδικό στοιχείο για την αποτροπή του ISIS, θα υποστεί ένα τεράστιο πλήγμα. Και το σχέδιο αποτελεί ένα θείο δώρο για τους αντίπαλους των ΗΠΑ, την Ρωσία, το Ιράν και το καθεστώς του Άσαντ, που πιστεύουν ότι μπορούν να περιμένουν, καθώς η τουρκική εισβολή θα οδηγεί σε μια πλήρη απόσυρση των ΗΠΑ, για να ανακαταλάβουν την περιοχή και πετάξουν έξω την Τουρκία αργότερα”.

Stratfor: Γιατί οι ΗΠΑ “πούλησαν” τους Κούρδους

Την ίδια στιγμή, τους λόγους για τους οποίους οι ΗΠΑ αποφάσισαν να “αδειάσουν” τους Κούρδους επιχειρεί να εξηγήσει ανάλυση του think tank Stratfor.

“Οι ΗΠΑ και η Τουρκία έχουν μια μακροχρόνια διαφοροποίηση αναφορικά με την πολιτική τους στο θέμα της βορειοανατολικής Συρίας. Οι ΗΠΑ έβλεπαν τις Συριακές δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) ως πολύτιμο τοπικό εταίρο που είχε σημαντική συνεισφορά στην εκστρατεία κατά του Ισλαμικού Κράτους. Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία έβλεπε εχθρικά το SDF, υποστηρίζοντας πως οι κουρδικές ένοπλες δυνάμεις που κυριαρχούν στον συνασπισμό ευθυγραμμίζονται με το PKK, το οποίο η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση. Παρά τις φιλοδοξίες της να αντιμετωπίσει την κουρδική παρουσία στη βορειοανατολική Συρία, η Τουρκία συγκρατούνταν λόγω του κινδύνου ακούσιων συγκρούσεων με τις ΗΠΑ και στοιχηματίζοντας πως οι ΗΠΑ θα περιόριζαν την παρουσία τους στη χώρα” αναφέρει το Stratfor και προσθέτει:

“Όταν ζόρισε το πράγμα, ο Λευκός Οίκος επέλεξε να ενισχύσει μια κρίσιμης σημασίας συνεργασία με ένα στρατηγικό εταίρο, αντί να υπερασπιστεί έναν πιστό αλλά σχετικά μικρό τοπικό εταίρο. Ενώ οι Τούρκοι βλέπουν την περιοχή των συνόρων ως ένα ζήτημα κρίσιμης εθνικής σημασίας για το οποίο αξίζει να πάρουν σημαντικό ρίσκο, οι ΗΠΑ ήδη έψαχναν τρόπο να φύγουν από τη Συρία και φαίνονται απρόθυμες να τινάξουν στον αέρα τις σχέσεις με την Τουρκία για το θέμα αυτό. Άλλωστε, στα μάτια των ΗΠΑ, η στρατηγική αξία του SDF είναι σημαντικά μικρότερη από αυτήν της Τουρκίας. Για την Ουάσινγκτον, το SDF αποδείχθηκε χρήσιμο ως ασπίδα κατά του Ισλαμικού Κράτους, με κάποιο επιπλέον όφελος για την επέκταση της αμερικανικής επιρροής στη Συρία. Από την άλλη πλευρά, παρά την ασταθή σχέση της με τις ΗΠΑ, η Τουρκία παραμένει μια σημαντική οικονομική δύναμη, έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και καταλαμβάνει μια κρίσιμης σημασίας γεωγραφική θέση στη νότια πτέρυγα της Ρωσίας”.

Πηγές: Foreign Affairs, Stratfor 

Φωτογραφία: Reuters  

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook