Η εκτός σεναρίου σκηνή βιασμού στο "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι" άλλαξε τη ζωή της Μαρία Σνάιντερ- "Έκλαιγα με αληθινά δάκρυα"

Η Γαλλίδα ηθοποιός Μαρία Σνάιντερ, ήταν έφηβη, όταν αναγκάστηκε να παίξει σε μια βάναυση και εκτός σεναρίου σκηνή βιασμού, με έναν άντρα, σχεδόν τρεις δεκαετίες μεγαλύτερό της. Από τότε η ζωή της μπήκε σε ένα σκοτεινό μονοπάτι. Σε ηλικία μόλις 19 ετών, η Σνάιντερ πρωταγωνίστησε μαζί με τον 48χρονο σταρ Μάρλον Μπράντο στο "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι". Μια ταινία που πυροδότησε έντονη διαμάχη και κατακραυγή από κριτικούς και θεατές σε όλο τον κόσμο. Την ίδια την ηθοποιό όμως την οδήγησε στα ναρκωτικά "για να τα βγάλει πέρα" και οικειοθελώς εισήχθη αργότερα σε ψυχιατρείο.

Η ερωτική δραματική ταινία του 1972 σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, "Το τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι" επικεντρώνεται γύρω από μια νεαρή Παριζιάνα που συναντά έναν μεσήλικα Αμερικανό επιχειρηματία που απαιτεί η παράνομη σχέση τους να βασίζεται μόνο στο σεξ. Η ταινία όμως που κέρδισε 96 εκατομμύρια δολάρια στο Box Office, φέρει και μια άθλια κληρονομιά, καθώς η έφηβη Σνάιντερ έπρεπε να συμμετάσχει σε μια σκηνή βιασμού, που τελικά αποκαλύφθηκε ότι δεν ήταν συναινετική η συμμετοχή της.

Η οργή που προκάλεσε η σκηνή ήταν μόνο η αρχή, της ταραχώδους ενηλικίωσής της, που περιελάμβανε ναρκωτικά, νοσηλεία σε ψυχιατρικό άσυλο και μια μάχη με τον καρκίνο που της κόστισε τραγικά τη ζωή σε ηλικία μόλις 58 ετών.

Διαβάστε Επίσης

Η 29χρονη Ολλανδή έκανε ευθανασία, αν και απόλυτα υγιής, γιατί δε μπορούσε να ζει με κατάθλιψη

Πλέον έρχεται, μια βιογραφική ταινία για την βασανισμένη Σνάιντερ, που εμβαθύνει στη θλιβερή εμπειρία της στα γυρίσματα του "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι". Το "Being Maria", έκανε πρεμιέρα στις Κάννες, αναζωπυρώνοντας τη μάχη του κινήματος #MeToo.

Το Τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι

Στις 15 Οκτωβρίου 1972, η Σνάιντερ έγινε η πιο πολυσυζητημένη γυναίκα στην Αμερική χάρη στον πρωταγωνιστικό ρόλο της στο "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι" που είχε κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης το προηγούμενο βράδυ. Η ταινία έγινε αμέσως ξακουστή.

Το ερωτικό δράμα ήταν η έβδομη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1973, αλλά ενώ έτυχε αρχικά θετικής αποδοχής από τους κριτικούς, η αμφιλεγόμενη "ρομαντική" ταινία αντιμετωπίστηκε με οργή από το κοινό. Απαγορεύτηκε αρχικά από τους κινηματογράφους και ο Μπερτολούτσι δικάστηκε για αισχρότητα στην Ιταλία και η ωμή απεικόνιση του βιασμού και της συναισθηματικής αναταραχής.

Αυτό μπήκε στη ζωή της νεαρής Σνάιντερ και την ακολούθησε μέχρι το τραγικό της τέλος.

Άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός σε ηλικία 19 ετών και αφού έπαιξε μια σειρά από μικρούς ρόλους σε μερικές ταινίες, πολιορκήθηκε από τον Μπερτολούτσι. Ο σκηνοθέτης δημιούργησε την ταινία γύρω από τις σεξουαλικές του φαντασιώσεις, αφού κάποτε "ονειρευόταν να δει μια όμορφη ανώνυμη γυναίκα στο δρόμο και να κάνει σεξ μαζί της χωρίς να ξέρει ποτέ ποια ήταν".

Η εκκολαπτόμενη ηθοποιός, άδραξε την ευκαιρία να υποδυθεί τον διαβόητο χαρακτήρα της Τζιν αλλά οι πιο σκοτεινές αλήθειες της ιστορίας θα έβγαιναν σύντομα στο φως.

Η χωρίς σενάριο σκηνή βιασμού

Η Σνάιντερ έπαιξε το ρόλο μιας όμορφης, νεαρής και αρραβωνιασμένης Παριζιάνας. Ο χαρακτήρας της ξεκινά μια ερωτική περιπέτεια με τον Πολ, τον οποίο υποδύεται ο Μάρλον Μπράντο, ο οποίος επιμένει ότι η σχέση τους παραμένει καθαρά σεξουαλική και ανώνυμη, προς απογοήτευση της Τζιν.

Σε μια φρικτή σκηνή, ο χαρακτήρας της Σνάιντερ βιάζεται από τον χαρακτήρα του Μπράντο σε έναν όροφο διαμερίσματος στο Παρίσι όπου χρησιμοποιούσε βούτυρο ως λιπαντικό.

Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η σκηνή ήταν εκτός σεναρίου, μη συναινετική και κρατήθηκε κρυφή από την Σνάιντερ. Αυτό αποκάλυψε και ο Μπερτολούτσι σε συνέντευξη του το 2013: "Δεν ήθελα η Μαρία να παίξει… Ήθελα η Μαρία να νιώσει την οργή και την ταπείνωση". Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι αυτός και ο Μπράντο είχαν την ιδέα της σκηνής, η οποία περιελάμβανε το βούτυρο.

"Η σειρά του βουτύρου είναι μια ιδέα που είχα με τον Μάρλον το πρωί πριν το γυρίσω", είπε ο Μπερτουλότσι: "Ήθελα την αντίδρασή της ως κορίτσι, όχι ως ηθοποιός", πρόσθεσε στην ερώτηση γιατί δεν της τι είχε πει: "Και νομίζω ότι μισούσε εμένα και επίσης τον Μάρλον επειδή δεν της το είπαμε". Είπε μάλιστα ότι δεν "μετανιώνει" για την απόφασή τους.

Μετά τη χυδαία σκηνή, το 2007, τέσσερα χρόνια πριν από το θάνατό της, η Σνάιντερ είπε στη Daily Mail ότι ένιωθε "λίγο βιασμένη" από τον Μπράντο και τον Μπερτολούτσι.

"Θα έπρεπε να είχα τηλεφωνήσει στον ατζέντη μου ή να είχε έρθει ο δικηγόρος μου στο σετ γιατί δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον να κάνει κάτι που δεν υπάρχει στο σενάριο"

"Ο Μάρλον μου είπε: "Μαρία, μην ανησυχείς, είναι απλώς μια ταινία", αλλά κατά τη διάρκεια της σκηνής, παρόλο που αυτό που έκανε ο Μάρλον δεν ήταν αληθινό, έκλαιγα με αληθινά δάκρυα".

Η Σνάιντερ είπε ότι δεν υπήρχε έλξη μεταξύ της και του Μπράντο, τον οποίο θεωρούσε πατρική φιγούρα και ένιωθε σαν κόρη του. Η τραυματισμένη ψυχολογικά ηθοποιός συνέχισε αποκαλώντας τον Μπερτολούτσι "χοντρό, ιδρωμένο και πολύ χειριστικό" και αποκάλυψε ότι είχε "κακό προαίσθημα" πριν αποδεχτεί τον ρόλο.

Μετά την προβολή της ταινίας στις μεγάλες οθόνες, η Σνάιντερ είπε ότι ένιωσε αμέσως σαν να είχε γίνει σύμβολο του σεξ, παραδεχόμενη ότι "με τρέλανε λίγο".

"Δεν μου άρεσε… Η εικόνα γεμάτη υπονοούμενα άτακτα, που είχαν οι άνθρωποι για μένα μετά. Άνθρωποι που έρχονται να σου πουν δυσάρεστα πράγματα στα αεροπλάνα. Με εντόπισαν και ένιωσα κυνηγημένη". Παρόλο που η Σνάιντερ δεν έκανε ποτέ άλλη γυμνή σκηνή σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της, άρχισε να "βυθίζεται" στη φήμη της παίρνοντας κοκτέιλ με κοκαΐνη, LSD και ηρωίνη, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.

Η ζωή μετά "Το τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι"

Μετά την κυκλοφορία της ταινίας, κινήθηκε ιδιωτική δίωξη από τον εισαγγελέα της Μπολόνια, με την αιτιολογία "άσεμνου περιεχομένου προσβλητικό για τη δημόσια αξιοπρέπεια" και "περιγραφές και εκθέσεις αυνανισμού, λίμπιντων πράξεων και άσεμνου γυμνού, συνοδευόμενες εκτός οθόνης από ήχους, αναστεναγμούς και κραυγές απόλαυσης".

Τον Σεπτέμβριο του 1973, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της Μπολόνια καταδίκασε τους Μπερτολούτσι, Μπράντο και Σνάιντερ σε δύο μήνες φυλάκιση και πρόστιμο, το οποίο αργότερα ανατράπηκε. Παρόλο που η Σνάιντερ δεν κάθισε πίσω από τα κάγκελα, η προσβολή και η διαμάχη που προκλήθηκε από το φιλμ στην πατρίδα του Μπερτολούτσι, την οδήγησαν σε ακραία άγχη.

Αργότερα είπε σε μια συνέντευξη ότι η διαμάχη "με έκανε να τρελαθώ. Μπήκα στα ναρκωτικά, ήταν σαν απόδραση από την πραγματικότητα".

Η σταρ του Χόλιγουντ αποκάλυψε ότι δεν της άρεσε καθόλου να είναι διάσημη, με αποτέλεσμα να προσπαθήσει να αυτοκτονήσει στη ζωή της σε πολλές περιπτώσεις και "επιβίωσε μόνο επειδή ο Θεός αποφάσισε ότι δεν ήταν η ώρα να φύγω. Υποθέτω ότι ήταν σαν αυτοκτονία όταν έκανα υπερβολική δόση ναρκωτικών δύο ή τρεις φορές, αλλά κάθε φορά ξυπνούσα όταν ερχόταν το ασθενοφόρο".

Η Σνάιντερ, η οποία ήταν επίσης ανοιχτά αμφιφυλόφιλη, πάλευε να διεκδικήσει ξανά μια "αθώα" ταυτότητα λόγω του τρόπου με τον οποίο απεικονίστηκε στο "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι" και της σεξουαλικότητάς της, παρά το γεγονός ότι απέρριπτε κάθε ρόλο που απαιτούσε γυμνό.

Η ηθοποιός εμφανίστηκε σε 50 ακόμα ταινίες μετά το "Τελευταίο Τανγκό" συμπεριλαμβανομένου του, ‘Ο Επιβάτης" (The Passenger), αλλά παρέμεινε στοιχειωμένη από τη σκηνή του βιασμού, καθώς ένιωθε ως σύμβολο του σεξ κι όχι ως ηθοποιός.

Το 1975, τρία χρόνια μετά την πρεμιέρα του "τελευταίο Τανγκό" μπήκε οικειοθελώς σε ένα ψυχιατρείο στη Ρώμη για να μπορέσει να περάσει χρόνο με τον αγαπημένο της φωτογράφο. Η Σνάιντερ είπε αργότερα στη Daily Mail ότι ο αγαπημένος της έπασχε από σχιζοφρένια. Προς το τέλος της ζωής της, η βασανισμένη ηθοποιός επέστρεψε στο Παρίσι μετά από μια μακρά παραμονή στο Λος Άντζελες.

Τον Ιούλιο του 2010, τιμήθηκε με το μετάλλιο Chevalier της Γαλλίας στο Τάγμα των Τεχνών και των Γραμμάτων επειδή είναι "η μοναδική εικόνα της σημερινής γυναίκας".

Συνέχισε να μιλά για τη θλιβερή δοκιμασία της, υποστηρίζοντας ότι είχε ακόμα πολλά να πει ως μεγαλύτερη ηθοποιός: "Έχω πράγματα να εκφράσω μέσα από την υποκριτική μου, το πρόσωπό μου, τα οποία είναι πολύ πλούσια και συγκινητικά για τους νεότερους σήμερα". Είχε γίνει υπέρμαχος ηθοποιών για παρόμοιες καταστάσεις με εκείνη στη δεκαετία του '70. Μια νεοφερμένη που την εκμεταλλεύονταν ισχυρές ανδρικές φιγούρες.

Διαβάστε Επίσης

Πέθανε ο πραγματικός "Λύκος της Γουόλ στριτ" σε ηλικία 87 ετών: Η ζωή του τρομερού κερδοσκόπου Ιβάν Μπόσκι

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr