Κασπάροφ: Η προπαγάνδα του Τραμπ μου θυμίζει τη Σοβιετική Ένωση

O Γκάρι Κασπάροβ, εκτός από πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού, είναι και υπέρμαχος των δημοκρατικών αρχών. Σε συνέντευξη του παίζει σιμουλτανέ αγώνα εναντίον Τραμπ και Πούτιν.

Ως πρόεδρος του Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο εδρεύει στη Νέα Υόρκη από το 2012, είναι ένας από τους πιο σφοδρούς επικριτές του Βλαντιμίρ Πούτιν. Την ίδια κριτική στάση, όμως, κρατάει εσχάτως και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ (και τον θαυμασμό του νεοεκλεγέντα προέδρου για τον Ρώσο πρόεδρο και τους χειρισμούς του). Ο Κασπάροβ δεν διστάζει μάλιστα να τον κατηγορήσει ότι αντηχεί τους πλέον αυταρχικούς ηγέτες στη ρητορική του, ιδιαίτερα όταν επιτίθεται στην ελευθερία του Τύπου και την ακεραιότητα του εκλογικού αποτελέσματος στις ΗΠΑ.

Ο Ρώσος ακτιβιστής μίλησε στο Columbia Journalism Review για τις πρακτικές με τις οποίες ο νέος Αμερικανός πρόεδρος προσπαθεί να παρακάμψει τους κανόνες της αμερικανικής πολιτικής σκηνής. Αστειευόμενος περιέγραψε την πρώτη συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Τραμπ ως 'σοβιετικού τύπου', με στημένες ερωτήσεις. Ο Τραμπ, γνωρίζοντας πώς να κερδίσει την προσοχή του κοινού, απαντά με αντεπιθέσεις και ηχηρές δηλώσεις και κατηγορίες, ανεξαρτήτως αν όσα λέει ισχύουν ή όχι.

Φυσικά στη σύγχρονη Ρωσία, η έννοια των “fake news” δεν ξεχωρίζει από τις κανονικές ειδήσεις, υποστηρίζει ο Κασπάροβ. “Δεν υπάρχει μια συλλαβή που να λέγεται ή να γράφεται στη Ρωσία, χωρίς ο συντάκτης της να γνωρίζει πολύ καλά τι σκέφτεται το καθεστώς για αυτή και το τι μπορεί να συμβεί αν ξεπεράσει μια ορισμένη γραμμή, εκτός ίσως σε αυτά που μεταδίδονται για τον καιρό!”. Ο Κασπάροβ αντιπαραβάλει μάλιστα τη σύγχρονη προπαγανδιστική μηχανή του Πούτιν με το σοβιετικό σύστημα προπαγάνδας με αιχμή την εφημερίδα Πράβντα. Σήμερα, λέει, υπάρχουν εκατοντάδες στρώματα προσεκτικά ζυγισμένης προπαγάνδας και λογοκρισίας, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της ελευθερίας.

“Η μεθοδολογία των “fake news” δεν είναι να πείσει κανείς τι ακριβώς είναι η αλήθεια, αλλά να κάνει τους ανθρώπους να αμφιβάλλουν ότι υπάρχει μια αλήθεια, ή ότι μπορεί ποτέ να γίνει γνωστή. Η τάση αυτή έχει αρχίσει να κατακλύζει και τον ελεύθερο κόσμο, καθώς οι ρωσικές εκστρατείες παραπληροφόρησης εξαπλώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο.” Ο Κασπάροβ επιμένει στον ισχυρισμό του ότι ο Πούτιν ήταν πίσω από το χακάρισμα της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ και από άλλες προσπάθειες να επηρεαστούν οι εκλογές του Νοεμβρίου. Στόχος του Ρώσου Προέδρου είναι να αποδυναμώσει την εικόνα της αμερικανικής δημοκρατίας, λέει.

Στην ερώτηση αν ο Πούτιν επιχειρεί να χειραγωγήσει τις εκλογές στην Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, μέσω χακαρίσματος, του πρακτορείου RT, των social media και των λεγόμενων τρολς του ίντερνετ, ο Κασπάροβ απαντά καταφατικά. Απολύτως, λέει, και έχει ήδη αποδειχθεί, κυρίως στη Γαλλία και τη Γερμανία. “Οι ιστοσελίδες και οι λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που ήταν υπέρ του Τραμπ και του Σάντερς, έχουν μετατραπεί σε λογαριασμούς υπέρ της Λεπέν και του Βίλντερς, ακριβώς όπως ήταν υπέρ του Φαρατζ και του Brexit, πριν της εκλογές στις ΗΠΑ. Για τον Ρώσου πρωταθλητή, ο Τραμπ και ο Σάντερς είναι οι δύο όψεις του νομίσματος του λαϊκισμού και πρέπει να καταπολεμηθούν με ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών.

Στη Ρωσία, αφήσαμε τον Γέλτσιν να αποδυναμώσει τους θεσμούς επειδή ήμασταν τόσο απασχολημένοι να αποτρέψουμε την επιστροφή των κομμουνιστών στην εξουσία. Όταν εμφανίστηκε ο ικανός αλλά αδίστακτος Πούτιν, που δεν είχε κανένα από τα δημοκρατικά ένστικτα του Γέλτσιν, το σύστημα ήταν πια πολύ αδύναμο για να αντισταθεί, γράφει.

“Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι ο Τραμπ και η παρέα του φαίνονται εντελώς ανίκανοι, όμως κατάφεραν να κερδίσουν την Προεδρία των ΗΠΑ και ακόμα ελέγχουν μεγάλο μέρος των Ρεπουμπλικανών. Είναι νωρίς, οπότε μπορούμε να περιμένουμε να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, όπως και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα βελτιώσουν τον τρόπο κάλυψής τους.”

Ο Πούτιν και το είδος εκπέμπουν πάντα το ίδιο μήνυμα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο εσωτερικό των χωρών τους. Ότι αυτά είναι Δυτικά κόλπα, που χρησιμοποιούνται ως διαπραγματευτικά μέσα. Αν ο Αμερικανός πρόεδρος, ή άλλος παγκόσμιος ηγέτης, μπαίνει στη διαδικασία να μην αναφέρεται στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά τη διαπραγμάτευση με τα πιο βάναυσα καθεστώτα στον κόσμο, όπως συχνά συμβαίνει, ακόμα κι αν έτσι θεωρείται ρεαλιστής και υπεύθυνος, επιβεβαιώνεται το μήνυμα του δικτάτορα ότι όλα είναι μια υποκριτική επίδειξη .

Φυσικά, οι αυταρχικοί ηγέτες θα κάνουν ό,τι θέλουν, ούτως ή άλλως, αλλά αποτελεί όφελος για τους Ερντογάν και τους Μαδούρο αυτού του κόσμου, οι οποίοι έχουν ακόμα να διαπραγματευτούν τα απομεινάρια της δημοκρατίας και της ελευθερίας του Τύπου, στις χώρες τους. Για αυτούς, το να μπορούν να λένε πως ο Αμερικανός πρόεδρος θεωρεί τον Τύπο ένα επικίνδυνο εχθρό του λαού αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τους δημοσιογράφους σε αυτές τις χώρες.

Στην Αμερική, η μεγαλύτερη απειλή είναι η απάθεια. Ο Τραμπ μπορεί να καταλήξει να σώσει την τιμή της αμερικανικής δημοσιογραφίας για μια γενιά, έμμεσα βέβαια. Καθώς η αντίσταση σ 'αυτόν έχει ήδη αρχίσει να εκπαιδεύει τους Αμερικανούς για τη διάκριση των εξουσιών και την ανάγκη συμμετοχής σε θέματα πολιτικής, ακόμη και στον εύπορο ελεύθερο κόσμο. Οι δυνάμεις της αγοράς έχουν λειτουργήσει σε βάρος της ποιότητας της δημοσιογραφίας στις ΗΠΑ, καθώς η έννοια της ευθύνης των πολιτών φθίνει εδώ και δεκαετίες. Οι Αμερικανοί θεωρούσαν τη δημοκρατία και την ευημερία τους δεδομένες για τόσο πολύ καιρό που έγιναν ευάλωτοι σε κάποιον σαν τον Τραμπ. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τα μέσα ενημέρωσης, που τώρα ψάχνουν τον τρόπο να 'καλύπτουν', σωστά και με ακρίβεια, τον νέο πρόεδρο.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr