X

Πέθανε ο διάσημος Ιταλός σχεδιαστής Βαλεντίνο, ο τελευταίος "αυτοκράτορας" της μόδας - Σε ηλικία 93 ετών

Ο θρυλικός Ιταλός σχεδιαστής Βαλεντίνο. άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στον κόσμο της μόδας

Γράφει: TheToc team

Ο διάσημος Ιταλός σχεδιαστής μόδας Βαλεντίνο (Valentino Garavani) πέθανε σε ηλικία 93 ετών.

Η ιταλική μόδα, μετά τον θάνατο του Τζόρτζιο Αρμάνι, χάνει τον τελευταίο της "αυτοκράτορα". Η σταδιοδρομία του ήταν τεράστια, αφού παρουσίασε την πρώτη του συλλογή το 1967 και την τελευταία του, το 2007.

Την είδηση για την απώλειά του έκαναν γνωστή η εφημερίδα La Repubblica και το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA.

Τον θάνατο του Βαλεντίνο ανακοίνωσε το ίδρυμά του "Fondazione Valentino Garabani e Giancarlo Giammetti", που έγραψε:

"Ο ιδρυτής μας, Βαλεντίνο Γκαραβάνι, απεβίωσε σήμερα στην κατοικία του στη Ρώμη, περιτριγυρισμένος από αγαπημένα του πρόσωπα.

Η σορός του θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, το οποίο θα τελεστεί στην Πιάτσα Μινιανέλι την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου και την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, από τις 11:00 π.μ. έως τις 6:00 μ.μ. (12:00-19:00 ώρα Ελλάδας).

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου στη Βασιλική Σάντα Μαρία ντέλι Άντζελι ε ντέι Μαρτίνι στην Πιάτσα ντελά Ρεπούμπλικα στη Ρώμη, στις 11 π.μ. (12:00 ώρα Ελλάδας)".

Στις πελατολόγιό του ήταν πολλές διασιμότητες, όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, η Σοφία Λόρεν, η Τζάκι Κένεντι και η Τζούλια Ρόμπερτς.

Για την πρώτη του συλλογή χρησιμοποίησε μόνο το λευκό χρώμα, με το κοινό και τον Τύπο να τον αποθεώνουν. Ωστόσο, αυτό που τον έκανε να ξεχωρίσει, ήταν η δημιουργία μιας νέας χαρακτηριστικής, έντονης κόκκινης απόχρωσης, το "κόκκινο Βαλεντίνο".

Ποιος ήταν ο Βαλεντίνο

Ο Βαλεντίνο Κλεμέντε Λουντοβίκο Γκαραβάνι γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1932 στη Βογκέρα της Λομβαρδίας, 65 χιλιόμετρα νότια του Μιλάνου. Ωστόσο, παρότι παιδί του ιταλικού βορρά, συνδέθηκε όσο λίγοι με τη Ρώμη.

Με τη βοήθεια του πατέρα του, ο Βαλεντίνο δημιούργησε το 1960 την ομώνυμη μάρκα πολυτελείας στην ιταλική πρωτεύουσα, με έδρα αρχικά την οδό Κοντότι. Σταυροδρόμι της ζωής του αποδείχθηκε η γνωριμία του το ίδιο έτος με τον Τζιανκάρλο Τζιαμέτι (Giancarlo Giammetti), τον συνεργάτη και συνοδοιπόρο του για το υπόλοιπο της ζωής του.

Η μετακόμιση στο εμβληματικό ατελιέ της Πιάτσα Μανιανέλι (Πλατεία Μανιανέλι) απογείωσε τη δημοτικότητά του. Σύντομα άρχισε να γίνεται αγαπητός στο διεθνές τζετ και οι επιδείξεις μόδας του έγιναν πόλος έλξης για την "καλή κοινωνία" του πλανήτη.

Η "αιώνια πόλη" ήταν πάντα η έδρα της "καρδιάς" του Βαλεντίνο, παρόλο που επέλεξε το Παρίσι για να παρουσιάζει τις συλλογές του. Αποτέλεσε ένα σταθερό σημείο, σε σχέση με τις αλλαγές ιδιοκτησίας της μάρκας, που πωλήθηκε το 1998 στη γερμανική εταιρεία Hdp, εξαγοράστηκε το 2002 από τον Όμιλο Marzotto, πέρασε στο Ταμείο Permira και τελικά, το 2007, αγοράστηκε από τη δεύτερη εκ των τριών συζύγων του εμίρη του Κατάρ, Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί.

Διαβάστε Επίσης

"Τι επιθυμούν οι γυναίκες; Να είναι όμορφες". Αυτή η απλή, αλλά ξεκάθαρη οπτική, καθοδήγησε τον εμβληματικό Ιταλό σχεδιαστή μόδας από την ημέρα που ίδρυσε τον οίκο του, μέχρι το 2007, όταν αποφάσισε να αποσυρθεί.

Ο Βαλεντίνο είχε πάθος με το επάγγελμά του. "Σχεδιάζει ρούχα ακόμα και τη νύχτα", αποκάλυψε ο Τζιαμέτι το 2007. Οι δύο τους οργάνωσαν ένα πάρτι, με το οποίο αποχαιρέτησαν τη μόδα, που πέρασε στην ιστορία, αφού είχε διάρκεια τρεις ημέρες.

Η συμβολή της Τζάκι Κένεντι Ωνάση για να "εκτιναχθεί" η δημοφιλία του Βαλεντίνο

Η La Repubblica υπογραμμίζει ότι η πρώτη φορά που το όνομά του έγινε παγκοσμίως γνωστό, ήταν χάρη στην Τζάκι Κένεντι, η οποία φόρεσε ενδύματά του τόσο στην κηδεία του Τζον Κένεντι όσο και στον γάμο της με τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Βέβαια, το ταλέντο και ο δημιουργικός οίστρος του Βαλεντίνο Γκαραβάνι εξέπληξαν και εκτιμήθηκαν αμέσως, σε όλο τον κόσμο. Η μόδα με τον "μαέστρο της πασαρέλας" άγγιξε το επίπεδο της τέχνης.

Μετά τη συνταξιοδότησή του, δεν τον ξέχασε κανείς. Οι δημοσιογράφοι αναφέρθηκαν με έμφαση στη σημαντική του επιρροή στις νεότερες γενιές Ιταλών σχεδιαστών, όπως ο Πιερπάολο Πιτσιόλι και η Μαρία Γκράτσια Κιούρι. Πρόκειται, μάλλον, για τη δύναμη της γνώσης και της αίσθησης του μέτρου, οι οποίες καταφέρνουν να υπερισχύουν κάθε πρόσκαιρης, επιφανειακής μόδας.