Η λήξη του περιθωρίου των 60 ημερών που είχε δοθεί στις ΗΠΑ και το Ιράν για την επίτευξη συμφωνίας, δεν έφερε το πολυπόθητο τέλος της σύγκρουσης.
Αντίθετα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, το Ιράν φαίνεται να αξιοποίησε το διάστημα των διαπραγματεύσεων για να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο μιας πολύ ευρύτερης πολεμικής αναμέτρησης.
Οι πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα κάνουν λόγο για ενίσχυση των πυραυλικών και μη επανδρωμένων δυνατοτήτων του Ιράν, αλλά και για μεγαλύτερο ρόλο των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
Σύμφωνα με Ιρανούς και Άραβες αξιωματούχους που επικαλείται η WSJ, η σκληροπυρηνική ηγεσία της Τεχεράνης δεν αντιμετώπισε τη συμφωνία ως πραγματικό δρόμο προς την ειρήνη, αλλά περισσότερο ως μια προσωρινή παύση που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την ανασυγκρότηση των δυνάμεών της.
Το Ιράν φέρεται να ενίσχυσε την παραγωγή πυραύλων και drones, να αναδιοργάνωσε την αλυσίδα διοίκησης και να τοποθέτησε πρόσωπα με στρατιωτική εμπειρία σε κρίσιμες θέσεις.
Ιράν: Από τις διαπραγματεύσεις στην προετοιμασία για νέα σύγκρουση
Παράλληλα, η Τεχεράνη φέρεται να ενίσχυσε τον συντονισμό της με ένοπλες οργανώσεις που υποστηρίζει στην περιοχή, ιδιαίτερα στην Υεμένη, το Ιράκ και τον Λίβανο.
Οι πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα αναφέρουν ότι οι Φρουροί της Επανάστασης προετοίμαζαν τους συμμάχους τους για πιθανές επιθέσεις μεγαλύτερης κλίμακας, διευρύνοντας το πεδίο της αντιπαράθεσης από τα Στενά του Ορμούζ μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.
Η εξέλιξη αυτή εντείνει τις ανησυχίες των χωρών του Κόλπου, αλλά και τον κίνδυνο νέων προβλημάτων στις διεθνείς ενεργειακές μεταφορές.
Την ίδια ώρα, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ εμφανίζεται να ενισχύει τον έλεγχο των μηχανισμών ασφαλείας και να προωθεί μια πιο σκληρή στρατηγική.
Σύμφωνα με τη WSJ, έγιναν αλλαγές στην ηγεσία των υπηρεσιών ασφαλείας, ενώ δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση τόσο στην αντιμετώπιση πιθανών εσωτερικών αναταραχών όσο και στην προετοιμασία για πιο επιθετικές επιχειρήσεις.
Η στάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις πιο μετριοπαθείς φωνές στο εσωτερικό του Ιράν, οι οποίες προειδοποιούν ότι η παρατεταμένη σύγκρουση και οι κυρώσεις επιβαρύνουν περαιτέρω την ήδη δοκιμαζόμενη οικονομία.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ιδιαίτερα εύθραυστο σκηνικό, με την Ουάσινγκτον να επιλέγει την οικονομική πίεση και τις κυρώσεις και την Τεχεράνη να δείχνει αποφασισμένη να αντέξει μια παρατεταμένη περίοδο αντιπαράθεσης.
Η κατάσταση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ παραμένει στο επίκεντρο, καθώς η διατάραξη της ναυσιπλοΐας επηρεάζει άμεσα τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές.
Με τις δύο πλευρές να εμφανίζονται όλο και πιο δύσπιστες απέναντι στις προθέσεις της άλλης, οι προοπτικές μιας σταθερής συμφωνίας παραμένουν περιορισμένες και ο κίνδυνος μιας νέας κλιμάκωσης εξακολουθεί να είναι υπαρκτός.