Εδώ και ένα χρόνο, η κατάσταση των Δημοκρατικών στην Ουάσιγκτον μοιάζει με εκείνη των διαδηλωτών σε μια "διαδήλωση θορύβου" που χτυπούν κατσαρόλες και τηγάνια: δυνατή, δίκαιη και ως επί το πλείστον αναποτελεσματική. Αποκλεισμένοι εντελώς από την εξουσία, παρακολουθούν τον Ντόναλντ Τραμπ να καταλαμβάνει εξουσίες που κάποτε ανήκαν στο Κογκρέσο, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί υποχωρούν στις απαιτήσεις του.
Η μόνη επιρροή των Δημοκρατικών έγκειται στην ικανότητά τους να παρακρατούν κρατική χρηματοδότηση, ένα τέχνασμα που δοκίμασαν τον Οκτώβριο και θα χρησιμοποιήσουν ξανά καθώς πλησιάζει η προθεσμία για τον προϋπολογισμό στις 30 Ιανουαρίου, αυτή τη φορά ως ένδειξη οργής για την κατάληψη της Μινεάπολις από τον πρόεδρο. Ακόμη και ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί αναγνωρίζουν ανοιχτά ότι η καταστολή της μετανάστευσης εκεί έχει πάει πολύ στραβά, μετά τον πυροβολισμό δύο πολιτών από ομοσπονδιακούς αξιωματούχους.
Η δολοφονία του Άλεξ Πρέτι, διαδηλωτή και νοσηλευτή, στις 24 Ιανουαρίου ήταν συγκλονιστική. Το ίδιο και η άμεση αντίδραση της κυβέρνησης να τον δυσφημίσει. Ο Στίβεν Μίλερ, σύμβουλος του Λευκού Οίκου, τον αποκάλεσε "υποψήφιο δολοφόνο" και "εγχώριο τρομοκράτη". Ωστόσο, οι Ρεπουμπλικανοί μπορούσαν να δουν ότι το βίντεο της δολοφονίας έδειχνε σαφώς το αντίθετο. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δυσφήμησε τον κ. Pretti επειδή έφερε νόμιμα όπλο, εξόργισε τις ομάδες που υποστηρίζουν το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, μια πιστή εκλογική βάση των Ρεπουμπλικάνων.
Ορισμένοι ζήτησαν να διεξαχθεί κατάλληλη έρευνα. Ακόμη και πιστοί υποστηρικτές του MAGA, όπως ο Kevin Stitt, κυβερνήτης της Οκλαχόμα και πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών, δήλωσαν ότι ο πρόεδρος "έλαβε κακές συμβουλές".
Είναι οι δημοσκοπήσεις ανόητε!
Μια εξήγηση για την ανατροπή αυτή μπορεί να βρεθεί στις δημοσκοπήσεις. Η εκστρατεία του κ. Τραμπ για τις απελάσεις έχει κόστος. Τρεις στους πέντε Αμερικανούς θεωρούν ότι οι τακτικές των υπαλλήλων της υπηρεσίας μετανάστευσης είναι υπερβολικά σκληρές. Περισσότεροι επιθυμούν την κατάργηση της αρμόδιας υπηρεσίας, της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE), από όσους επιθυμούν τη διατήρησή της. Η υποστήριξη για αυτή την ακροαριστερή πρόταση- να καταργηθεί η υπηρεσία- έχει αυξηθεί ακόμη και μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων ψηφοφόρων. Τώρα την υποστηρίζει σχεδόν το ένα πέμπτο (των συντηρητικών ψηφοφόρων), σημειώνοντας αύξηση δέκα ποσοστιαίων μονάδων από τον Ιούνιο.
Η εκστρατεία που οραματίζονται οι σκληροπυρηνικοί δίπλα στον Τραμπ όπως ο κ. Μίλερ – αδιάκριτες, μαζικές απελάσεις δηλαδή – δεν είναι ούτε όμορφη διαδικασία, ούτε δημοφιλής. Απαιτεί τη σύλληψη των νομοταγών μεταναστών και την ενστάλαξη τόσο μεγάλου φόβου ώστε οι άνθρωποι να "αυτοαπελαθούν" και λίγοι να τολμήσουν να έρθουν στην Αμερική. Η Σάρα Πιρς, αναλύτρια στο Third Way, ένα αριστερό-κεντροαριστερό think tank, λέει ότι το ερώτημα που απασχολεί τους συναδέλφους της που παρακολουθούν τα θέματα μετανάστευσης είναι αν ο κ. Μίλερ θα αποδειχθεί τόσο ισχυρός σε αυτή την κυβέρνηση ώστε να αντέξει τις αρνητικές δημοσκοπήσεις.
Προς το παρόν, ο προϊστάμενός του, δηλαδή ο πρόεδρος Τραμπ, φαίνεται ευαίσθητος στα νούμερα των γκάλοπ. Έχει ανακαλέσει τον Γκρέγκορι Μποβίνο, τον επικεφαλής της ICE από τη Μινεάπολη. Αντί αυτού, την ευθύνη έχει αναλάβει ο Τομ Χόμαν, ένας αξιωματούχος των συνόρων που υποστηρίζει μια πιο στοχευμένη προσέγγιση στις απελάσεις.
Το μυστικό όπλο των Δημοκρατικών
Εν τω μεταξύ, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση οδεύει προς μερικό κλείσιμο στις 30 Ιανουαρίου, όταν θα εξαντληθεί η χρηματοδότηση για έξι υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS). Οι Δημοκρατικοί απαιτούν περιορισμούς στην ICE, ως μέρος μιας συμφωνίας με τους Ρεπουμπλικάνους, για να μην σταματήσει η χρηματοδότηση της κυβέρνησης και των υπηρεσιών της.
Οι Δημοκρατικοί απαιτούν εγγυήσεις: Ένα από αυτά είναι η εγγύηση ότι οι ομοσπονδιακές αρχές θα συνεργαστούν με τους τοπικούς ανακριτές που ερευνούν τη συμπεριφορά των πρακτόρων της ICE. Ένα άλλο είναι η καλύτερη εκπαίδευση των πρακτόρων και η υποχρέωση να φορούν κάμερες στο σώμα τους. Ένα ακόμη είναι η λεγόμενη "διόρθωση Bivens", που περιορίζει την ασυλία των αστυνομικών.
Με δυο λόγια, οι Δημοκρατικοί δεν θέλουν να χρηματοδοτήσουν μια υπηρεσία που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο και να της δώσουν περισσότερα χρήματα από όσα έχει ήδη. Πράγματι, η ICE έλαβε τόσο μεγάλη χρηματοδότηση το καλοκαίρι από το One Big Beautiful Bill (τον προϋπολογισμό) του κ. Τραμπ, που μπορεί να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές της δύο φορές για τα επόμενα τρία χρόνια, λέει ο Μπόμπι Κόγκαν του Centre for American Progress, ενός προοδευτικού think-tank.
Η Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων έχει αρκετά χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες της για εννέα έως 11 μήνες. Οι Ρεπουμπλικανοί, λοιπόν, μπορούν να αγνοήσουν τις απαιτήσεις των Δημοκρατικών και να περιμένουν να περάσει η διακοπή λειτουργίας χωρίς να επηρεαστεί καθόλου η ICE. Αν οι Ρεπουμπλικανοί υποχωρήσουν στα απαιτήσεις των Δημοκρατικών, δεν θα είναι γιατί η υπηρεσία δεν θα έχει χρήματα να καλύψεις τις ανάγκες της, αλλά γιατί η κοινή γνώμη τους λέει ότι πρέπει να το κάνουν.