Μια διαφορετική εικόνα για τον Εμανουέλ Μακρόν επιχειρεί να παρουσιάσει η δημοσιογράφος Φρανσουάζ Ντεγκουά, μέσα από το νέο της βιβλίο με τίτλο "Είστε όλοι πολύ σκληροί μαζί μου".
Στις σελίδες του καταγράφει δύο χρόνια επικοινωνίας με τον Γάλλο πρόεδρο, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς του, τις αντιδράσεις του στην πολιτική κριτική και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την εξουσία.
Η έκδοση κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2026 και βασίζεται σε μια ιδιαίτερη ανταλλαγή μηνυμάτων, η οποία ξεκίνησε χωρίς καμία πρόθεση να μετατραπεί σε βιβλίο. Η δημοσιογράφος εξηγεί ότι αρχικά επικοινώνησε μαζί της ο Μακρόν, για να την ευχαριστήσει, επειδή είχε υπερασπιστεί δημόσια την Μπριζίτ Μακρόν στην πλατφόρμα X.
Όπως αναφέρει το TIME France, το μήνυμα του Γάλλου προέδρου αποτέλεσε την αρχή μιας απρόσμενης επικοινωνίας. Όπως περιγράφει η ίδια, αρχικά δυσκολεύτηκε να πιστέψει ότι συνομιλούσε πράγματι μαζί του, γράφοντάς του: "Δεν είστε εσείς, δεν είστε ο πραγματικός Εμανουέλ Μακρόν!". Εκείνος επιβεβαίωσε την ταυτότητά του και η δημοσιογράφος του απάντησε: "Α, τότε είναι καταπληκτικό, θα μπορούμε να συζητάμε για πολιτική!".
Η δημοσιογράφος διευκρινίζει ότι δεν αντιμετώπιζε τον Μακρόν αποκλειστικά ως αρχηγό του κράτους, αλλά ως συνομιλητή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, "η εξουσία δεν με εντυπωσιάζει. Σέβομαι, φυσικά, το αξίωμα, αλλά συνομιλώ με έναν άνθρωπο". Μάλιστα, παραδέχεται ότι υπήρχαν στιγμές που τα επιχειρήματά του την έκαναν να μην έχει απάντηση.
Μέσα από τα μηνύματά τους, ο Γάλλος πρόεδρος υπερασπίζεται τις αποφάσεις του, σχολιάζει τους πολιτικούς του αντιπάλους και αναφέρεται στις προοπτικές του μετά την αποχώρησή του από το Μέγαρο των Ηλυσίων.
Η διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και η στάση απέναντι στην Αριστερά
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν τη μεταξύ τους επικοινωνία είναι η απόφαση του Μακρόν να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση τον Ιούνιο του 2024. Παρά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε ακόμη και στο εσωτερικό της πολιτικής του παράταξης, ο ίδιος εξακολουθεί να θεωρεί ότι η κίνησή του είχε συγκεκριμένο πολιτικό αποτέλεσμα.
"Αυτή η διάλυση της Εθνοσυνέλευσης, που μου κόστισε τόσο πολύ από κάθε άποψη, κατάφερε ωστόσο να φρενάρει τον Εθνικό Συναγερμό. Είμαι βέβαιος γι’ αυτό. Ήταν έτοιμος για το φθινόπωρο, αλλά όχι για τον Ιούνιο. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους της επιλογής μου", γράφει ο Μακρόν, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό μέσο franceinfo.
Παράλληλα, αμφισβητεί ότι η Αριστερά αναδείχθηκε πραγματική νικήτρια των εκλογών, παρά το γεγονός ότι το Νέο Λαϊκό Μέτωπο συγκέντρωσε τις περισσότερες έδρες, χωρίς να αποκτήσει αυτοδυναμία.
Αναφερόμενος στην προσπάθεια της Λισί Καστέ να αναλάβει την πρωθυπουργία, λέει στη δημοσιογράφο: "Μόνο εκείνη και όλοι εσείς πιστεύετε ότι μπορεί κάποια στιγμή να φτάσει στο Ματινιόν".
Μάλιστα, όταν η Ντεγκουά επιμένει ότι η Αριστερά έπρεπε να σχηματίσει κυβέρνηση, εκείνος απαντά: "Δεν νικήσατε. Ο Εθνικός Συναγερμός νίκησε".
Η πολιτική κρίση που ακολούθησε, με την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Μισέλ Μπαρνιέ και τις δυσκολίες σχηματισμού νέας κυβέρνησης υπό τον Φρανσουά Μπαϊρού, ενίσχυσε τις φωνές που ζητούσαν την παραίτηση του προέδρου και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Ο ίδιος, ωστόσο, εμφανίστηκε αμετακίνητος.
"Να παραιτηθώ; Ποτέ! Για κανέναν λόγο! Ποτέ. Δεν σκοπεύω να εγκαταλείψω τη μάχη. Προχωρώ", τονίζει ο Μακρόν.
Η άνοδος του Εθνικού Συναγερμού και η Μαρίν Λεπέν
Στις συζητήσεις τους, ο Μακρόν εκφράζει επίσης την ανησυχία του για την ενίσχυση της γαλλικής Ακροδεξιάς και τη διεύρυνση της πολιτικής επιρροής του Εθνικού Συναγερμού.
Τον Οκτώβριο του 2025, υποστηρίζει ότι μεγάλο μέρος της Δεξιάς στρέφεται προς το κόμμα της Μαρίν Λεπέν, αναζητώντας πολιτική επιβίωση και μεγαλύτερη επιρροή.
Η εκτίμησή του γίνεται ακόμη πιο έντονη σε μήνυμα που στέλνει τον Ιούνιο του 2026: "Ο μηχανισμός θέλει αίμα. Θέλει τον Εθνικό Συναγερμό. Θέλει αίμα. Πρέπει να είναι κανείς τρελός για να μην το καταλαβαίνει".
Ο Γάλλος πρόεδρος αναφέρεται και στην πολιτική στάση της Μαρίν Λεπέν, εκτιμώντας ότι οι σχέσεις της με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και το κίνημα MAGA στις ΗΠΑ θα αποτελέσουν σημαντικό ζήτημα στην προεκλογική περίοδο.
"Δεν θα μπορέσει να κρύβει για πολύ τη φυσική της τάση, την εγγενή κλίση της προς τον Πούτιν και το κίνημα MAGA. Δεν θα τα καταφέρει. Και οι Γάλλοι απεχθάνονται κάτι τέτοιο. Οι προεδρικές εκλογές είναι η στιγμή της αλήθειας, όταν αποκαλύπτεται η πραγματική αξία των πραγμάτων", αναφέρει.
Η διαφωνία για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού
Ένα ακόμη θέμα που επανέρχεται στις συνομιλίες είναι η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, η οποία αποτέλεσε πηγή έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης κατά τη διάρκεια των δύο προεδρικών θητειών του Μακρόν.
Η συζήτηση αναζωπυρώνεται το φθινόπωρο του 2025, όταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα θέτει ως προϋπόθεση για τη διαπραγμάτευση του προϋπολογισμού την αναστολή της μεταρρύθμισης.
Η Φρανσουάζ Ντεγκουά προτείνει στον Γάλλο πρόεδρο να εγκαταλείψει το συγκεκριμένο σχέδιο, ωστόσο εκείνος απορρίπτει την ιδέα, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα είχε σοβαρές συνέπειες για τη χώρα.
"Δεν έχω καθόλου εμμονή με αυτό το ζήτημα και δεν συνοψίζω τα τελευταία οκτώ χρόνια σε αυτή τη μεταρρύθμιση, παρόλο που ήμουν εγώ εκείνος που προωθούσε το συνταξιοδοτικό σύστημα των μονάδων (στο οποίο, υπενθυμίζω, οι Σοσιαλιστές αντιτίθεντο σθεναρά μόλις πριν από πέντε χρόνια).
Όμως, για τη χώρα, η αναστολή της μεταρρύθμισης θα ήταν μια τεράστια ανοησία. Είναι προφανές ότι πρέπει να την εφαρμόσουμε και ότι θα χρειαστεί να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο".
Παρά την επιμονή του, ο Σεμπαστιάν Λεκορνί αποδέχεται στις 14 Οκτωβρίου το αίτημα των Σοσιαλιστών για αναστολή της μεταρρύθμισης. Όταν το ζήτημα φτάνει στη Βουλή, ο Μακρόν επανέρχεται, εκφράζοντας την αντίθεσή του.
"Ρωτήστε ακόμη και τη CFDT: κανείς δεν μιλά πλέον για το συνταξιοδοτικό στην καθημερινή ζωή. Κανείς. Το ζήτημα έχει πλέον αφομοιωθεί. Και αν αναστείλουμε τη μεταρρύθμιση, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι θα βάλουμε τη χώρα σε πολύ μεγάλους μπελάδες", επισημαίνει.
Η ρήξη με τον Γκαμπριέλ Ατάλ και τα θετικά σχόλια για τον Ολιβιέ Φορ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν όσα γράφει ο Μακρόν για τον πρώην πρωθυπουργό του, Γκαμπριέλ Ατάλ, με τον οποίο οι σχέσεις έχουν επιδεινωθεί σημαντικά μετά τις πολιτικές εξελίξεις του καλοκαιριού του 2024.
Τον Μάρτιο του 2026, ο πρόεδρος περιγράφει την κατάσταση μεταξύ τους με χαρακτηριστικό τρόπο: "Έχουμε κλείσει τις πόρτες της επικοινωνίας και αυτό θα κρατήσει για πολύ καιρό".
Η δυσαρέσκειά του γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν η Ντεγκουά τον ρωτά για τις δημόσιες παρεμβάσεις του Ατάλ, ο οποίος εκείνη την περίοδο πραγματοποιεί σειρά εμφανίσεων, ενισχύοντας την πολιτική του παρουσία ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών.
"Ούτε θυμωμένος ούτε έκπληκτος. Του τα δώσαμε όλα, υπερβολικά πολλά. Και μάλιστα συνεχώς", απαντά ο Μακρόν.
Στον αντίποδα, ιδιαίτερα θετική είναι η αναφορά του στον επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ολιβιέ Φορ. Ο Γάλλος πρόεδρος αναγνωρίζει την πολιτική του στάση και την αίσθηση ευθύνης που, κατά την άποψή του, τον χαρακτηρίζει.
"Έχετε δίκιο, στην πραγματικότητα. Είναι ένας άνθρωπος με αίσθηση του κράτους και του καθήκοντος. Μπορεί να φαίνεται εύκολο και αυτονόητο, αλλά τέτοιοι άνθρωποι δεν βρίσκονται εύκολα. Είναι ένας καλός άνθρωπος, ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ο Ολιβιέ. Ιδίως όταν βλέπω τους υπόλοιπους", λέει.
Μάλιστα, την άνοιξη του 2026 ενθαρρύνει τον Ολιβιέ Φορ να αναλάβει πιο ενεργό πολιτικό ρόλο και να αντιπαρατεθεί με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν.
"Εμπρός, λοιπόν, πρέπει να προχωρήσει. Πρέπει να τολμήσει, μπορεί να τα βάλει με τον Μελανσόν. Κι εγώ τα έβαλα μαζί του. Δεν είναι εύκολο, αλλά τα καταφέρνουμε", λέει ο Μακρόν.
Τα σχέδια μετά το Μέγαρο των Ηλυσίων
Καθώς πλησιάζει η ολοκλήρωση της προεδρικής του θητείας, ο Εμανουέλ Μακρόν καλείται να απαντήσει και στην κριτική για τον συνολικό απολογισμό της διακυβέρνησής του.
Ο ίδιος θεωρεί ότι αρκετές από τις παρεμβάσεις της κυβέρνησής του δεν αναγνωρίζονται όσο θα έπρεπε, αναφέροντας ως παραδείγματα τις πολιτικές κατά του αυτονομισμού και τα μέτρα για την αγοραστική δύναμη.
Σε μήνυμα που στέλνει τον Ιούνιο του 2026, ο Μακρόν αναφέρει χαρακτηριστικά: "Έχουμε αλλάξει πολλά πράγματα μέσα σε οκτώ χρόνια. Κάναμε πολλά κατά του αυτονομισμού και για την αγοραστική δύναμη... Συχνά, εσείς και οι δικοί σας είστε όλοι πολύ σκληροί μαζί μου".
Παράλληλα, η δημοσιογράφος τον ρωτά για το επαγγελματικό του μέλλον μετά την αποχώρησή του από την προεδρία. Αφορμή αποτελεί δημοσίευμα της Le Journal du Dimanche, στις 5 Ιουλίου 2026, σύμφωνα με το οποίο ενδέχεται να συνεργαστεί με τον επιχειρηματία Ξαβιέ Νιέλ.
Ο Μακρόν χαρακτηρίζει την πληροφορία "Απόλυτη ανοησία", απορρίπτοντας επίσης το ενδεχόμενο να εργαστεί για άλλους ισχυρούς επιχειρηματίες, όπως οι Μπερνάρ Αρνό, Φρανσουάζ Μπετανκούρ και Φρανσουά Πινό.
Αντίθετα, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά για δικό του λογαριασμό, ακόμη και εκτός Γαλλίας.
"Δεν πρόκειται να πάω να εργαστώ για κανέναν. Προτιμώ ένα μικρό δικό μου σπίτι από ένα μεγάλο σπίτι που ανήκει σε άλλους. Σε κάθε περίπτωση, αν ασχοληθώ με τις επιχειρήσεις, θα πρόκειται για τη δική μου επιχείρηση και σκέφτομαι μάλλον να το κάνω εκτός Γαλλίας. Αλλά δεν θα είμαι ούτε υπάλληλός τους ούτε υπόχρεός τους. Ποτέ", επισημαίνει.
Η εικόνα του Μακρόν πίσω από την πολιτική ιδιότητα
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί στη Ντεγκουά ένα μήνυμα του Γάλλου προέδρου, στο οποίο εκείνος αντιδρά στις αναφορές για τις σχέσεις του με οικονομικά ισχυρούς ανθρώπους: "Σταματήστε επιτέλους με τους δισεκατομμυριούχους φίλους μου. Πρώτον, δεν έχω φίλους δισεκατομμυριούχους και, δεύτερον, είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο".
Η ίδια θεωρεί ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποτυπώνει την ανάγκη του να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητος και απαλλαγμένος από εξαρτήσεις. Παράλληλα, επισημαίνει ότι ο πρόεδρος συχνά δραματοποιεί τις αντιδράσεις του και υπερβάλλει στις εκφράσεις του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απουσιάζουν οι στιγμές πραγματικής συγκίνησης και ειλικρίνειας.
Ανάμεσα στα περιστατικά που ξεχωρίζει είναι η στάση του κατά τις τελευταίες ημέρες της ζωής του Ντιντιέ Γκιγιόμ, όταν, σύμφωνα με την ίδια, φάνηκε μια διαφορετική πλευρά του χαρακτήρα του.
Η κριτική για τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορά την απόφαση του Ιουνίου του 2024 για τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης. Η Ντεγκουά εκτιμά ότι ο Μακρόν υπολόγισε πως θα μπορούσε να αποδυναμώσει εκλογικά τον Εθνικό Συναγερμό, θεωρώντας παράλληλα ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς δεν θα κατάφερναν να συνεργαστούν.
Κατά την άποψή της, ο Γάλλος πρόεδρος δεν είχε κατανοήσει πόσο σημαντική ήταν για την Αριστερά η αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς. Θεωρεί, επίσης, ότι δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τα πολιτικά του λάθη και να αποδεχθεί τις συνέπειές τους.
Στο βιβλίο της αναφέρεται ακόμη στον Σεμπαστιάν Λεκορνί και στις πολιτικές του προοπτικές, εκτιμώντας ότι η διαχείριση των κοινωνικών κινητοποιήσεων και της κρίσης των καυσίμων επηρέασε αρνητικά την εικόνα του. Ως πιθανή εναλλακτική πολιτική προσωπικότητα αναφέρει τον Φρανσουά Ολάντ.
Πώς έχει αλλάξει ο Μακρόν από το 2017
Συγκρίνοντας τον Μακρόν της πρώτης εκλογικής του νίκης με τον σημερινό πρόεδρο, η δημοσιογράφος θεωρεί ότι έχουν υπάρξει σημαντικές αλλαγές. Όπως σημειώνει, ο Μακρόν του 2017 δεν θα είχε λόγο να επικοινωνήσει μαζί της, ενώ εκείνος του 2026 έχει πλέον αποκτήσει μεγαλύτερη εμπειρία μέσα από τις πολιτικές δυσκολίες που αντιμετώπισε.
Η ίδια υποστηρίζει ότι έχει περιορίσει ορισμένες εκδηλώσεις αλαζονείας και έχει αντιληφθεί περισσότερο τις συνέπειες των επικοινωνιακών του επιλογών. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να αναρωτιέται γιατί ένας πολιτικός που εμφανίστηκε το 2017 με υποσχέσεις αλλαγής και αντισυμβατική προσέγγιση τελικά προσαρμόστηκε στο υπάρχον σύστημα.
Δεν ζήτησε την άδεια του Μακρόν για την έκδοση του βιβλίου
Η Ντεγκουά αποκαλύπτει ότι δεν ζήτησε την έγκριση του Γάλλου προέδρου πριν από την κυκλοφορία του βιβλίου. Από τότε, μάλιστα, δεν έχει λάβει κάποιο μήνυμα από εκείνον και θεωρεί πιθανό η επικοινωνία τους να διακοπεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ωστόσο, υπερασπίζεται την επιλογή της να δημοσιοποιήσει τις συνομιλίες, τονίζοντας ότι δεν είχε σκοπό να προκαλέσει αντιδράσεις ή να δημιουργήσει ένα θέμα πρόσκαιρης δημοσιότητας. Όπως επισημαίνει, "αυτό το βιβλίο δεν αποκαλύπτει κανένα κρατικό μυστικό, δεν προσβάλλει την αξιοπρέπειά του και δεν επιδιώκει να τον γελοιοποιήσει".
Στόχος της, όπως εξηγεί, είναι να γνωρίσουν οι αναγνώστες τον διάλογο που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους δύο και να σχηματίσουν οι ίδιοι άποψη για την προσωπικότητα και τις πολιτικές αντιλήψεις του Εμανουέλ Μακρόν.