Η Ζιζέλ Πελικότ, η γυναίκα που έγινε παγκόσμιο σύμβολο θάρρους κατά τη διάρκεια της δίκης του πρώην συζύγου της και των δεκάδων ανδρών που τη βίασαν στο σπίτι της στη νότια Γαλλία ενώ ήταν ναρκωμένη από τον ίδιο τον σύζυγό της, έστειλε ένα νέο μήνυμα στα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
Στην πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη, στο κανάλι France 5, η Πελικό είπε: "Η ντροπή κολλάει πάνω σου, κολλάει στο δέρμα σου. Και αυτή η ντροπή είναι μια διπλή πρόκληση γιατί είναι και ο πόνος που προκαλείς στον εαυτό σου".
Και παρακάτω, πρόσθεσε: "Είπα στον εαυτό μου ότι η καταπολέμηση της ντροπής σε ατομικό επίπεδο είναι ταυτόχρονα ένας συλλογικός αγώνας. Σκέφτηκα ότι αν μπορέσω να το κάνω εγώ, θα μπορέσουν και άλλοι άνθρωποι... Το μήνυμά μου είναι ένα μήνυμα ελπίδας προς όλα τα θύματα: να μην ντρέπονται ποτέ".
Σε ένα άλλο σημείο της συνέντευξης, η 73χρονη, σήμερα, Πελικό περιέγραψε το σοκ που βίωσε όταν η αστυνομία της έδειξε για πρώτη φορά φωτογραφίες από τους βιασμούς που είχε υποστεί.
"Ένας ύμνος στη ζωή"
Την επόμενη εβδομάδα, στις 17 Φεβρουαρίου, πρόκειται να κυκλοφορήσουν ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο, σε 22 γλώσσες, τα απομνημονεύματά της με τίτλο "Ένας ύμνος στη ζωή". Στο βιβλίο αναφέρεται στον πρώην σύζυγό της, τον βασικό υπεύθυνο για όσα της συνέβησαν. Για τον Ντομινίκ Πελικό λέει ότι κάποτε τον θεωρούσε "έναν σπουδαίο άνθρωπο" με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή της επί 50 χρόνια, αποκτώντας τρία παιδιά και εγγόνια.
Για τη Ζιζέλ, που πλέον έχει αλλάξει το επίθετό της, ο κόσμος της κατέρρευσε στις 2 Νοεμβρίου 2020 όταν της είπαν για πρώτη φορά ότι ο τότε σύζυγός της την νάρκωνε κατ΄επανάληψη και προσκαλούσε άγνωστους άνδρες στο σπίτι τους για να τη βιάζουν ενώ εκείνος έβγαζε φωτογραφίες και βίντεο.
Δεν θα ξεχάσει ποτέ τη στιγμή που ο αξιωματικός της γαλλικής αστυνομίας Λοράν Περέ της είπε: "Θα σας δείξω φωτογραφίες και βίντεο που δεν θα σας ευχαριστήσουν. Είστε εσείς σε αυτή τη φωτογραφία".
Στο βιβλίο ανακαλεί τις πρώτες σκέψεις που έκανε βλέποντας τα σοκαριστικά τεκμήρια: "Δεν αναγνώριζα τα άτομα. Ούτε εκείνη τη γυναίκα. Το μάγουλό της ήταν τόσο πλαδαρό. Το στόμα της τόσο άτονο. Ήταν μια πάνινη κούκλα", γράφει στο βιβλίο. Και συμπληρώνει:
"Ο εγκέφαλός μου σταμάτησε να λειτουργεί στο γραφείο του Υπολοχαγού Περέ".
Αυτό που αποκαλύφθηκε ήταν αδιανόητο. Επί πάνω από μία δεκαετία, ο σύζυγός της θρυμμάτιζε υπνωτικά και αγχολυτικά χάπια και τα έριχνε στον πουρέ της, στον καφέ ή το παγωτό που έτρωγε η Ζιζέλ. Μόλις εκείνη έχανε τις αισθήσεις της, άνοιγε την πόρτα και έβαζε στο σπίτι τους, στο χωριό Μαζάν της νοτιοανατολικής Γαλλίας όπου είχαν εγκατασταθεί από το Παρίσι για να περάσουν τα χρόνια της σύνταξής τους, δεκάδες άνδρες για τη βιάσουν.
Η συγκλονιστική απόφαση να παραιτηθεί από το δικαίωμά της στην ανωνυμία
Η Πελικότ έγινε διεθνώς γνωστή όταν παραιτήθηκε από το δικαίωμά της στην ανωνυμία στη δίκη που συγκλόνισε τη Γαλλία και προκάλεσε τεράστιο παγκόσμιο ενδιαφέρον΄.
Η Πελικό παραδέχθηκε ότι αν ήταν είκοσι χρόνια νεότερη ίσως να μην είχε καταφέρει να πάρει την ίδια απόφαση. "Ίσως να μην τολμούσα" λέει και εξηγεί: "Θα φοβόμουν τα βλέμματα. Αυτά τα καταραμένα βλέμματα τα οποία μια γυναίκα της γενιάς μου έπρεπε πάντα να αντιμετωπίζει, αυτά τα καταραμένα βλέμματα που σε κάνουν να διστάζεις το πρωί ανάμεσα σε παντελόνι και φόρεμα, που σε ακολουθούν ή σε αγνοούν, σε κολακεύουν και σε ντροπιάζουν. Αυτά τα καταραμένα βλέμματα που υποτίθεται ότι σου λένε ποια είσαι, τι αξίζεις και μετά σε εγκαταλείπουν καθώς μεγαλώνεις".
Αλλά, εξήγησε ότι αν είχε διατηρήσει το δικαίωμά της για μία δίκη κεκλεισμένων των θυρών, όπως συνήθως συμβαίνει σε υποθέσεις βιασμών, θα είχε προστατεύσει τους κακοποιητές της ενώ εκείνη θα ήταν μόνη στο δικαστήριο απέναντί τους. Θα ήμουν "έρμαιο των λεγομένων τους, των ψεμάτων τους, της δειλίας τους και της περιφρόνησής τους".
"Κανείς δεν θα ήξερε τι μου είχαν κάνει. Ούτε ένας δημοσιογράφος δεν θα ήταν εκεί για να γράψει τα ονόματά τους δίπλα στα εγκλήματά τους. Πάνω απ' όλα, ούτε μια γυναίκα δεν θα μπορούσε να μπει και να καθίσει στην αίθουσα του δικαστηρίου για να νιώσει λιγότερο μόνη" λέει η Πελικό στο βιβλίο της.
Και σε μια ακόμα προσωπική της εξομολόγηση για τη νέα ζωή που ζει, είπε αναφερόμενη στον νέο της σύντροφο: "Ποτέ δεν πίστευα ότι θα κατάφερνα να ερωτευτώ ξανά".
Στη δίκη του Ντομινίκ Πελικό και των συγκατηγορουμένων του συνολικά 51 άνδρες κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό ή σεξουαλική επίθεση.