Στο συμπέρασμα ότι τα στοιχεία δεν αρκούν για να στηρίξουν καταδικαστική κρίση για την κατηγορία του ομαδικού βιασμού κατέληξε ο εισαγγελέας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, εισηγούμενος την απαλλαγή, λόγω αμφιβολιών, των τριών αστυνομικών που δικάζονται για την υπόθεση βιασμού της 19χρονης στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας.
Εξαίρεση αποτέλεσε η κατηγορία της παραβίασης προσωπικών δεδομένων, για την οποία ζήτησε την ενοχή ενός εκ των κατηγορουμένων, ο οποίος φέρεται να βιντεοσκοπούσε τις επίμαχες πράξεις.
"Αποδείχθηκε η σεξουαλική πράξη, όχι όμως ότι αυτή έγινε χωρίς συναίνεση", ήταν το βασικό συμπέρασμα της αγόρευσής του. Ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι οι καταθέσεις της καταγγέλλουσας περιείχαν αντιφάσεις και ανακολουθίες, οι οποίες, κατά την κρίση του, δημιουργούν εύλογες αμφιβολίες ως προς τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος. Παράλληλα, εκτίμησε ότι η μεταβολή της βούλησης της 19χρονης μετά το περιστατικό δεν αρκεί για να ανατρέψει τη συναίνεση, εφόσον αυτή είχε δοθεί κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης.
Αναφερόμενος στη συμπεριφορά της καταγγέλλουσας, σημείωσε ότι δεν προέκυψε να εξέφρασε άρνηση ή να επιχείρησε να απομακρυνθεί, παρότι -όπως είπε- βρέθηκε μόνη της στον χώρο και η πόρτα ήταν μισάνοιχτη και ξεκλείδωτη. Πρόσθεσε ακόμη ότι θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από το γραφείο ενδοοικογενειακής βίας που βρισκόταν σε μικρή απόσταση, επισημαίνοντας πως, κατά την άποψή του, η εικόνα που προέκυψε από τη διαδικασία δεν συνάδει με εκείνη θύματος βιασμού.
Οι αναφορές αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στην αίθουσα, με τον εισαγγελέα να επισημαίνει ότι η αποστολή του δικαστηρίου δεν είναι να αξιολογήσει το ήθος των κατηγορουμένων, αλλά να εξετάσει αν υπάρχει πλήρης απόδειξη για τις αποδιδόμενες πράξεις.
Παράλληλα, ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για τη συμπεριφορά των δύο αστυνομικών, υπογραμμίζοντας ότι εξέθεσαν την Ελληνική Αστυνομία και υπέπεσαν σε σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα. "Και συναινετικές να ήταν οι επαφές, όφειλαν να προστατεύσουν την κοπέλα και να διαφυλάξουν το κύρος της υπηρεσίας", ανέφερε, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η ηθική απαξία των πράξεών τους δεν αρκεί για να θεμελιώσει ποινική ευθύνη.