"Οι εικόνες που αντικρύσαμε τότε στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών έχουν χαραχτεί στη μνήμη μας, γιατί είναι μια μαύρη επέτειος του έθνους μας και εμείς που βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή και το ζήσαμε από κοντά όλο αυτό, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να το ξεχάσουμε και να διαγραφεί από τη μνήμη μας".
Αυτό τόνισε μιλώντας χθες στην ειδική θεματική εκπομπή για τα Τέμπη, στο Ράδιο Ένα 102,5 σύμφωνα με το magnesianews.gr ο εθελοντής της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Μαγνησίας Νίκος Ζυγούρης, που βρέθηκε στο πεδίο της δράσης, απ΄την πρώτη στιγμή, εκείνες τις μοιραίες ώρες.
Η πρώτη στιγμή…
Ο Ν. Ζυγούρης, συμμετείχε και σε άλλες τραγωδίες, όπως ένα μήνα πριν τα Τέμπη, που βρισκόταν στην Τουρκία, όπου έγινε πολύνεκρος σεισμός, ενώ τα ξημερώματα που έγινε η κλήση για βοήθεια στη Λάρισα, με μεγάλο αριθμό τραυματιών, όπως είχε αναφερθεί αρχικά, το πρώτο αίσθημα ήταν οι εθελοντές να προστρέξουν για να συνδράμουν, με τα σώματα ασφαλείας και το ΕΚΑΒ.
"Τη στιγμή εκείνη που λάβαμε την κλήση, λειτούργησε περισσότερο η εκπαίδευση και το πρωτόκολλο που ακολουθούμε και τίποτα παραπάνω, για να πάμε στο σημείο όσο το δυνατόν συντομότερα για να δράσουμε στο πεδίο", θυμάται ο κ. Ζυγούρης.
Όλες τις ώρες στο πεδίο της τραγωδίας
Οι εθελοντές παρέμειναν στο πεδίο της τραγωδίας δύο ημέρες, έδωσαν τον εαυτό τους, μέχρι να γίνει η ταυτοποίηση και αναγνώριση και πρόσφεραν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.
"Προσωπικά έχω βιώσει τι σημαίνει να αγνοείται ένας δικός σου άνθρωπος, θύμα ενός συμβάντος – ήταν ο πατέρας μου στο πλοίο ΔΥΣΤΟΣ – και να περιμένεις να αναγνωριστεί και να παραλάβεις τη σορό, για να ησυχάσεις τουλάχιστον. Καταλαβαίνω όλους τους ανθρώπους που περίμεναν εναγωνίως να μάθουν νεότερα για τους δικούς τους ανθρώπους, είτε αυτά ήταν τραγικά και άσχημα, είτε για κάποιον που επιβίωσε από τη σύγκρουση", τόνισε ο κ. Ζυγούρης.
Τη στιγμή που έφτασαν στο σημείο της τραγωδίας οι εθελοντές, κανείς δεν λάμβανε υπόψη την κούραση, το μέγεθος και την έκταση του δυστυχήματος και όλοι έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους ΕΜΑΚ, Πυροσβεστική, ΕΚΑΒ και Αστυνομία, για το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα, εξομολογήθηκε.
"Οι φωνές και τα ουρλιαχτά συγγενών…"
Ο εθελοντής θυμάται ότι στο πεδίο που γινόταν ενέργειες, υπήρχε πολύ καλά σχεδιασμένη περίμετρος, που δεν είχαν πρόσβαση οι συγγενείς, αλλά υπήρχαν περιπτώσεις που ακουγόταν οι φωνές και τα ουρλιαχτά συγγενών, σε μεγάλη απόσταση από τον δρόμο, που όσο σκληρός και να είναι κάποιος, όταν ακούει μια μάνα να ουρλιάζει για το παιδί της, δεν γίνεται να το παραβλέψει.
"Ωστόσο, εκείνη την ώρα υπερισχύει η ανάγκη να διασωθεί κάποιος αγνοούμενος και δεν υπερισχύει το συναίσθημα, το οποίο έρχεται μετά, τη λήξη μιας επιχείρησης, που γυρίζει κάποιος στο σπίτι, κάνει τον απολογισμό και θέλει καλή διαχείριση από όλους" όπως υποστήριξε…
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
