Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η σπουδαία Ελληνίδα βυζαντινολόγος και πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης που πέθανε σε ηλικία 99 ετών, ήταν γνωστή όχι μόνο για το ακαδημαϊκό της έργο, αλλά και για τον μοναδικό της χαρακτήρα.
Με τον χειμαρρώδη λόγο, το χιούμορ και την αυτοσαρκαστική της διάθεση, κατάφερε να αφήσει στον σχεδόν ένα αιώνα ζωής της, το δικό της, ξεχωριστό στίγμα.
Αντισυμβατική εκ φύσεως, βγήκε από την "ασφάλεια" της οικογένειάς της στο... αντάρτικο μέσω της ένταξής της στην ΕΠΟΝ, στην ποία ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Στα Δεκεμβριανά ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών, στην υποχώρηση του από την Αττική και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.
Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο, έκανε άλλη μια σημαντική "στροφή" στη ζωή της, αφού εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ ανέλαβε πόστο ερευνήτριας στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-53), ενώ το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της.

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Η δύσκολη προσαρμογή στη Γαλλία λόγω... ονόματος
Όταν μετέβη στο Παρίσι, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ πίστευε ότι ήξερε καλά γαλλικά. Σε μια από τις πρώτες της επαφές, ωστόσο, προσπάθησε να πει κάτι πολύ επίσημο, αλλά η προφορά της και η χρήση της γλώσσας ήταν τόσο ιδιαίτερες, που κανείς δεν καταλάβαινε τι έλεγε.
Η ίδια είχε διηγηθεί πώς κατάφερε, παρά το γλωσσικό "χάσμα", να επιβληθεί με την προσωπικότητά της και το πάθος της για το Βυζάντιο.
Ωστόσο, όσα εμπόδια ξεπερνούσε με το εκτόπισμά της, τόσα της προκαλούσε το... όνομά της. Είχε αναφερθεί συχνά με χιούμορ στο γεγονός ότι ήταν δύσκολο για τους Γάλλους να το προφέρουν.
Πολλές φορές, όταν της έδιναν τον λόγο, την παρουσίαζαν με παραλλαγές του ονόματός τη. Εκείνη απαντούσε πάντα με αιχμηρό, αλλά ταυτόχρονα χιουμοριστικό τρόπο, κάνοντας τον ακροατήριο να αφήνει για λίγο στην άκρη την ακαδημαϊκή σοβαρότητα.
Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Πήρε... εκδίκηση μέσω του Βυζαντίου
Όταν ξεκίνησε να ασχολείται με τη βυζαντινή ιστορία, το θέμα θεωρούνταν "δευτερεύον" στη Δύση, ενώ της έλεγαν πως το Βυζάντιο δεν ήταν "πραγματική Ελλάδα" (αλλά ένα υβρίδιο). Εκείνη, ωστόσο, απαντούσε: "Αν το Βυζάντιο δεν είναι Ελλάδα, τότε και η Γαλλία δεν είναι Ευρώπη".
Η ετοιμολογία της έγινε θρυλική στους κύκλους της Σορβόννης. Όπως και η δράση της κατά τη διάρκεια της ταραχώδους περιόδου του Μαΐου του 1968.
Πολλές είναι οι ιστορίες που είχε διηγηθεί, για το πώς συζητούσε με τους φοιτητές, ώστε να ηρεμήσει τα πνεύματα. Παράλληλα, βέβαια, υποστήριζε τα αιτήματά τους, κερδίζοντας τον σεβασμό και των δύο πλευρών.
Σε μια συνέντευξη, όταν τη ρώτησαν για την "αλαζονεία" που συχνά συνοδεύει τους μεγάλους επιστήμονες, απάντησε: "Εγώ δεν είμαι αλαζών, είμαι απλώς σίγουρη ότι έχω δίκιο".

Η ανώτερη γαλλική διάκριση για την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ μέσω Ζακ Σιράκ
Η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ παρασημοφορήθηκε τον Απρίλιο του 2000 με την ανώτερη γαλλική διάκριση του Διοικητού του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής.
Η απόφαση για τη διάκρισή της προήλθε από τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ, ο οποίος και της την απένειμε, με σκοπό να τιμήσει το επιστημονικό έργο της και τη διοικητική δράση της.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
