Εφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 67 ετών, μετά από σοβαρό πρόβλημα το οποίο αντιμετώπιζε για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο γνωστός συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης, γιος της ηθοποιού Μπέττυς Αρβανίτη.
Ο Αλέξης Σταμάτης υπήρξε μια από τις πιο πολυσχιδείς και παραγωγικές φωνές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας: μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, με διεθνή παρουσία και μεταφράσεις σε πλήθος γλωσσών.
Ο συγγραφέας και φίλος του, Θανάσης Χειμωνάς, αποχαιρετά τον Αλέξη Σταμάτη, μέσα από μια μακροσκελή ανάρτηση, όπου θυμάται την πρώτη γνωριμία τους και όλα όσα έζησαν ως φίλοι. Κλείνοντας μάλιστα, ο Θανάσης Χειμωνάς αναφέρει: "Τον πήρα τηλέφωνο προχθές, να του ευχηθώ χρόνια πολλά για τα γενέθλιά του. Πολλές φορές. Δεν το σήκωσε. Μέσα μου ήξερα τι σημαίνει αυτό…".
Ολόκληρη η ανάρτηση του Θανάση Χειμώνα για τον Αλέξη Σταμάτη:
Γνώρισα τον Αλέξη την εποχή που έκανα τα πρώτα μου βήματα στα γράμματα, στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, στα θηριώδη πάρτυ που έκανε εκείνη την εποχή η θρυλική εκδότρια του Κέδρου, Κάτια Λεμπέση. Ο Αλέξης παρέμεινε από τότε ένας καλός και πιστός φίλος.
Συζητούσαμε με τις ώρες για τα πάντα. Για λογοτεχνία, για σινεμά, για πολιτική, για γκόμενες. Κάναμε μαζί ταξίδια και βλέπαμε στην τηλεόραση Μουντιάλ, Τσάμπιονς Λιγκ και- φυσικά- τον αγαπημένο μας Ολυμπιακό. Ήπιαμε άπειρα ποτά. Εγω δηλαδή. Αλέξης, ως γνωστόν, δεν έπινε. Δώσαμε μαζί κοινές συνεντεύξεις και παρουσίασα σχεδόν όλα του τα βιβλία. Πολλοί έφταναν σε σημείο να μας μπερδεύουν. Ο Αλέξης βέβαια ήταν κάποια χρόνια μεγαλύτερος αλλά ήταν και Ντόριαν Γκρέι! Άνετα περνούσαμε για συνομήλικοι.
Ο Αλέξης Σταματης ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος. Καλοσυνάτος, ευγενικός, πανέξυπνος. Ηταν όμως και ένας πραγματικά χαρισματικός και ταλαντούχος δημιουργός. Σε κάθε μορφή τέχνης με την οποία αποφάσιζε να καταπιαστεί. Υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς συγγραφείς της λογοτεχνικής γενιάς μας. Το "Μπαρ Φλομπέρ" ήταν ένα βιβλίο ορόσημο για τα σύγχρονα ελληνικά γράμματα- αν και το αγαπημένο μου ήταν πάντα το "Σαν τον κλέφτη μες’ στη νύχτα" για το οποίο ψιλοτσακωνομασταν καθώς ο ίδιος μια εποχή το είχε αποκηρύξει. Ειναι βέβαιο πως αν η μητρική του γλώσσα ήταν τα αγγλικά ή τα γαλλικά, ο Αλέξης θα είχε γνωρίσει παγκόσμια καταξίωση.
Ήξερα πως δεν ήταν καλά. Μου το είχε πει ο ίδιος πριν μερικούς μήνες. Ταλαιπωρούταν με θέματα υγείας από το 2012 και αυτή τη φορά έπασχε από μια από αυτές τις ασθένειες που τις ακούς για πρώτη φορά και αμέσως καταλαβαίνεις πως τα πράγματα είναι ζόρικα. Τον Μάιο που μιλήσαμε για τελευταία φορά όμως ήταν χαρούμενος. Μια εξέταση που είχε κάνει ήταν πολύ καλή και αυτό έδειχνε πως μάλλον θα τα κατάφερνε. Από τότε, πέρασαν δύο μήνες. Πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε τέτοιες περιπτώσεις…
Τον πήρα τηλέφωνο προχθές, να του ευχηθώ χρόνια πολλά για τα γενέθλιά του. Πολλές φορές. Δεν το σήκωσε. Μέσα μου ήξερα τι σημαίνει αυτό…