Η κόρη του 35χρονου Αμερικανού λοχία Ρόναλντ Στιούαρτ που εκτελέστηκε το 1991 από την τρομοκρατική οργάνωση, έξω από το σπίτι του στη Γλυφάδα, μίλησε στο ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τη 17 Νοέμβρη.
Συγκεκριμένα, η κόρη του Λοχία Στιούαρτ, Νικόλ, λέει πώς η απώλεια του πατέρα της την "έσπασε σε εκατομμύρια κομμάτια". Όπως αναφέρει, "Κάθε μέρα μου λείπει".
"Ο πατέρας μου ήταν πολύ χαρισματικός, είχε το πιο μεταδοτικό χαμόγελο, όλοι ήθελαν αν είναι κοντά του. Ηταν εξαιρετικός μάγειρας, είχε φοβερή φωνή, τραγουδούσε συνεχώς", λέει.
"Ημουν 17 ετών. Είχα μόλις παντρευτεί και είχα κάνει το πρώτο μου παιδί. Ο σύζυγός μου ήρθε τότε και μου είπε ότι πρέπει να πάμε στη δουλειά της μητέρας μου. Δεν με άφηνε να δω τηλεόραση, ούτε να ακούσω ραδιόφωνο. Όταν φτάσαμε εκεί, ήταν πολλοί άνθρωποι μέσα σε ένα γραφείο. Όλοι προσπαθούσαν να μου πάρουν το μωρό μου. Και δεν θυμάμαι τα ακριβή λόγια της, αλλά θυμάμαι να λέει συνεχώς ότι ο μπαμπάς μου τραυματίστηκε. Ποτέ δεν είπε ότι ήταν νεκρός ή ότι ήταν δολοφονημένος, μόνο ότι είχε τραυματιστεί", αναφέρει για τη στιγμή που έμαθε για τον θάνατο του πατέρα της.
"Είχα καθίσει στο πάτωμα, και κουνιόμουν μπροστά πίσω. Ο σύζυγός μου προσπαθούσε να πάρει το παιδί από τα χέρια μου. Νομίζω ότι είπα τη μητέρα μου ψεύτρα ή κάτι τέτοιο", συνέχισε η Νικόλ.
"Ηταν πολύ δύσκολο, ήμουν το κοριτσάκι του μπαμπά, μου έλειπε πολύ. Θα ερχόταν πίσω στις ΗΠΑ, το Ελληνικό έκλεινε ως βάση και ανυπομονούσα να επιστρέψει στο σπίτι. Ο πατέρας μου όταν έμαθε ότι είχα κλεφτεί κι ότι ήμουν έγκυος είχε απογοητευτεί πολύ από εμένα. Και να θυμάμαι να μου λέει ότι εκείνος κι η μητέρα μου ήταν πολύ μικροί όταν παντρεύτηκαν κι ότι έκαναν τόσες θυσίες για να με μεγαλώσουν και να έχω μια διαφορετική ζωή", λέει για τον πατέρα της.
"Στο τελευταίο μας τηλεφώνημα, ήταν εκείνος να μου λέει ότι ήταν απογοητευμένος από εμένα. Και αυτό ήταν κάτι με το οποίο έπρεπε να ζήσω για καιρό. Δεν είχαμε μιλήσει από τα Χριστούγεννα και γέννησα τον Φεβρουάριο. Τότε έγραψε στον μπαμπά μου ένα γράμμα που έλεγα πως έγινα δεκτή σε ένα Πανεπιστήμιο, ότι ο σύζυγός μου κατατάχθηκε στο στρατό όπως εκείνος και πως το παιδί ήταν υγιές και δυνατό και ότι του είχαμε δώσει το όνομά του. Του έγραψα αυτό το γράμμα, δεν μου απάντησε ποτέ και ένα μήνα αργότερα έφυγε από τη ζωή. Ετσι δεν έμαθα ποτέ αν έλαβε το γράμμα. Δεν έμαθα αν πέθανε απογοητευμένος μαζί μου. Αυτό με επηρέασε πάρα πολύ. Σκεφτόμουν ότι τον απογοήτευσα", λέει η κόρη του λοχία Στιούαρτ.
"Θέλω να ξέρουν ότι στις 12 Μαρτίου του 1991 όταν ενεργοποίησαν αυτή τη βόμβα δεν σκότωσαν απλά τον πατέρα μου, αλλά με έσπασαν σε εκατομμύρια κομμάτια και ακόμα προσπαθώ να επανακάμψω. Ακόμα μου λείπει κάθε μέρα", λέει.
Το χρονικό της δολοφονίας
Το βράδυ της 12ης Μαρτίου 1991, μία ισχυρή έκρηξη βόμβας στη Γλυφάδα προκάλεσε φόβο και πανικό. Κάτοικοι της περιοχής είδαν έναν άνθρωπο βαριά τραυματισμένο δίπλα στην είσοδο μίας πολυκατοικίας άρχισαν να καλούν σε βοήθεια.
Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που έφτασε στο σημείο παρέλαβε τον άνδρα και τον μετέφερε σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Εκεί οι γιατροί τον έβαλαν αμέσως στο χειρουργείο αλλά ήταν κάτι περισσότερο από εμφανές πως ήταν μία μάχη η οποία ήταν άνιση.
Ο άνδρας είχε χάσει και τι δύο του πόδια. Τελικά, την ώρα της εγχείρησης, άφησε την τελευταία του πνοή.