Αντίστροφη μέτρηση για την Πανσέληνο Μαΐου 2026, τη δεύτερη για αυτό τον μήνα, που θα λάμψει στον ουρανό τις επόμενες ημέρες.
Το "Μπλε Φεγγάρι" αναμένεται να κορυφωθεί στις 31 Μαΐου, όμως μην περιμένετε το φεγγάρι να έχει μπλε χρώμα.
Ο ορισμός "Μπλε Σελήνη" αναφέρεται στην τρίτη πανσέληνο μιας εποχής που έχει συνολικά τέσσερις πανσελήνους. Ο δεύτερος ορισμός, που προέκυψε αργότερα από παρερμηνεία του αρχικού, είναι η μηνιαία Μπλε Σελήνη και αναφέρεται στη δεύτερη πανσέληνο μέσα στον ίδιο ημερολογιακό μήνα. Σήμερα, ο μηνιαίος ορισμός θεωρείται αποδεκτός ως εναλλακτικός.
Πανσέληνος Μαΐου 2026: Πότε θα δούμε το "Μπλε Φεγγάρι"
Η δεύτερη Πανσέληνος Μαΐου 2026 θα είναι μια από τις μικρότερες του έτους, γνωστή ως "μικροσελήνη", το φεγγάρι θα βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόστασή της από τη Γη.
Η μικροσελήνη φαίνεται 7% μικρότερη από μια μέση πανσέληνο και 12-14% μικρότερη από μια υπερπανσέληνο. Η επόμενη εποχική Μπλε Σελήνη, αναμένεται στις 21 Αυγούστου 2032.
Η Σελήνη ολοκληρώνει τον κύκλο των φάσεών της σε περίπου 29,5 ημέρες. Έτσι, μέσα σε ένα έτος συνήθως παρατηρούμε 12 πανσελήνους, καθεμία από τις οποίες σε πολλές κουλτούρες έχει το δικό της όνομα.
Διπλή πανσέληνος τον Μάιο: Το "Φεγγάρι των Λουλουδιών" και το "Μπλε Φεγγάρι"
Ωστόσο, 12 σεληνιακοί κύκλοι αντιστοιχούν σε περίπου 354 ημέρες, λιγότερες από τις 365 του ημερολογιακού έτους. Αυτό σημαίνει ότι περίπου κάθε δυόμισι χρόνια εμφανίζεται μια 13η πανσέληνος μέσα στο ίδιο έτος, η οποία δεν ακολουθεί το καθιερωμένο σύστημα ονοματοδοσίας και αναφέρεται ως Μπλε Σελήνη.
Αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχει όντως και η κυριολεκτικά Μπλε Σελήνη, αν και πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο.
Το 1883, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στην Ινδονησία, τεράστιες ποσότητες στάχτης εκτοξεύθηκαν σε ύψος έως και 80 χιλιομέτρων στην ατμόσφαιρα. Τα πολύ μικρά σωματίδια λειτούργησαν σαν φίλτρο, διαχέοντας το κόκκινο φως και δίνοντας στη Σελήνη μια χαρακτηριστική γαλαζοπράσινη απόχρωση.
Παρόμοια φαινόμενα έχουν παρατηρηθεί και μετά άλλες μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις, όπως του Ελ Τσιτσόν στο Μεξικό το 1983, του Όρους της Αγίας Ελένης το 1980 και του Πινατούμπο το 1991.