Στην Αθήνα παραμένει τις τελευταίες εβδομάδες ο δήμαρχος του Άη Στράτη, Κωνσταντίνος Σινάνης, μετά τη γνωστοποίηση πριν από περίπου έναν μήνα ότι διαγνώστηκε με καρκίνο. Η μετακίνησή του στην πρωτεύουσα κρίθηκε αναγκαία για να ξεκινήσει κύκλο εξειδικευμένων εξετάσεων και θεραπειών.
Σε συνέντευξή του στον Alpha μίλησε ανοιχτά για τη δοκιμασία που βιώνει, περιγράφοντας τη διαδρομή από τη στιγμή της διάγνωσης έως σήμερα, αλλά και το κύμα συμπαράστασης που, όπως είπε, του έδωσε δύναμη. Εξήγησε ότι η παραμονή του στην Αθήνα αποτελεί ιατρική σύσταση, ώστε να υπάρξει στενή παρακολούθηση και να καθοριστεί με ακρίβεια το θεραπευτικό πλάνο για την αντιμετώπιση της ασθένειας.
"Όταν διαγνώστηκα με καρκίνο έπρεπε να μετακινηθώ από τον Άη Στράτη στην Αθήνα για να κάνω πιο εξειδικευμένες εξετάσεις προκειμένου να καθορίσουμε τον τρόπο που θα αντιμετωπίσουμε την ασθένεια", ανέφερε, προσθέτοντας ότι οι γιατροί του συνέστησαν να παραμείνει στην πρωτεύουσα "ώστε να "πατήσουμε τον καρκίνο”".
"Με πονούσε για πολύ καιρό το πόδι μου"
Αναφερόμενος στο πώς ανακάλυψε το πρόβλημα υγείας του, σημείωσε ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα τον πονούσε το πόδι, χωρίς αρχικά να δώσει τη δέουσα σημασία. "Με πονούσε για πολύ καιρό το πόδι μου μέχρι που ένας συνεργάτης με πήγε για μαγνητική και ο ακτινολόγος είδε κάτι που δεν του άρεσε", είπε χαρακτηριστικά.
Ο δήμαρχος παραδέχθηκε ότι δεν ήταν συνεπής με τις προληπτικές εξετάσεις, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα προς όλους. "Δεν ήμουν συνεπής με τις εξετάσεις. Πάντα θα έβαζα κάτι πάνω από αυτό, αλλά δεν πρέπει. Ακόμα και το δάχτυλό σου να πονάει θα πρέπει να πας να το δεις. Καθυστέρησα να πάω να δω το πρόβλημά μου, αλλά από τύχη δεν είχαν γίνει πολύ χειρότερα τα πράγματα", τόνισε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη στήριξη που δέχθηκε μετά τη δημόσια εξομολόγησή του. "Όταν μοιράστηκα με τον κόσμο το πρόβλημα υγείας μου δέχθηκα πολλά μηνύματα αγάπης, μέχρι και από ανθρώπους που δεν με γνώριζαν", ανέφερε συγκινημένος.
Κλείνοντας, σημείωσε ότι η περιπέτεια αυτή άλλαξε τον τρόπο που βλέπει τη ζωή: "Τη ζωή ανέκαθεν την έβλεπα με αισιοδοξία, αλλά πλέον θα τη βλέπω με περισσότερο θάρρος και ρεαλισμό".