Για ακόμη μία ημέρα η αίθουσα αφίξεων του αεροδρομίου "Ελευθέριος Βενιζέλος" γέμισε από δεκάδες γονείς και συγγενείς που περίμεναν με αγωνία τους ανθρώπους τους να επιστρέψουν από τη Μέση Ανατολή, όπου μαίνεται ο πόλεμος.
Λίγη ώρα μετά τις 18:00 της Τετάρτης 11/3 ξεκίνησαν να αποβιβάζονται επιβάτες που είχαν εγκλωβιστεί στο Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ανάμεσα στους συγγενείς, η κυρία Δώρα, η οποία έκανε ταξίδι από τη Μάνη στην Αθήνα μόνο και μόνο για να υποδεχθεί τον γιο της στο αεροδρόμιο, μετά από πολλές ημέρες προσπάθειας να επιστρέψει εκείνος στην Ελλάδα από το Ντουμπάι, όπου εργάζεται τους τελευταίους τρεισήμισι μήνες.
"Τον γιο μου περιμένω, είναι 21 ετών. Τον περιμένω από το Ντουμπάι. Εκεί είναι τώρα τους τρεις, τρεισήμισι τελευταίους μήνες για δουλειά και όπως καταλαβαίνετε η ανησυχία και για εμάς, όσο ασφαλές και να είναι ένα μέρος όταν γίνεται πόλεμος...", δήλωσε στην κάμερα του Orange Press Agency.
Όπως εξήγησε, τα δραματικά γεγονότα και την πολεμική σύρραξη πρώτα το πληροφορήθηκαν εκείνοι, και μετά ο γιος τους.
"Την ώρα που μιλούσαμε στο Facebook άκουσε τα παιδιά που λέγανε, 'ρε παιδιά έκλεισε αυτό το πράγμα, έκλεισε το αεροδρόμιο στο Άμπου Ντάμπι' και του λέμε 'Κωνσταντίνε, είναι αλήθεια. Μη φοβάσαι'. Αλλά, μας είπε το πρώτο βράδυ ότι έβλεπαν αναχαιτίσεις. Μάλιστα, έστειλε και ένα βίντεο με αναχαιτίσεις στον άλλο μου τον γιο εδώ στην Ελλάδα", τόνισε.
Για την ίδια, όπως ανέφερε, το σοκ ήταν μεγάλο, καθώς "έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, γιατί δεν ήξερα τι θα γίνει και από τη στιγμή που χτύπησαν μετά και το Ντουμπάι με drone, έστω με drone, ανησύχησα όπως όλες οι μανάδες πιστεύω. Όλοι οι γονείς δηλαδή...
Θέλω να αγκαλιάσω το παιδί μου, να το κρατήσω στα χέρια μου, γιατί υποπτεύομαι ότι θα θέλει να καθίσει κάποιες μέρες εδώ, να δει και το κορίτσι του και είναι λογικό και μετά θα κατέβει και αυτός στη Μάνη. Αλλά, θέλω να τον πάρω στα χέρια μου, να τον κρατήσω".