Με λόγια γεμάτα συγκίνηση, πρώην συνάδελφος και φίλος του Άρη Δαμίγου μιλά για τον Έλληνα σύνδεσμο-διερμηνέα που έχασε τη ζωή του στη μοιραία πτώση του ελικοπτέρου στην Ψάθα.
Τον περιγράφει ως έναν άνθρωπο που αγαπούσε την πτήση και τη δουλειά του, με βαθιά επιθυμία να βοηθά και να προστατεύει τους άλλους. Οι δύο άνδρες είχαν γνωριστεί μέσα από την εργασία τους, καθώς συμμετείχαν ως σύνδεσμοι-διερμηνείς στις επιχειρήσεις με τα ελικόπτερα πυρόσβεσης.
"Το έλεγε η ψυχή του, αγαπούσε να πετάει και να προστατεύει τους γύρω του", ανέφερε αρχικά.
Ο Άρης Δαμίγος περιγράφεται ως ένας αφοσιωμένος οικογενειάρχης, ένας έμπειρος επαγγελματίας με μεγάλη αγάπη για την Αεροπορία, που είχε εκπαιδευτεί και ως πιλότος αεροσκαφών.
Παράλληλα, μιλώντας στο ΤhessPost.gr, εξηγεί πως ο ρόλος του συνδέσμου-διερμηνέα είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς αποτελεί τον άνθρωπο που συνδέει τις ελληνικές επίγειες δυνάμεις με τον πιλότο του ελικοπτέρου.
Μέσω της επικοινωνίας με την Πυροσβεστική και τα κέντρα συντονισμού συγκεκριμένα, μεταφέρει οδηγίες για τα σημεία υδροληψίας και τα σημεία όπου έπρεπε να γίνουν οι ρίψεις νερού.
Σύγκρουση ελικοπτέρων στην Ψάθα: "Όλο αυτό το περιβάλλον είναι επικίνδυνο, δουλεύουμε υπό πίεση"
"Ήταν πολύ συγκροτημένο παιδί, δούλευε, πάλευε για την οικογένεια του, και είχε λάβει εκπαίδευση πιλότου αεροσκαφών, που ήταν το όνειρό του. Του άρεσε η δουλειά του συνδέσμου, ήταν αρκετά έμπειρος και όποτε χτυπούσε το τηλέφωνο -είχαμε μερικά λεπτά για να προετοιμαστούμε-, ήταν πάντα πρόθυμος", συμπλήρωσε.
Περιγράφοντας τον ρόλο του συνδέσμου στη συνέχεια, εξηγεί πως "είμαστε σε επικοινωνία με την Πυροσβεστική και το Συντονιστικό Κέντρο και δίνουμε οδηγίες στον πιλότο, που σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ξένος, όπως από που να κάνει υδροληψία, και σε ποιο σημείο της φωτιάς να ρίξει το νερό. Μεταφράζουμε τις οδηγίες που παίρνουμε είτε από τον συντονιστή είτε από ελικόπτερα της Πυροσβεστικής πάνω από τη φωτιά".
"Όλο αυτό το περιβάλλον είναι επικίνδυνο, δουλεύουμε υπό πίεση, υπάρχει στρες, πετάμε πολύ χαμηλά, βλέπουμε σπίτια να καίγονται και ανθρώπους με κουβάδες να προσπαθούν να τα γλιτώσουν. Μέσα σε όλο αυτό προσπαθούμε να σώσουμε ό,τι μπορούμε. Το άγχος είναι στον Θεό. Πρέπει να έχουμε συνεχώς τα αυτιά μας και το μυαλό μας εκεί και μέσα σε όλο αυτό, να κάνουμε ρίψη ακριβείας, γιατί αν αστοχήσουμε, μπορεί να κοστίσει το σπίτι κάποιου ανθρώπου", σημειώνει μεταξύ άλλων.
"Μπαίνουμε στο ελικόπτερο με την ψυχολογία ότι κάποιοι άνθρωποι, περιμένουν κάτι από εμάς. Τα εναέρια μέσα γλιτώνουν σπίτια, ολόκληρες περιουσίες από τις φωτιές, σε σημεία που οι επίγειες δυνάμεις δεν μπορούν.
"Όταν λοιπόν ξέρεις, ότι σε βλέπουν σαν σωτήρα και περιμένουν να ξημερώσει για να σηκωθούν τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα, μόνο και μόνο από αυτό, δε μπορείς, παρά να πας και να προσφέρεις. Από τη μια υπάρχει φόβος, ειδικά όταν κατεβαίνουμε τόσο χαμηλά που βλέπουμε τη φωτιά και νιώθουμε τη ζέστη της, από την άλλη όμως, νιώθουμε δέος, υπερηφάνεια και θέλουμε να το πάμε ένα βήμα παρακάτω και να σώσουμε ό,τι μπορούμε", καταλήγει.