Οι δραματικές στιγμές που ακολούθησαν τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη επανήλθαν στο προσκήνιο κατά τη σημερινή συνεδρίαση της δίκης, μέσα από τις καταθέσεις συγγενών θυμάτων και επιζώντων της σύγκρουσης της 28ης Φεβρουαρίου 2023.
Στην 45η συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, οι μάρτυρες περιέγραψαν τις σκηνές πανικού, την πυρκαγιά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν τόσο κατά την προσπάθειά τους να σωθούν όσο και τις ημέρες που ακολούθησαν, αναζητώντας τους δικούς τους ανθρώπους.
Στο εδώλιο της συγκεκριμένης δίκης βρίσκονται ο Σπύρος Πατέρας και ο Παύλος Κουζής.
Τέμπη: Το αίτημα για τους γενικούς γραμματείς και οι επιστολές της Κομισιόν
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης τέθηκε, μεταξύ άλλων, το αίτημα του δικηγόρου Λουκά Αποστολίδη να κληθούν να καταθέσουν οι γενικοί γραμματείς του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών που υπηρέτησαν από το 2016 έως το 2023.
Η εισαγγελέας επιφυλάχθηκε να διατυπώσει την πρότασή της, καθώς τα συγκεκριμένα πρόσωπα έχουν αποκτήσει την ιδιότητα του κατηγορουμένου σε άλλη δικαστική διαδικασία.
Αντίθετα, εισηγήθηκε να γίνει δεκτό το αίτημα για τη διαβίβαση στο δικαστήριο των προειδοποιητικών επιστολών που είχε αποστείλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς την Ελλάδα σχετικά με την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.
Τέμπη: "Έχασα τη μάνα μου και τη θεία μου"
Ιδιαίτερα φορτισμένες ήταν οι καταθέσεις των συγγενών που βίωσαν την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων.
Πρώτη ανέβηκε στο βήμα η Μαρίνα Ντος Σάντος, η οποία έχασε τη μητέρα και τη θεία της στο δυστύχημα. Αναφέρθηκε στις στιγμές που πληροφορήθηκε την τραγωδία, αλλά και στην αναστάτωση που επικρατούσε στο νοσοκομείο, καθώς οι οικογένειες προσπαθούσαν να ενημερωθούν για την τύχη των δικών τους ανθρώπων.
"Είναι δύσκολα για μας, ούτε ξέρουμε τι πήραμε από τους ανθρώπους μας. Έχασα τη μάνα μου και τη θεία μου. Δυσκολεύτηκε η ζωή μας", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια κατέθεσε ο κ. Κουκαριώτης, ο οποίος έχασε τις δύο αδελφές του και έμαθε για την τραγωδία ενώ βρισκόταν στη Γερμανία. Περιέγραψε την αγωνία που έζησε, καθώς χρειάστηκαν τέσσερις ημέρες μέχρι να ολοκληρωθεί η ταυτοποίηση των σορών.
Όπως ξεκαθάρισε, δεν επιδιώκει εκδίκηση, αλλά ζητά να αποδοθεί δικαιοσύνη και να επιβληθούν οι προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές.
"Δεν διακατέχομαι από εκδικητικά ένστικτα και κακίες, όμως να τιμωρηθούν όπως πρέπει σύμφωνα με το νόμο", δήλωσε.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η δικαστική απόφαση δεν μπορεί από μόνη της να αποκαταστήσει την απώλεια. Όπως είπε, ουσιαστική δικαίωση θα αποτελούσε και η αποκατάσταση της ασφάλειας του σιδηροδρόμου, ώστε να μην κινδυνεύσουν άλλες ανθρώπινες ζωές.
Τέμπη: Η εφιαλτική νύχτα μέσα στο βαγόνι Β2
Τις συνθήκες που επικράτησαν αμέσως μετά τη σύγκρουση περιέγραψε η Τριανταφυλλιά Κουτσιάλα, η οποία επέβαινε στο βαγόνι Β2 και τραυματίστηκε στο πρόσωπο και στο αυτί από θραύσματα.
Η ίδια θυμήθηκε τον εκκωφαντικό ήχο της σύγκρουσης και τη βίαιη ανατροπή της κατάστασης μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
"Ακούσαμε ένα μπαμ και το τρένο άρχισε να γίνεται μια μάζα. Νόμιζα ότι το βαγόνι μας βγήκε από τη θέση του", ανέφερε.
Στη συνέχεια, περιέγραψε την προσπάθεια διαφυγής της ίδιας και των υπόλοιπων επιβατών μέσα από ένα άνοιγμα, ενώ γύρω τους υπήρχαν κατεστραμμένα μεταλλικά τμήματα και φωτιά.
"Συρθήκαμε και βγήκαμε από μια τρύπα, περπατήσαμε πάνω σε λαμαρίνες και κάποια άτομα μάς φώναζαν να πάμε προς το μέρος τους, γιατί από την άλλη πλευρά υπήρχε φωτιά", κατέθεσε.
Με εμφανή συγκίνηση, μίλησε και για τους ανθρώπους που είχαν εκτοξευτεί από τη σύγκρουση και τους οποίους δεν μπορούσε να βοηθήσει. Η μαρτυρία της κορυφώθηκε όταν αναφέρθηκε στις φωνές των τραυματιών που ζητούσαν βοήθεια μέσα στις φλόγες.
Τέμπη: "Ήταν σαν να βρίσκομαι σε ένα μόνιμο πλυντήριο"
Στο ίδιο κουπέ με την Τριανταφυλλιά Κουτσιάλα βρισκόταν η Ανθή Βάσσου, η οποία περιέγραψε τη δική της εμπειρία από τη σύγκρουση. Όπως ανέφερε, έχασε αρχικά τις αισθήσεις της και όταν συνήλθε αντίκρισε το φως της φωτιάς και άκουγε φωνές γύρω της.
"Θυμάμαι να εκτοξεύομαι, ήταν σαν να είμαι σε ένα μόνιμο πλυντήριο", είπε, περιγράφοντας τη βιαιότητα της σύγκρουσης.
Όταν ανέκτησε τις αισθήσεις της, όπως κατέθεσε, αντιλήφθηκε ότι η φωτιά περιόριζε τις δυνατότητες διαφυγής από το παράθυρο.
"Όταν ανέκτησα τις αισθήσεις μου, είδα ότι είχε ελάχιστο φως από τη φωτιά. Ακούγαμε κάποιες φωνές, καταλαβαίναμε ότι δεν μπορούμε να βγούμε από το παράθυρο, γιατί από κάτω είχε φωτιά", ανέφερε.
Οι δύο γυναίκες περιέγραψαν, επίσης, την αποπνικτική ατμόσφαιρα, τον καπνό και τη μυρωδιά που επικρατούσαν στον χώρο, καθώς και την πορεία τους προς το νοσοκομείο, όπου χρειάστηκε να νοσηλευτούν.
Η διαδικασία συνεχίζεται με την εξέταση επιζώντων της σιδηροδρομικής τραγωδίας, οι οποίοι καλούνται να καταθέσουν όσα έζησαν τη μοιραία νύχτα και όσα ακολούθησαν.