Στο αρχείο έθεσε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας τη μήνυση που είχε υποβληθεί με αίτημα την επανέναρξη της έρευνας για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών.
Ο εισαγγελικός λειτουργός εξέτασε τη μήνυση, η οποία είχε κατατεθεί την 1η Σεπτεμβρίου από τον εν ενεργεία υπάλληλο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), Ιωάννη Παπαδόπουλο, και αποφάσισε την αρχειοθέτησή της, κρίνοντας ότι δεν περιλαμβάνει νέα στοιχεία ικανά να δικαιολογήσουν την επανεξέταση της υπόθεσης.
Η μήνυση αφορούσε διάφορα αδικήματα, μεταξύ των οποίων και η παράβαση καθήκοντος, με ιδιαίτερη έμφαση, ωστόσο, στην ανάγκη διερεύνησης ενδεχόμενης κατασκοπείας. Βασικό επιχείρημα του μηνυτή ήταν ότι υπηρετεί ενεργά στην ΕΥΠ, γεγονός που, κατά την άποψή του, καθιστούσε αναγκαία την εξέταση του συγκεκριμένου ενδεχομένου.
Η προσφυγή στρεφόταν επίσης κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν καταδικαστεί για την εμπλοκή τους στην υπόθεση των υποκλοπών και στους οποίους έχουν επιβληθεί ιδιαίτερα βαριές ποινές. Η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό έχει προσδιοριστεί για τις 11 Δεκεμβρίου 2026.
Παρότι ο Ιωάννης Παπαδόπουλος επικαλέστηκε την ιδιότητά του ως εν ενεργεία στελέχους της ΕΥΠ, ζητώντας να διερευνηθεί πρωτίστως το ενδεχόμενο τέλεσης κατασκοπείας από τους τέσσερις ιδιώτες, το σχετικό αίτημα δεν έγινε δεκτό.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της εισαγγελικής διάταξης, η επανέναρξη της έρευνας δεν δικαιολογείται για δύο βασικούς λόγους:
Πρώτον, δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στην ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο. Πρόκειται για υπόθεση που έχει ήδη αρχειοθετηθεί δύο φορές, αρχικά με τα πορίσματα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και στη συνέχεια με πράξη του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε τον περασμένο Ιούλιο. Οι προηγούμενες αρχειοθετήσεις έχουν δεχθεί επικρίσεις και έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.
Δεύτερον, η ιδιότητα ενός προσώπου ως εν ενεργεία υπαλλήλου της ΕΥΠ δεν αρκεί από μόνη της για να θεμελιώσει την ανάγκη διερεύνησης ενδεχόμενης κατασκοπείας. Κατά την εισαγγελική κρίση, δεν προσκομίστηκε κάποιο καινούργιο αποδεικτικό στοιχείο που να διαφοροποιεί την υπόθεση από όσα είχαν ήδη εξεταστεί.
Επιπλέον, στην εισαγγελική διάταξη γίνεται αναφορά σε "οιονεί δεδικασμένο", νομική διατύπωση που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δικονομική συνέπεια των προηγούμενων κρίσεων. Με βάση αυτή την προσέγγιση, απαιτούνται νέα στοιχεία ή αποδείξεις προκειμένου να δικαιολογηθεί η επανεξέταση της υπόθεσης, κάτι που, σύμφωνα με τον Ευάγγελο Μπακέλα, δεν συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Αρχειοθετήθηκε επίσης το σκέλος της μήνυσης που αφορούσε τους τέσσερις καταδικασθέντες για τις υποκλοπές. Ο εισαγγελέας επικαλέστηκε την ύπαρξη εκκρεμοδικίας, καθώς η πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση δεν έχει καταστεί αμετάκλητη και εκκρεμεί η εκδίκαση των εφέσεων σε δεύτερο βαθμό.
Στο σκεπτικό της απόφασής του, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας παραθέτει αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους η μήνυση τέθηκε στο αρχείο, κάνοντας αναφορά στην εκκρεμοδικία, στο δεδικασμένο και στην απουσία νέων αποδεικτικών στοιχείων.
Ειδικότερα, η εισαγγελική διάταξη αναφέρει:
"Η από 1-9-2026 μήνυση τέθηκε στο αρχείο ,κατ’ άρθρο 43 παρ.3 ΚΠΔ, ως αστήρικτη στο νόμο.
Συγκεκριμένα:
i. Όσον αφορά τις καταγγελλόμενες πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού και κατ' εξακολούθηση και 2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ' εξακολούθηση (άρθρα 45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ), που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαν αυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα), υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις, δικάσιμος για την εκδίκαση των οποίων , ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η 11η -12 -2026 και με την οποία οι κατηγορούμενοι και νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι:
α) για τις δύο παραπάνω πράξεις που φέρονται ότι τέλεσαν σε βάρος των παθόντων - χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων, που αναφέρονται στο σκεπτικό και διατακτικό της εν λόγω απόφασης, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής και
β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη.
Η υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση.
Δεν συντρέχει εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής , καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον στο άρθρο 370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 , ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).
Στη συνέχεια, η εισαγγελική διάταξη εξετάζει το ζήτημα της έγκλησης για την παραβίαση απορρήτου και τη δυνατότητα νέας έρευνας για το αδίκημα της κατασκοπείας.
Ειδικότερα, αναφέρει:
"ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών. Σε κάθε δε περίπτωση υφίσταται εν προκειμένω δεδικασμένο, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων , για την παραπάνω πράξη, για εκατό οκτώ (108) παθόντες - χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή ……………, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση, αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία.
iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας υφίσταται "οιονεί δεδικασμένο", που προκύπτει από τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή "δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ", αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων - χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος και το οιονεί αυτό δεδικασμένο, δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη νέα μήνυση, αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία."
Στο τελευταίο σκέλος της διάταξης, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επαναλαμβάνει ότι δεν προέκυψαν νέα δεδομένα που να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης ή τη διερεύνηση άλλων πιθανών αδικημάτων.
Συγκεκριμένα, η διάταξη καταλήγει:
"iv. Τέλος, όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη μήνυση περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου".
Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή σε δεύτερο βαθμό
Με την αρχειοθέτηση της νέας μήνυσης δεν ανοίγει εκ νέου η εισαγγελική έρευνα για τις καταγγελίες περί κατασκοπείας. Παράλληλα, ως προς τις πράξεις για τις οποίες έχουν ήδη καταδικαστεί οι τέσσερις ιδιώτες, η ποινική διαδικασία συνεχίζεται σε δεύτερο βαθμό.
Η δίκη έχει προσδιοριστεί για τις 11 Δεκεμβρίου 2026 ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καθώς οι καταδικασθέντες έχουν ασκήσει εφέσεις κατά της πρωτόδικης απόφασης.