Στις 17 Νοεμβρίου 2026 αναμένεται να εξεταστεί εκ νέου από το Στ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου η αίτηση επανεξέτασης της απόφασης με την οποία είχαν απορριφθεί οι αιτήσεις αναίρεσης των δύο καταδικασθέντων για τη δολοφονία και τον ομαδικό βιασμό της 21χρονης Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, τον Νοέμβριο του 2018.
Σύμφωνα με τη dimokratiki.gr, η αίτηση είχε συζητηθεί για πρώτη φορά στις 21 Ιανουαρίου 2025, χωρίς το δικαστήριο να εκδώσει απόφαση, ενώ ορίστηκε νέα δικάσιμος και νέος εισηγητής. Η επικείμενη συνεδρίαση αφορά το τελευταίο ένδικο βοήθημα που έχει ασκηθεί από την πλευρά του ημεδαπού καταδικασθέντος, με την υπεράσπιση να επαναφέρει σειρά ισχυρισμών σχετικά με την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων και τη νομιμότητα της δικαστικής διαδικασίας.
Υπόθεση Τοπαλούδη: Η απόφαση του Αρείου Πάγου που αμφισβητεί η υπεράσπιση
Με την υπ’ αριθμόν 747/2024 απόφασή του, η οποία εκδόθηκε στις 23 Μαΐου 2024, το Στ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου είχε απορρίψει τις αιτήσεις αναίρεσης των δύο καταδικασθέντων. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών είχε επιβάλει ισόβια κάθειρξη στον ημεδαπό και κάθειρξη 15 ετών στον συγκατηγορούμενό του αλβανικής καταγωγής, χωρίς να αναγνωρίσει ελαφρυντικά.
Μετά την απόρριψη των αναιρέσεων, ο συνήγορος του ημεδαπού καταδικασθέντος, Χάρης Αμπράζης, κατέθεσε αίτηση επανεξέτασης, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση ήταν εσφαλμένη και ότι έπρεπε να εξεταστούν εκ νέου οι ισχυρισμοί που είχαν προβληθεί.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η αίτηση επαναφέρει μεγάλο μέρος των επιχειρημάτων που είχαν περιληφθεί στις αρχικές αναιρέσεις, αμφισβητώντας κυρίως τον τρόπο με τον οποίο τα δικαστήρια της ουσίας αξιολόγησαν το αποδεικτικό υλικό.
Τα επιχειρήματα για τα τραύματα, το σίδερο και τη μεταφορά της Ελένης Τοπαλούδη
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα της υπεράσπισης αφορά την αριστεροχειρία του καταδικασθέντος. Ο συνήγορός του υποστηρίζει ότι ο εντολέας του είναι αριστερόχειρας, ενώ, κατά τον ίδιο, τα περισσότερα τραύματα που διαπιστώθηκαν στο σώμα της Ελένης Τοπαλούδη είναι συμβατά με δράστη δεξιόχειρα. Η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι το συγκεκριμένο στοιχείο δεν αξιολογήθηκε επαρκώς από τα δικαστήρια.
Παράλληλα, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα αποτυπώματα που εντοπίστηκαν στο σίδερο σιδερώματος που χρησιμοποιήθηκε κατά την επίθεση ανήκουν αποκλειστικά στον συγκατηγορούμενο του ημεδαπού. Ο τελευταίος, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, έχει παραδεχθεί ότι χτύπησε τη νεαρή γυναίκα με ένα "δυνατό κροσέ".
Σε ό,τι αφορά τη μεταφορά της τραυματισμένης κοπέλας στη θάλασσα, ο καταδικασθείς αρνείται ότι συμμετείχε ενεργά, επικαλούμενος ότι ίχνη αίματος βρέθηκαν μόνο στα παπούτσια του συγκατηγορουμένου του.
Οι ισχυρισμοί για το τεκμήριο αθωότητας και τις δικονομικές παραλείψεις
Η αίτηση επανεξέτασης θέτει επίσης ζήτημα παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας. Σύμφωνα με την υπεράσπιση, κατά τη διαδικασία ενώπιον του Εφετείου αναγνώστηκαν επικριτικά δημοσιεύματα, ενώ δημόσιες τοποθετήσεις κρατικών αξιωματούχων και εκπροσώπων των αρχών φέρεται να είχαν προδικάσει την ενοχή του κατηγορουμένου πριν από την οριστική δικαστική κρίση.
Επιπλέον, γίνεται επίκληση οπτικοακουστικού υλικού, το οποίο, κατά την υπεράσπιση, δεν αξιολογήθηκε ορθά σε σχέση με μαρτυρική κατάθεση που αξιοποιήθηκε στην εφετειακή απόφαση. Αναφέρονται, ακόμη, φερόμενες αντιφάσεις στην ερμηνεία της ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης σχετικά με την ύπαρξη ή μη αντίστασης του θύματος.
Η υπεράσπιση προβάλλει και δικονομικές ενστάσεις, μεταξύ άλλων για αναντιστοιχία στις ημερομηνίες της κλήσης που επιδόθηκε στον κατηγορούμενο, καθώς και για το γεγονός ότι η επίδοση έγινε στον ίδιο και όχι στον συνήγορό του, ενώ ο ίδιος φέρεται να ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή.
Παράλληλα, αμφισβητεί τη νομιμότητα της παράστασης της πολιτικής αγωγής προς υποστήριξη της κατηγορίας, υποστηρίζοντας ότι η σχετική δήλωση των συγγενών του θύματος δεν πληρούσε τις απαιτούμενες δικονομικές προϋποθέσεις. Τέλος, θέτει ζήτημα μη συλλογής και εξέτασης ψηφιακών δεδομένων από τις ηλεκτρονικές συσκευές της Ελένης Τοπαλούδη, υποστηρίζοντας ότι η παράλειψη αυτή επηρέασε την πληρότητα της αποδεικτικής διαδικασίας.
Η εισαγγελική πρόταση και η θέση της οικογένειας Τοπαλούδη
Κατά τη συνεδρίαση της 21ης Ιανουαρίου 2025, η αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ελένη Κοντακτσή, είχε προτείνει την απόρριψη της αίτησης. Στην εισήγησή της είχε επισημάνει ότι η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών περιείχε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ότι τα αποδεικτικά μέσα είχαν αξιολογηθεί επαρκώς και αντικειμενικά και ότι δεν διαπιστωνόταν παραβίαση των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων.
Η εισαγγελική λειτουργός είχε αναφερθεί, επίσης, στη διεξαγωγή της διαδικασίας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, εκτιμώντας ότι η υπόθεση είχε διεκπεραιωθεί με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.
Αντίστοιχα, ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής, Ευάγγελος Γκιουγκής, ο οποίος εκπροσωπεί την οικογένεια της Ελένης Τοπαλούδη, είχε υποστηρίξει ότι η διαδικασία τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό ήταν σύμφωνη με το δίκαιο και τις αρχές της δίκαιης δίκης. Είχε, ακόμη, χαρακτηρίσει δικαιολογημένη την ποινή που επιβλήθηκε, τονίζοντας τη σημασία της υπόθεσης για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας.
Παρά τις τοποθετήσεις της Εισαγγελίας και της πολιτικής αγωγής, το δικαστήριο δεν εξέδωσε απόφαση κατά την πρώτη συζήτηση και όρισε νέα δικάσιμο, με αλλαγή εισηγητή. Η αλλαγή αυτή, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, δεν προδικάζει από μόνη της την έκβαση της υπόθεσης.
Τι θα κρίνει ο Άρειος Πάγος στις 17 Νοεμβρίου
Στη συνεδρίαση της 17ης Νοεμβρίου 2026, το Στ’ Ποινικό Τμήμα θα εξετάσει αν η αίτηση επανεξέτασης είναι παραδεκτή και, εφόσον γίνει δεκτή ως προς αυτό το σκέλος, αν είναι και ουσιαστικά βάσιμη.
Σε περίπτωση απόρριψης, η απόφαση 747/2024 θα παραμείνει σε ισχύ, όπως και οι καταδικαστικές αποφάσεις του Εφετείου. Αντίθετα, σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης, το δικαστήριο θα κληθεί να επανέλθει στους λόγους αναίρεσης που είχαν προβληθεί.
Η διαδικασία δεν αφορά νέα εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης ούτε επανεξέταση της ενοχής των δύο καταδικασθέντων από μηδενική βάση. Αντικείμενό της είναι η νομική ορθότητα της απόφασης του Αρείου Πάγου με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις αναίρεσης.
Μέχρι την έκδοση της νέας απόφασης, οι δύο καταδικασθέντες εξακολουθούν να εκτίουν τις ποινές τους, ενώ η εκκρεμότητα αφορά πλέον το επίπεδο του ανώτατου δικαστηρίου.
Το χρονικό της δολοφονίας που συγκλόνισε τη χώρα
Η υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη ανάγεται στις 27 Νοεμβρίου 2018. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι δύο κατηγορούμενοι παρέλαβαν την 21χρονη φοιτήτρια από την κατοικία της στη Ρόδο και την οδήγησαν σε εξοχική κατοικία στην περιοχή των Πεύκων Λίνδου.
Εκεί, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, η νεαρή γυναίκα υπέστη ομαδικό βιασμό και άγρια επίθεση. Δέχθηκε αλλεπάλληλα χτυπήματα με γροθιές και με σίδερο σιδερώματος, ενώ επιχειρήθηκε και στραγγαλισμός της. Στη συνέχεια, βαριά τραυματισμένη και σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, μεταφέρθηκε στον βραχώδη όρμο "Φώκια" και ρίχθηκε στη θάλασσα, όπου έχασε τη ζωή της από πνιγμό.
Η υπόθεση συγκλόνισε το πανελλήνιο και ανέδειξε με έντονο τρόπο το ζήτημα της έμφυλης βίας και της προστασίας των θυμάτων.
Οι δύο κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, το οποίο δεν αναγνώρισε ελαφρυντικά και επέβαλε ισόβια κάθειρξη στον ημεδαπό και κάθειρξη 15 ετών στον συγκατηγορούμενό του.
Η απόρριψη των αιτήσεων αναίρεσης από τον Άρειο Πάγο τον Μάιο του 2024 φάνηκε να κλείνει τον δικαστικό κύκλο της υπόθεσης. Ωστόσο, η αίτηση επανεξέτασης και η νέα δικάσιμος που ορίστηκε για τις 17 Νοεμβρίου 2026 διατηρούν ανοιχτή την εκκρεμότητα στο ανώτατο δικαστήριο, σχεδόν οκτώ χρόνια μετά τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη.