Έντονη ανησυχία προκαλεί νέο περιστατικό ενδοσχολικής βίας που σημειώθηκε στα Χανιά, με εκπαιδευτικό να δέχεται επίθεση κατά τη διάρκεια άσκησης των καθηκόντων του.
Το περιστατικό σημειώθηκε τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, όταν ο καθηγητής παρενέβη, όπως όφειλε, για την απομάκρυνση εξωσχολικού μαθητή από τον χώρο του σχολείου. Ήταν τότε που δέχθηκε επίθεση με γροθιές στο πρόσωπο και, στη συνέχεια, ενώ είχε πέσει στο έδαφος, με κλωτσιές σε διάφορα σημεία του σώματός του, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
Όπως επισημαίνει η ΕΛΜΕ Χανίων, τα φαινόμενα σχολικής βίας δεν αποτελούν μεμονωμένο γεγονός στην εκπαιδευτική κοινότητα των Χανίων, καθώς παρόμοια σοβαρά επεισόδια έχουν καταγραφεί σε αρκετές σχολικές μονάδες του νομού.
Μάλιστα, η Ομοσπονδία σημειώνει πβς έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για την κλιμάκωση του φαινομένου, τονίζοντας τον ρόλο που διαδραματίζουν η υποστελέχωση των ΚΕΔΑΣΥ, οι κοινωνικές πιέσεις στις οικογένειες, αλλά και η έλλειψη ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών και άλλου εξειδικευμένου προσωπικού στα σχολεία.
Χανιά: Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕ για το περιστατικό
Για περιστατικό ενδοσχολικής βίας που παρουσιάστηκε σε σχολείο των Χανίων
Tην Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, συνάδελφος προχώρησε -όπως όφειλε- σε παρέμβαση για να απομακρύνει εξωσχολικό μαθητή από τους χώρους του σχολείου, επιδεικνύοντας ψυχραιμία και παιδαγωγική υπευθυνότητα. Τότε δέχθηκε από τον μαθητή επίθεση, αρχικά με γρονθοκτυπήματα στο πρόσωπο και στην συνέχεια αφού είχε πέσει κάτω, με κλωτσιές σε πολλά σημεία του σώματός του. Ο συνάδελφος πήγε στο νοσοκομείο.
Το φαινόμενο της σχολικής βίας, δεν είναι καινούργιο στην μαθητική κοινότητα των Χανίων, καθώς σοβαρά επεισόδια σημειώνονται σε πολλά σχολεία του νομού.
Η ΕΛΜΕ Χανίων με ανακοινώσεις της, έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Η υποστελέχωση των ΚΕΔΑΣΥ σε ορισμένες περιπτώσεις παίζει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων. Η χειροτέρευση των όρων του "κοινωνικού συμβολαίου" (πχ γονείς που δουλεύουν 2 η 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα ή 12,13 ώρες εργασίας ) είναι η αιτία του προβλήματος. Τονίζεται επίσης η απουσία παρεμβάσεων και οι σοβαρές ελλείψεις σε ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και άλλο εξειδικευμένο προσωπικό, που θα βοηθούσε στην πρόληψη και διαχείριση τέτοιων φαινομένων.