Η Λένα Μαντά μίλησε ανοιχτά για τη σοβαρή περιπέτεια που πέρασε με την υγεία της, όταν διαγνώστηκε με λέμφωμα στο στομάχι.
Σε συνέντευξή της στο vidcast "Rainbow Mermaids", η Λένα Μαντά περιέγραψε πώς αντιμετώπισε την αρχική διάγνωση, τις χημειοθεραπείες που ακολούθησαν και την ψυχολογική πίεση που της προκάλεσε η κατάσταση.
Τόνισε ότι η διάγνωση ήταν σε προκαρκινικό στάδιο και ότι οι γιατροί τη διαβεβαίωσαν πως πρόλαβε το πρόβλημα εγκαίρως, συγκρίνοντάς το με μια πτώση από τον πέμπτο όροφο, από την οποία προσγειώθηκε "σαν γάτα".
Ωστόσο, η γνωστή συγγραφέας περιέγραψε τη δύσκολη στιγμή που άρχισαν να της πέφτουν τα μαλλιά, κάτι που την έκανε να κλάψει έντονα. Αρχικά προσπάθησε να συνεχίσει με περούκα, αλλά όπως εξήγησε, η ψυχολογική επιβάρυνση ήταν μεγάλη.
Λένα Μαντά: "Η λέξη καρκίνος δεν ακούστηκε ποτέ"
"Με διαβεβαίωσαν οι γιατροί ότι το είχα προλάβει στην αρχή. Η λέξη καρκίνος δεν ακούστηκε ποτέ. Είχα λέμφωμα στο στομάχι το οποίο το πρόλαβα. Θα μπορούσε όμως να ήταν κάτι σοβαρό. Είναι προκαρκινικό στάδιο. Οι γιατροί μου είπαν ότι είναι σαν να έπεσα από τον πέμπτο και να προσγειώθηκα στα 4 σαν γάτα. Τόσο τυχερή είστε. Και είμαι από ανθρώπους τέρμα αναβλητική με τους γιατρούς", ανέφερε αρχικά η Λένα Μαντά.
"Έβαλα τα κλάματα με το που μου είπαν για τις χημειοθεραπείες. Ξεκινάω τις χημειοθεραπείες, την πρώτη μέρα πέφτουν τα μαλλιά, αρχίζουν να πέφτουν και ήταν λίγο περίεργο γιατί είχα να πάω σε μία εκπομπή στην τηλεόραση και όπως βάφομαι και τραβάω τα μαλλιά πίσω και μετά χτενίζομαι και ακούω έναν περίεργο ήχο, κάνω έτσι να δω και έφυγε", συνέχισε.
"Φτιάχνω το μαλλί. Πήγα στην εκπομπή, γύρισα, μετά ήταν αυτό συνέχεια, φεύγανε μαλλιά και είπα πως δεν θα κάτσω να δω το τέλος. Είχαμε πάει με τον Γιώργο και είχαμε βρει περούκα με φυσική τρίχα, ανταύγειες, ακριβώς το μαλλί μου", συμπλήρωσε.
"Πήρα την ξυριστική μηχανή, ξύρισα το κεφάλι, εκείνη την ώρα δεν ένιωσα τίποτα. Κατάλαβα τα πράγματα ότι είναι πολύ σοβαρά, όταν το βράδυ εκείνο ξύπνησα κλαίγοντας. Με το που έβαζα την περούκα έκλαιγα. Όταν έβαζα το σκουφάκι ήμουν μια χαρά. Ο Γιώργος δεν με είδε ποτέ χωρίς σκουφάκι. Κοιμόταν πάντα πλάτη κι όταν ξυπνούσε, δεν άνοιγε τα μάτια του. Μου έλεγε: "Λένα, ξύπνησα”. Να προλάβω να φτιάξω το σκουφάκι", κατέληξε συγκινημένη.