Επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το σοβαρό τροχαίο που άλλαξε τη ζωή του Νίκου Ιωάννου και της οικογένειάς του. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2019, ο τότε 20χρονος Νίκος, ο οποίος εργαζόταν ως διανομέας, παρασύρθηκε από Ι.Χ. φορτηγό στην Αταλάντη Φθιώτιδας και τραυματίστηκε βαρύτατα.
Σήμερα, στα 27 του χρόνια, ο Νίκος ζει, με ποσοστό αναπηρίας 90% και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φροντίδα των δικών του ανθρώπων. Σε αυτά τα επτά χρόνια ο Νίκος έχει περάσει από νοσηλείες, συνεχείς θεραπείες, και παραμονές σε κέντρα αποκατάστασης, με τους συγγενείς του να περιγράφουν έναν καθημερινό αγώνα για τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του.
Παράλληλα, όμως, βρίσκεται σε εξέλιξη μια μακρά δικαστική διαδρομή, με την οικογένεια να υποστηρίζει ότι, επτά χρόνια μετά το τροχαίο, η υπόθεση παραμένει για εκείνη ανοιχτή τόσο σε ποινικό όσο και σε αστικό επίπεδο.
Η ανάρτηση του αδελφού του - "7 χρόνια μετά η δικαίωση αγνοείται"
Η καταδίκη του οδηγού και η έφεση
Το ποινικό σκέλος της υπόθεσης εκδικάστηκε πρωτόδικα στη Λαμία, με τον οδηγό του Ι.Χ. φορτηγού να καταδικάζεται σε ποινή φυλάκισης 1,5 έτους με αναστολή, χωρίς να του αναγνωριστεί ελαφρυντικό.
Ο ίδιος έχει ασκήσει έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, ζητώντας την ανατροπή της καταδίκης του. Η υπόθεση αναμένεται να εξεταστεί εκ νέου την 1η Οκτωβρίου στη Λαμία, εφόσον δεν υπάρξει αναβολή.
Η συνυπαιτιότητα που έκριναν τα αστικά δικαστήρια
Διαφορετική εξέλιξη είχε το αστικό σκέλος της υπόθεσης, το οποίο αφορά μεταξύ άλλων τις αξιώσεις αποζημίωσης για τις συνέπειες του τροχαίου και τις ανάγκες του Νίκου, δηλαδή, παρότι στο ποινικό δικαστήριο ο οδηγός καταδικάστηκε, στα αστικά δικαστήρια αναγνωρίστηκε συνυπαιτιότητα του Νίκου για το τροχαίο. Η συγκεκριμένη κρίση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το ποσοστό ευθύνης που αποδίδεται σε κάθε πλευρά επηρεάζει το ύψος της αποζημίωσης. Η οικογένεια αμφισβητεί έντονα την απόφαση και υποστηρίζει ότι δεν συνάδει με τα στοιχεία της υπόθεσης και την έκθεση της Τροχαίας.
Ένα ακόμη σημείο που προκαλεί την οργή της οικογένειας αφορά τις ανάγκες φροντίδας του 27χρονου, καθώς παρά το ποσοστό αναπηρίας 90%, η δικαστική απόφαση αναγνώρισε ανάγκη φροντίδας οκτώ ωρών ημερησίως και όχι σε 24ωρη βάση, όπως ζητούσε η πλευρά του Νίκου.
"Τα αστικά δικαστήρια δεν αναγνωρίζουν την κατάστασή του"
"Ο Νίκος αυτή τη στιγμή ζει με 90% αναπηρία, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι αυτοεξυπηρετούμενος και χρήζει 24ωρης φροντίδας. Κάνει καθημερινά θεραπείες, τόσο στην Αθήνα όσο και στην Αταλάντη, σε ειδικά κέντρα αποκατάστασης.
Τα πρώτα δύο χρόνια, μετά τη νοσηλεία του στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, βρισκόμασταν σε ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης στη Λάρισα, όπου παρέμενε ως εσωτερικός ασθενής. Πλέον πηγαινοερχόμαστε στην Αθήνα και την Αταλάντη για τις θεραπείες του. Δεν είναι αυτοεξυπηρετούμενος και χρειάζεται 24ωρη φροντίδα. Και το ζήτημα είναι ότι ακριβώς αυτή η ανάγκη, όπως και η πραγματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο Νίκος, δεν αναγνωρίζεται από τα αστικά δικαστήρια", εξηγεί ο αδελφός του, Πάνος, μιλώντας στο TheTOC.
"O Νίκος χρειάζεται φροντίδα επί 24ώρου, αλλά έκριναν ότι αρκούν... οκτώ ώρες"
"Ένας άνθρωπος με 90% αναπηρία και ανικανότητα αυτοεξυπηρέτησης έχει ανάγκη 24ωρης φροντίδας. Ωστόσο, τόσο το πρωτόδικο αστικό δικαστήριο όσο και το Εφετείο δεν αναγνώρισαν ότι ο Νίκος χρειάζεται φροντίδα επί 24ώρου, αλλά έκριναν ότι αρκούν οκτώ ώρες. Τις υπόλοιπες 16 ώρες τι θα κάνει δηλαδή το παιδί; Είναι για να πετάει; Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο προσφεύγουμε στον Άρειο Πάγο.
Αυτό που προσδοκούμε από τα δικαστήρια είναι, με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία που θεωρούμε ατράνταχτα, να δουν την πραγματικότητα και να αναγνωρίσουν την κατάσταση που τους καταδεικνύουμε. Περιμένουμε να υπάρξει μια αμερόληπτη κρίση που θα λαμβάνει υπόψη το σύνολο των αναγκών του Νίκου και θα του εξασφαλίζει όσα απαιτούνται για τη διαβίωση και τη φροντίδα του. Για εμάς αυτό δεν είναι απλώς μια δικαστική διεκδίκηση. Είναι ζήτημα ζωής, γιατί διαφορετικά η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο", προσθέτει ο αδελφός του, μιλώντας στο TheTOC.
Στον Άρειο Πάγο η διαμάχη για την αποζημίωση
Για την αστική απόφαση η οικογένεια έχει προσφύγει στον Άρειο Πάγο, με τη συζήτηση να έχει προσδιοριστεί για τις 4 Δεκεμβρίου 2026. Στόχος της είναι να ανατραπεί η προηγούμενη δικαστική κρίση ως προς τα σημεία που αφορούν τη συνυπαιτιότητα και τις ανάγκες φροντίδας του Νίκου.
Παράλληλα, στο ανώτατο δικαστήριο έχουν προσφύγει, σύμφωνα με την οικογένεια, και ο οδηγός με την ασφαλιστική εταιρεία, αμφισβητώντας από την πλευρά τους αξιώσεις που έχουν αναγνωριστεί υπέρ του Νίκου.
Έτσι, επτά χρόνια μετά το τροχαίο, δύο ημερομηνίες θεωρούνται πλέον κρίσιμες για την εξέλιξη της υπόθεσης: η 1η Οκτωβρίου για το ποινικό σκέλος και η 4η Δεκεμβρίου για την αστική διαφορά στον Άρειο Πάγο.
"Ζητάμε μία δίκαιη δίκη" - "Να καλυφθούν οι ανάγκες του Νίκου"
Η οικογένεια και συγκεκριμένα ο αδελφός του 27χρονου, δηλώνει στο TheTOC ότι θα συνεχίσει τον δικαστικό αγώνα, ζητώντας αφενός να αποδοθούν οι ευθύνες για το τροχαίο και αφετέρου να εξασφαλιστούν οι πόροι που, όπως υποστηρίζει, είναι απαραίτητοι για τις θεραπείες, την αποκατάσταση και την καθημερινή φροντίδα του Νίκου.
"Όταν χρειάζονται χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα για να καλύπτονται οι θεραπείες του, τα φάρμακά του και συνολικά τα έξοδα που απαιτούνται για τη φροντίδα του, καταλαβαίνετε ότι αυτά τα χρήματα πρέπει με κάποιον τρόπο να εξασφαλιστούν. Σε μια ευνομούμενη κοινωνία και σε ένα κράτος που θέλει να λέγεται κράτος δικαίου, θεωρούμε ότι το κόστος αυτό πρέπει να καλύπτεται από εκείνον που προκάλεσε τη βλάβη και από την ασφαλιστική εταιρεία που τον καλύπτει.
Αυτό που καταγγέλλουμε είναι ότι στα αστικά δικαστήρια επιδικάζονται πολλές φορές χαμηλότερα ποσά ή δεν αναγνωρίζονται βασικές ανάγκες των θυμάτων. Στη δική μας περίπτωση θεωρούμε αδιανόητο το γεγονός ότι, ενώ ο Νίκος έχει 90% αναπηρία και δεν είναι αυτοεξυπηρετούμενος, δεν αναγνωρίστηκε η ανάγκη για 24ωρη φροντίδα.
Αυτό που ζητάμε και για το οποίο αγωνιζόμαστε είναι μια δίκαιη και αμερόληπτη κρίση στη δίκη. Να αποδοθούν οι ευθύνες στον υπαίτιο οδηγό και να καλυφθούν από την ασφαλιστική οι πραγματικές ανάγκες του Νίκου για θεραπείες, φάρμακα, φροντίδα και διαβίωση".